اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

افغانستان که از لحاظ امنیتی، بحرانی و به لحاظ سیاسی، سخت آشفته و در عرصه اقتصادی وابسته می باشد، برای بیرون رفت از بن بست موجود چاره ای جز تکیه کردن به کشورهای دیگر را ندارد.

 

نشست نخست وزیران کشورهای عضو شانگهای در پایتخت قیرقیزستان یکبار دیگر ضرورت هماهنگی و همگرایی منطقه ای را در راستای امنیت و حفظ ثبات درمنطقه گوشزد می کند. سازوکار سازمان های منطقه ای بر این اصل استوار است که به بزرگترین چالش ها و برجسته ترین فرصت های منطقه ای تمرکز نموده و رهیافت های مناسبی را برای تقویت همکاری های همه جانبه برگزینند.

اگرچه فلسفه وجودی سازمان های منطقه ای ممکن است با یکدیگر متفاوت باشند؛ اما به هر حال وقتی سران کشورهای مختلف به هر دلیلی در یک اجلاس اشتراک می نمایند، نمی توانند از مهمترین موضوعات مربوط به منطقه، تنها به این دلیل که در حوزه کاری سازمان قرار ندارد، چشم پوشی کنند.

اکثر سازمان های بین المللی و منطقه ای در ابتداء به منظور خاصی ایجاد گردیده، ولی به مرور زمان حدود کار و مسؤلیت های شان گسترش پیدا کرده اند. همین سازمان شانگهای نیز در آغاز صرف موضوع امنیتی آن هم در محدوده چند کشور و در قالب امنیت و حل و فصل اختلافات مرزی ایجاد گردید؛ اما امروزه این سازمان تمام چالش های امنیتی در سطح منطقه را مورد بررسی قرار می دهد و در مورد آن موضع می گیرند. تروریسم، موادمخدر و قاچاق انسان از جمله موضوعاتی است که در آجندای نشست سازمان شامل می شود. علاوه بر مسایل امنیتی، توسعه همکاری های اقتصادی و تجاری و امضای قراردادهای بزرگ در این زمینه از مهم ترین مسایل مورد بحث در اجلاس سازمان به شمار می رود.

امروزه اجلاس شانگهای به یکی از بزرگترین و تأثیرگذارترین اجلاس منطقه ای در آسیا تبدیل شده است. حضور دو قدرت بزرگ نظامی و اقتصادی دنیا یعنی چین و روسیه و رقابت آشکار این کشورها با ایالات متحده آمریکا بر اهمیت و حساسیت این اجلاس افزوده است.

جغرافیای را که این سازمان دربر می گیرد، از لحاظ ژئوپولتیکی و ذخایر زیر زمینی و رو زمینی و توسعه انسانی دارای اهمیت بسیار می باشد و بدون شک برای قدرت های اقتصادی و سیاسی مثل چین و روسیه استفاده از پتانسیل ها و ظرفیت های این منطقه، یک فرصت بی بدیل اقتصادی به شمار می آید. کشورهای در حال توسعه آسیای میانه و نیز کشورهای مانند ایران، افغانستان، هند و پاکستان که ممکن است در آینده عضویت شان در این سازمان نهایی شوند، نیز برای توسعه همه جانبه نیازمند همکاری های تخنیکی و فنی چین و روسیه می باشند. این تعامل چند جانبه در کل به توسعه پایدار و نظام مند منطقه منجر گردیده و رشد اقتصادی، سیاسی و فرهنگی را در سطح منطقه به فعلیت و شکوفایی خواهد رساند.

افغانستان که از لحاظ امنیتی، بحرانی و به لحاظ سیاسی، سخت آشفته و در عرصه اقتصادی وابسته می باشد، برای بیرون رفت از بن بست موجود چاره ای جز تکیه کردن به کشورهای دیگر را ندارد. از اینرو همگرایی های منطقه ای برای افغانستان یک فرصت طلایی به حساب می آید. افغانستان با عضویت در سازمان های منطقه ای، از یک سو فرصت پیدا می کند تا همکاری کشورهای همسو با سیاست های این کشور را در جهت برقراری امنیت و دوام ثبات در کشور جلب نماید و از دیگر سو از ظرفیت ها و موقعیت استراتژیک و ژئوپولتیک افغانستان برای توسعه اقتصادی کشور بهره ببرد.

افغانستان با استفاده از تریبون سازمان های منطقه ای می تواند سیاست های خود را به صورت شفاف و واضح برای اعضا توضیح داده و آنها برای سرمایه گذاری در افغانستان تشویق نماید. افغانستان می تواند مشکلات امنیتی خود را در سازمان مطرح کرده و نسبت به عواقب آن برای منطقه هشدار دهد.

اگر حکومت افغانستان بتواند این کشور را به چهارراه تجارت منطقه و زمینه تفاهم و همگرایی منطقه ای تبدیل کند، بدون تردید گام مهمی را در راستای توسعه، پیشرفت و ترقی کشور برداشته است. به شرطی که افغانستان تمام ملاحظات و ظرافت های استراتژیک را در برقراری مناسبات خود با کشورهای دیگر در نظر بگیرد. افغانستان نه قدرت نظامی دارد و نه امکانات اقتصادی، اما این کشور می تواند برای تعامل خود با کشورهای منطقه از ذخایر زیرزمینی و موقعیت جغرافیایی خود در تعاملات منطقه ای سود ببرد.