اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

ریشه های جنگ در افغانستان به مسایل مختلفی بر می گردد. منافع کشورهای منطقه، منافع قدرت های جهانی، جنگ استخباراتی میان کشورهای بزرگ جهان و کشورهای خرد و بزرگ منطقه ای، منافع اقتصادی کشورهای جهان و منطقه، نظام های مستبد گذشته، سنتی بودن جامعه افغانستان، تعدد اقوام و بافت جمعیتی اقوام افغانستان، وضعیت ژئوپولیتیکی افغانستان، فقر، پایین بودن میزان سواد و… سبب شده اند تا این جنگ، چندین دهه پیش آغاز گردد و برای سالهای سال ادامه یابد.

 

هیچ جنگی در جهان را بدون زمینه های فرهنگی آن نمی توان مطالعه کرد. زمینه های فرهنگی جنگ ها به اندازه ای قوی هستند که بدون آنها جنگ امکان دوام ندارد. از جنگ های جهانی اول و دوم و تا جنگ های منطقه ای و داخلی کشورها، به ریشه های فرهنگی به وجود آورنده این جنگ ها بر می گردد. زمینه های فرهنگی بعد نرم افزاری جنگ ها را تشکیل می دهند. به عبارت دیگر، ابتدا مغزها شعله ور می شوند و آنگاه تفنگ ها شلیک می کنند و توپها و تانک ها سرزمین ها را به آتش می کشند.

 

افغان ها مردم باورمند و معتقدی هستند. دین برای مردم افغانستان از اولویت های اساسی برخوردار است. هر چه به دین برگردد برای مردم مقدس است. علما و دانشمندان دینی، قرب و منزلت خاصی در نزد مردم افغانستان دارند. مدارس مذهبی جایگاه ویژه ای داشته اند و قاریان و مفسران و محدثان و مبلغان شان ومنزلی والایی دارند. همین امر سبب شده که دروازه های افغانستان برای فعالیت های مذهبی و دینی باز باشد. در دوران جهاد صدها مدرسه دینی در نقاط مختلف افغانستان ساخته شده است. همین گونه صدها مدرسه دینی دیگر در کمپها و مناطقی که مهاجران افغان زندگی می کردند، در عالم مهاجرت ساخته شده است. هزاران طلبه در مدارس دینی در کشورهای همسایه افغانستان نیز در حال حاضر درس می خوانند. صدها مدرسه دینی دیگر در افغانستان به صورت شخصی و غیر رسمی اداره می شوند. کسانی که در این گونه مدارس درس می خوانند، رقم قابل ملاحظه ای را شامل می شوند.

 

دولت بر مدارس دینی و مذهبی کنترولی ندارد. کنترول موارد مختلفی را شامل می شود، از تهیه مواد درسی گرفته تا روحیه کم بر مدارس و همین گونه افراد و مدرسانی که مواد درسی را تهیه و تدارک می بینند و یا مدارس را اداره می کنند. حتا در مواردی این مدارس نه تنها از سوی دولت کنترول نمی شوند، که در مواردی از سوی کشورهای دیگر تجهیز و تمویل می شوند و در کل به کشورهای دیگر وابسته هستند. از این گونه مدارس در بسیاری از شهرها و ولسوالی های کشور دیده می شود. وجود این مدارس در مناطق ناامن کشور کاملا نگران کننده است. این مدارس در مواردی کاملا افراط گرایی را ترویج می کنند. از موارد درسی گرفته تا افراد و اساتید و مدیران همه به نحوی به کشورهای دیگر وابسته هستند.

 

در کشوری که آمار نفوس آن به صورت کامل معلوم نیست و بسیاری از آمارها و ارقام یا از گذشته به صورت کلی به میراث مانده است و یا بر اساس حدس و گمان ساخته و پرداخته شده اند، کنترول بر تمامی امور و آن هم در مناطقی که از کنترول صد در صدی دولت خارج هستند، امری دشوار است، اما تا زمانی که دولت با مدارس دینی و مذهبی به صورت جدی و قانونی برخورد نکند، انتظار ریشه کن ساختن افراط گرایی در افغانستان را نیز نباید داشته باشد.

 

البته پیش از آنکه دولت بر مدارس دینی و مذهبی کنترول داشته باشد، باید ظرفیت لازم در ادارات دولتی مربوط به وجود بیاید و استراتیژی دولت در بخش فرهنگی روشن باشد. در غیر این صورت، امکان ندارد، اداراتی که خود ظرفیت نداشته باشند، بتوانند بر مدارس و دار الحفاظ ها و… کنترول و یا نظارت داشته باشند.

 

در پایان باید گفت، که دولت باید مدارس مذهبی و دینی و … را که به وظایف اصلی شان می پردازند و از افراط گرایی به دور هستند را تقویت نماید تا جلو افراط گرایی وارداتی به افغانستان گرفته شود.

موضوع : اخبار