اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

ساختمان شماره ۶۹ هافمنسترس در مونیخ جرمنی شبیه بسیاری از مجموعه های اداری دیگر هست. این ساختمان مستطیل شکل سفید رنگ زمانی مقر غول مهندسی جرمنی یعنی زیمنس بود، حالا تبدیل به خانه ۶۸۰ مهاجری شده است که منتظر دریافت پاسخ دولت درباره سرنوشت شان هستند. در میان آنها عبدالله سی ساله ( نام واقعی او نیست) با دوبرادر،همسر و سه فرزندش است. سال گذشته در ماه سپتامبر بعد از فرار از کابل پایتخت افغانستان به جرمنی رسید. او نخواست هویتش اش افشا شود چرا که درخواست پناهندگی شان هنوز نهایی نشده است.

عبدالله می گوید او ژورنالیست بوده به همین خاطر از طرف طالبان بارها مورد تهدید قرار گرفته ( او از ما خواست نام روزنامه ای که در آن کار می کرد محفوظ بماند، او مقالات تندی علیه طالبان می نوشت). سرانجام در تابستان سال ۲۰۱۵  طالبان سعی کرد او را بکشد. او می گوید با پدر و برادرم داخل موتر به سمت محل کارم می رفتم به مسجدی نزدیک می شدیم که بمبی در پیش رویمان منفجر شد، هرسه شان جان سالم بدر بردند اما عبدالله آشفته شد او تصمیم گرفت که دیگر نمی تواند در افغانستان بماند. عبدالله با خانواده اش توانست با شبه نظامیان ۳۷۰۰ مایل فاصله بگیرد اما طبق توافق جدید اتحادیه اروپا جرمنی می تواند تمام تلاش های عبدالله را نقش بر آب کند.

در دوم اکتبر همین سال دولت افغانستان با اتحادیه اروپا بعد از ماه ها مذاکره قرارداد بازگشت مهاجرین را امضا کرده است، این معامله به اتحادیه اروپا اجازه می دهند تعداد نامحدودی از افغان ها را به کشورشان بازگردانند، فقط تعدادی که اجازه اقامت دریافت کردند می توانند بمانند.(هرچند طالبان و گروه اسلامی موسوم به داعش مناطق مختلفی از افغانستان را در کنترل خود دارند اما اعضای اتحادیه اروپا اکثر مهاجرین افغان را مهاجر اقتصادی می دانند بدان معنی است که آنان حق پناهندگی ندارند.) اتحادیه اروپا قبل از امضا موافقت نامه هم می توانست پناهندگان افغان را به کشور دیپورت کنند اما آنها همکاری حکومت را لازم داشتند، اغلب بررسی درخواست ها با تاخیر انجام میشد و بناءً تعداد کمتری را می توانستند به کشور دیپورت کنند. اما با انجام این معامله کشورهای اروپایی تعداد مهاجر بیشتری را با سرعت بیشتری می توانند دیپورت کنند. در این قرارداد ذکر شده اتحادیه اروپا و افغانستان با همکاری هم حجم عظیمی از مهاجرین را برگشت بدهند. در میدان هوای کابل ترمینال جدیدی به همین منظور ایجاد می کنند. روز بعد از امضا این معامله توسط دولت افغانستان یک کنفرانس بین المللی به هدف جمع آوری کمک های بیشتر برای افغانستان برگزار شد.

در اجلاس سران اتحادیه اروپا آنها تعهد دادند که ۵٫۶ میلیارد دالر در طول چهارسال به افغانستان کمک کنند سازمان عفو بین الملل نسبت به این عمل اتحادیه اروپا واکنش نشان داد و از معامله دیپورت مهاجران با دولت افغانستان انتقاد کرد و گفت این تجارت دولت افغانستان که در قبال دیپورت مهاجرین کمک های بشر دوستانه دریافت کنند مایه ننگ هست. سازمان حقوق بشر در بیانیه ای گفت. «این نشان دهنده یکی دیگر از لحظه های تاریک در روابط خارجی اتحادیه اروپا است.»  نماینده عالی اتحادیه اروپا در امور خارجی و سیاست امنیتی، فدریکا موگرینی، اتهام را تکذیب کرد. او در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت.» هرگز،هرگز شرطی بین کمک های انکشافی و آنچه که در مورد مهاجرین صورت می گیرد وجود ندارد».

در ماه مارچ هرچند بررسی هایی انجام شد که آیا ارتباطی بین طرح اخراج مهاجرین و دولت افغانستان هست یا نه، در سوم ماه مارچ سازمان دیده بان دولت ها سازمان غیر انتفاعی است که نظارت بر آزادی های مدنی در اروپا را به عهده دارد به یک یاداشتی دست یافت که با دولت افغانستان در مورد مهاجرین بحث داشتند. این سند از طریق چند مرجع به موضوع اخراج مهاجران ارتباط پیدا کرد. موضوع قرار داد ۲۰۰ میلیون دالر برای دایر نمودن کنفرانس بروکسل باعث حساسیت مهاجرین و احتمالا آشکار شدن سیاست دولت در اخراج مهاجرین شده است. در گفتگوی با نیوزویک، یک سخنگو می گوید» این یادداشت به عنوان یک سند راهگشا در نظر گرفته شده تا یک پالیسی» در واقع از وجود چنین سندی ابا می ورزند. اگر چه اتحادیه اروپا طوری وانمود می کند که با این یادداشت ارتباطی ندارد اما وزیر امور خارجه جرمنی فرانک-والتر اشتاین مایر در کنفرانس بروکسل نشان داد که درجریان برنامه اخراج مهاجرین بوده است او گفت کمک های مالی جرمنی مشروط به همکاری دولت افغانستان در بازگشت پناهندگان و مهاجرین است. گفته های او تغییر سیاست پذیرش مهاجرین در جرمنی را برجسته ساخت. کشوری که بیشتر یک میلیون مهاجر را در سال ۲۰۱۵ پذیرفت دیگر به مهاجرین خوش آمد نخواهد گفت. جرمنی یکی از کشورهایی بود که کوشش می کرد این موافقت نامه عملی شود البته این تلاش تا حدودی به خاطر تحمل فشار ناشی از حجم مهاجرینی که سال گذشته وارد جرمنی شدند می باشد، ۱٫۱ میلیون مهاجر در سال ۲۰۱۵ به جرمنی آمده بودند و از این تعداد ۱۵۴۰۰۰ نفر افغان هستند. تازه واردین تهدیدی به ایجاد مشکلات در کشورشده است و در سراسر جرمنی، حمایت عمومی برای استقبال از پناهجویان کاهش یافته است. در اکتبر ۲۰۱۵ یک شرکت بریتانیایی به نام YouGov در یک نظرسنجی نشان داد که ۵۵ درصد مردم جرمنی به این باورند که حجم زیاد مهاجرین از توان کشور بالاست. در جنوری سال ۲۰۱۶ این میزان به ۶۲ درصد رسید.

دلایل اصلی افزایش نگرانی مردم طبق گزارش شرکت YouGov یک سری اذیت و آزار جنسی زنان و حملاتی که در اوایل سال نو میلادی در شهر کلن رخ داده می باشد . همچنین طبق گزارش های رسیده ۶۵۰  زن شکایت کردند که مردانی از شمال افریقا و عرب تبار به آنها تعرض و اموال شان را دزدیده اند. در یک مصاحبه ای با روزنامه جرمنی به نام بیلد وزیر عدلیه این کشور گفت او معتقد است که حملات هماهنگ شده بودند. اینکه تعداد زیادی جمع شوند دست به ارتکاب جرمی بزنند مشخص است که برنامه ریزی شده بوده است.

عامل دیگر خشونت هست . پس از آنکه در ماه جولای دو حمله که در شهر های آنسباخ و وورتسبورگ رخ داد خصومت و دشمنی با مهاجرین بیشتر کرده است. ( یک افغان مهاجر مسولیت حمله در شهر وورتسبورگ را به عهده گرفت. داعش هر دو حمله را به گردن گرفت) در مجموع ۲۰ نفر زخحمی شدند. بعضی از جرمنی ها به خاطر این حمله مرکل را سرزنش کردند. در ۴ سپتامبر، حزب او یعنی حزب دمکرات مسیحی در حوزه انتخاباتی اش در جایگاه سوم قرار گرفت. جناح راست حزب پر حاشیه سابق در مقام دوم قرار گرفت حزبی که توانست با موضع ضد مهاجرتی خود در حوزه مرکل ۲۱ درصد از آرا را از آن خود کند. دو هفته بعد در یک انتخابات منطقه ای مرکل شکست دیگری را متحمل شد. حزب دمکرات مسیحی فقط ۱۷٫۶ درصد آرا را کسب کرد. بدترین نتیجه بعد از پایان جنگ جهانی دوم بود. مرکل به رای دهندگان خشمگین اذعان کرد که سیاست مهاجرتی او باعث شکست اش شده است. او گفت اگر می توانست به گذشته برگردد خود را بهتر آماده این وضعیت می کرد و کشور جرمنی را در تابستان ۲۰۱۵  در وضعیتی که آمادگی نداشت قرار نمی داد. او شعار ما می توانیم را تکرار نکرد. در سفری سه روزه به افریقا در تاریخ ۹ اکتبر از آمدن مهاجرین به جرمنی هشدار داد. او گفت اکثر جوانانی که به اروپا می آیند درک غلطی از اروپا دارند او در آدیس آبابا پایتخت اتیوپیا گفت آنهایی که جان شان را به خطر می اندازند و به اروپا می آیند نمی دانند چه در انتظارشان هست، حتی نمی دانند که به آنها اجازه ماندن داده نخواهد شد. این گفته ها به افغان های مهاجر جرمنی هم اعمال میشود. از آنجایی که تعداد اخراج شوندگان زیاد هست سازمان های کمک دهنده هشدار دادند که افغانستان توان رسیدگی به این همه اخراج کننده ها را ندارد در جنگ های اخیر بیش از یک میلیون نفر بیجا شدند و هزاران نفر در کمپ های موقت در افغانستان زندگی می کنند. اکثر آنها به آب سالم دسترسی ندارند و از مراقبت های بهداشتی خبری نیست. در ماه سپتامبر سازمان ملل درخواست عاجل ۱۵۲ میلیون دالر برای بیجا شدگان کرد. تعداد بیجا شدگان در حال افزایش هست . در ماه جون وزیر ایالات و سرحدات پاکستان عبدالقادر بلوچ به سایت خبری ایرین خبر از بحران بشری داد گفت اسلام آباد از مهاجرین خواسته است تا پایان سال این کشور را ترک کنند بلوچ از دولت افغانستان و جامعه جهانی خواست برای جابجایی این افراد کمک کنند.  سازمان ملل گفت تاکنون ۳۷۰,۰۰۰ نفر از پاکستان اخراج شدند و تا آخر سال انتظار داریم این رقم به ۶۰۰,۰۰۰  برسد. اخراج آنها باعث رد شدن درخواست پناهندگی شان از اروپا خواهد شد. اروپا هم تعداد زیادی از آنها را به میدان هوایی کابل رسانده و سپس به حال خودشان رها می سازند.  شهر امن تر از جاهایی دیگر هست اما ریسک بالایی دارد در ۱۱ اکتبر در غرب کابل در یک مکان مذهبی ۱۴ تن از شیعیان جان خود را از دست دادند. عبدالله می ترسد جرمنی درخواست وی را رد کند در آنصورت او یکی از مسافرین این هواپیما خواهد بود که به کابل برگردانده شود. او می ترسد اگر با فامیل اش برگردد دو باره  با تهدید طالبان یا بدتر از آن روبرو شود. عبدالله فکر می کرد جرمنی به او اجازه خواهد داد که بماند اما حالا او می ترسد که ممکن است عهد شکنی کند.

موضوع : اخبار