اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

از دانش واژه سیستم، تعریف های متفاوت مطرح شده است. اما جان همه تعریف های که مطرح می شود این خواهد بود که «مجموعه ای از اجزای بهم پیوسته و هم آهنگ در راستای یک هدف». در درون یک سیستم، سازمان ها و نهادهای متعدد و گونه گون وجود دارد ـ اجزای سیستم ـ که بر اساس تقسیم کار یا دسته بندی وظایف، دست به دست هم داده و با تلاش های هم آهنگ در راستای تحقق هدف پیش می روند. رهبری سیستم از نحوه و اجرای وظایف نظارت کرده و هم آهنگی های لازم را میان اجزای سیستم ایجاد می کند.

 

اگر دولت را به مثابه یک سیستم سیاسی کلان فرض کنیم، قوه های قانون گذاری، قضایی و اجرایی از اجزا و عناصر تشکیل دهنده این سیستم کلان خواهند بود. از این رهگذر، هم آهنگی لازم باید تامین گردد. همین طور در سطح خردتر، حکومت یا قوه اجرایی، اگر به عنوان یک سیستم فرض شود، وزارت خانه ها، ریاست ها و سازمان های اجرایی دیگری که در این عرصه وجود دارد، به مثابه اجزا و عناصر تشکیل دهنده سیستم تلقی می شود و همه در راستای یک هدف، دفاع از کشور، تامین امنیت و نظم عمومی، بازسازی زیربناهای اقتصادی، فراهم کردن زمینه های آموزش و دانش اندوزی و ارائه خدمات همگانی و رفاهی در همه عرصه ها و زمینه ها گام برخواهند داشت. همچنین اگر در سطح خردتر و جزئی تر نگریسته شود، بایستی میان سازمان های نظامی و امنیتی، سازمان های آموزشی، سازمان های زیربنایی و سازمان های خدماتی ـ رفاهی هم آهنگی های لازم وجود داشته باشد.

 

در صورت که میان اجزا و عناصر تشکیل دهنده دولت به صورت کلان و حکومت به صورت خردتر هم آهنگی های لازم برقرار نباشد، کارکردهای سیستم با مشکل و چالش مواجه شده و نمی تواند که نقش مؤثر را در محیط بازی کند. در این وضعیت، مسئله ای دفاع از کشور و شهروندان در برابر تهاجمات خارجی و شورش های درونی با مشکل مواجه می شود، در عرصه ای مدیریت سازمان ها و فرایند آموزش دهی کودکان و نوجوانان و جوانان چالش به وجود می آید، سازمان های مرتبط با بازسازی ـ توسعه ای و خدمات زیربنایی دچار مشکل می شوند و خدمات همگانی و رفاهی نیز به صورت و شایسته و بایسته ارائه نمی شود.

پیشنهاد بعدی:  شیپورهای جنگ نیابتی به صدا درآمد

 

ما پس از سال ۲۰۰۱ در حال که از صفر آغاز کرده و مانند کودک نوپا آغازین گام های مان را در امر دولت سازی می گذاشتیم، به کمک و همکاری های همه جانبه دولت های خارجی، هم دولت سازی و هم مبارزه با تروریزم و عوامل نا امنی را آغاز کردیم. دولت های خارجی همکار در تمامی عرصه ها و زمینه ها وعده همکاری همه جانبه را دادند، اما در عرصه ای دولت سازی و به ویژه تشکیل سازمان های نظامی و امنیتی کمک بیشتر و توجه جدی تر کردند. توجه بیشتر دولت های خارجی به ایجاد ارتش و پولیس و سازمان اطلاعاتی به این علت بود که می خواستند هرچه زودتر نیروهای نظامی داخلی وارد میدان مبارزه با تروریزم شده و آنان خود که زیر فشار افکار عمومی جوامع شان بودند، زودتر عرصه را ترک، جنگ را پایان یافته و ماموریت شان را پیروزمندانه اعلام کنند.

 

هزینه های گزاف در این عرصه مصرف شد و سر انجام با نهایی شدن روند انتقال مسوولیت های دفاعی ـ امنیتی از نیروهای نظامی خارجی به نیروهای داخلی به پایان رسید. در این وضعیت مرتب این بحث به خورد افکار عمومی داده می شد که در طول یک دهه و اندی نیروهای نظامی داخلی به اندازه کافی و لازم توسط مشاوران و مربیان خارجی آموزش دیده و اکنون آن ها قادر به دفاع تنهایی و تامین امنیت هستند.

 

اما ترس و هراس را که شهروندان داشتند، اکنون دیده می شود که بی جا هم نبوده است. پس از آن که ماموریت جنگی نیروهای خارجی به صورت کامل به پایان رسیده و دولت های غربی همکار کشور، ماموریت جدیدی را ـ تحت عنوان حمایت قاطع که مبتنی بر آموزش، مشوره دهی و تمویل و حمایت می باشد ـ آغاز کردند، گروه طالبان به پیش رفت های قابل ملاحظه ای دست یافته و نیروهای نظامی و امنیتی پس رفت های داشته اند. هر از گاهی یکی تز ولسوالی ها سقوط می کند و ولسوالی دیگر تحت تهدیدهای بلند و شدید امنیتی قرار می گیرد. ارتش و سربازان قدرتمندش می آید، یک ولسوالی را از چنگ دشمن آزاد می کند، اما دو روز بعد بازهم منطقه از دست می رود. اگر جهت آزاد سازی یا پاک سازی یک ولسوالی عملیات شروع می شود، دشمن از منطقه ای مورد نظر فرار کرده و ولسوالی دیگر را بدون زحمت و جنگ و نبرد نه چندان جدی تصرف می کند و در نهایت وضعیت به گونه ای وخیم می شود که ولایت قندز سقوط کرده و برای چند روز به محل جنایت دشمن و فاجعه ای انسانی تبدیل می شود.

پیشنهاد بعدی:  اشرف غنی، اسلام مردم ما را خواهد فروخت!

 

این وضعیت نگران کننده و نامطلوب می تواند علل و عوامل متعدد داشته باشد. ناتوانی رهبران و مدیران جنگی چه در وزارت دفاع و چه در قول اردوها و میدان های جنگ، ناتوانی سربازان، نبود امکانات جنگی، حمایت برخی از باشندگان مناطق از دشمن، نا هم آهنگی میان سازمان ها و نیروهای نظامی و امنیتی در میدان جنگ و…… اکنون وزارت های دفاع و امور داخله خود چالش و مشکل نبود هم آهنگی را تایید می کنند. سخنگویان این دو سازمان مهم نظامی و امنیتی از نبود هم آهنگی های تاکتیکی سخن زدند.

 

بحث این نوشتار این است که دولت های خارجی همکار و مقام های مهم نظامی و امنیتی کشوری که این قدر از توانمندی های نیروهای داخلی سخن زده و مرتب شهروندان را دل آسا کرده و آرامش خاطر می دادند، چرا به این چالش مهم توجه نکردند؟. جناب رییس جمهور خود رییس فرایند انتقال مسوولیت های امنیتی از نیروهای خارجی به نیروهای داخلی بود، چرا به این بحث عمده و مهم توجه نکرد؟ وزارت های دفاع ملی و امور داخله و ریاست عمومی امنیت ملی مسوول دفاع از کشور، سرکوب تروریست ها و شورش گران، گرفتاری یا سرکوب باندهای جنایت و تبهکار و ….. هستند. برفرض مطلوب بودن دیگر شرایط و مؤلفه ها بدون هم آهنگی ره به جایی نمی رسد و حتی فرصت های به دست آمده نیز از کف می رود.

 

حقیقتا جای تاسف است که ارتش، پولیس و امنیت ملی با این که به تنهایی و بدون همکاری نظامیان خارجی مسوولیت نبرد در برابر شورشیان و دیگر تهدیدهای امنیتی را دارند، خود از نبود هم آهنگی میان شان سخن می زنند.

پیشنهاد بعدی:  شیر،مردم را تشویق به جنبش های آزادی خواهانه کرد!

 

باید میان مدیران کلان این سه سازمان در مرکز و مدیران و فرماندهان در سطح خردتر در ولایت ها و زون ها هم آهنگی های لازم ایجاد شود. در غیر این صورت وضعیت مانند سال که سپری کردیم یا حتی وخیم تر و بدتر خواهد شد.

موضوع : اخبار