اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

افغانستان کشوری محاط به خشکی است و به آبهای آزاد راه ندارد. این محدودیت برای افغانستان گران تمام شده و ریشه بسیاری از مشکلات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در همین محدودیت افغانستان نهفته است. همسایگانی که به دریا راه دارند، همواره راه را بر مردم افغانستان بسته اند و باج خواسته اند. اما از سوی دیگر، افغانستان موقعیت ژئوپلیتیکی ویژه ای دارد و به عنوان پلی برای وصل کردن کشورهای منطقه به حساب می آید.

دولت وحدت ملی، تلاش های فراوانی را برای رهایی افغانستان از محدودیت های جغرافیایی انجام داده است. دسترسی به بندر چابهار یکی از این تلاش بوده که تجارت خارجی افغانستان را از انحصار مسیر پاکستان خارج کرده است. مسیر پاکستان برای افغانستان از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد، اما انحصار آن برای افغانستان سخت گران تمام شده است. پاکستان تا کنون به هیچ یک از توافق نامه های تجارتی و انتقال اموال پایبند نبوده است. کشورهای همسایه افغانستان نیز با نگاه های متفاوتی به افغانستان می نگرند. هند از جمله کشورهایی است که سرمایه گذاری و تلاش های پیگیری برای رهایی افغانستان از انحصار تجارت خارجی به پاکستان داشته است. در گذشته، هند حتا برای انتقال اموال افغان ها از طریق هوایی نیز نظر مثبت داشته و کمک کرده است. ایران نیز در صدد بوده تا توجه افغانها را به امکاناتی که این کشور برای تجارت و انتقال اموال تجارتی افغان ها دارد جلب کند.

در این میان افتتاح خط آهن میان ترکمنستان و افغانستان، کشور را به خط آهن بین المللی آسیا وصل کرده و از این طریق افغانستان راه دیگری را برای وصل شدن به دنیا پیدا کرده است. با افتتاح این خط آهن اموال تجارتی افغانستان به کشورهای آسیایی و اروپایی با هزینه ای کمتر و اطمینانی بیشتر خواهد رسید.

اما، پس از افتتاح خط آهن، همان گونه که پس از راهیابی افغان به بندر چابهار این مسئله مطرح بود، افغان ها چه سودی از این تجارت می برند و چه نقشی را در این داد و ستد ایفا می کنند؟ افغانستان در داد و ستد با تمامی کشورهای دیگر نقش بازنده را ایفا کرده است. بیلانس تجاری میان افغانستان و همه کشورهای دیگر به سود کشورهای خارجی و به ضرر افغانستان بوده است. افغانستان در نقش یک وارد کننده محض و صادر کننده ضعیف ظاهر شده است. به همین دلیل نیز همه کشورهای همسایه به افغانستان به عنوان یک بازار گرم و پر سود نگاه می کنند.

افغانستان پیش از هر چیزی به ثبات سیاسی و امنیت، و اقتصاد پر تحرک نیاز دارد. برنامه های اقتصادی منطقه ای بزرگی به خاطر نبود امنیت و ثبات سیاسی در کشور، یا برای سالها معطل مانده اند و یا توسط پروژه های بدیل کشورهای همسایه از دست افغانستان خارج شده است. شاهراه های افغانستان نیز که حکم شاهرگ اقتصاد و تجارت را دارند، و بیشترین سرمایه گذاری دولت و کشورهای خارجی نیز به آنها اختصاص داده شده بود، اکنون در وضعیت شدیدا نامطلوبی به سر می برند. طالبان و گروه های دیگر تروریستی با بمب گذاری و ماین گذاری بخش بزرگی از سرک های کشور را تخریب کرده اند.

خلاصه کلام اینکه، افغانستان باید امنیت، ثبات سیاسی و تحرک اقتصادی داشته باشد تا بتواند از موقعیت جغرافیایی ویژه خود و همین گونه از امکانات و سهولت های منطقه ای استفاده ببرد. در غیر این صورت افغانستان، تنها در نقش یک وارد کننده بزرگ و یک بازار کلان برای تولیدات کشورهای همسایه ظاهر خواهد شد. اقتصاد پویا، تجارت پررونق و مبادلات بازرگانی پر سود در وضعیت امنیتی و سیاسی کنونی افغانستان امکان پذیر نخواهد بود. تخریب سرک های کشور توسط مخالفان، تاخیر در ساخت بندهای آبی چون بند سلما و ضعف افغانستان در تجارت با کشورهای دور و نزدیک، وضعیت افغانستان را در تعامل با کشورهای دیگر نشان می دهد.

موضوع : اخبار