اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

ذبیح ‎الله مجاهد، سخنگوی گروه طالبان با انتشار اعلامیه ‎ای گفته است تا زمانی که نیروهای خارجی از افغانستان خارج نشود، گفتگوی صلح معنای ندارد و تلاش در این راستا وقت ضایع کردن است. این اعلامیه گروه طالبان زمانی منتشر شده است که حملات نیروهای امنیتی افغانستان علیه این گروه افزایش یافته است و رویکرد حکومت افغانستان تا حدودی نسبت به این گروه تغییر نموده است. با این حال، حلقات در درون حکومت همچنان چشم امید گفتگوی صلح است. شخص رئیس جمهور نیز، نسبت به گروه طالبان گاه دوگانه دارد و گروه طالبان را به خوب و بد تقسیم می کند. چند نکته در باب گفتگوی صلح با گروه طالبان وجود دارد.
سخن ذبیح الله مجاهد در اینکه تلاش حکومت برای کشاندن گروه طالبان به میز مذاکره وقت ضایع کردن است دقیق است. تجربه چند سال گذشته نیز ثابت کرده است که تلاش حکومت افغانستان نه تنها وقت ضایع کردن بلکه هدر دادن بودجه هنگفت نیز هست. تلاش ها به منظور کشاندن گروه طالبان به میز مذاکره به صورت رسمی از سال ۱۳۸۹ آغاز شد. در این سال، شورای عالی صلح رسما شروع به کار کرد. کارویژه بنیادی و اساسی شورای عالی صلح ایجاد رابطه با گروه طالبان و تشویق آن ‎ها به گفتگو و مذاکره بود. مسئولیت گفتگو با گروه طالبان و دیگر گروه های مخالف مسلح دولت نیز از جمله کاروِیژه های این شورا بود. شورای عالی صلح اما، موفق به گفتگو و مذاکره با گروه طالبان و دیگر گروه ‎های مخالف مسلح دولت نشد. تنها یکبار، به صورت رو در رو با گروه طالبان نشست که با انتشار خبر مرگ ملاعمر، رهبر گروه طالبان گفتگوی صلح دوباره قطع شد و به بن بست مواجه شد.
شورای عالی صلح تنها مجرای ارتباطی شان دفتر سیاسی گروه طالبان در قطر بود. با این حال، بعد ‎ها مشخص شد که دفتر سیاسی گروه طالبان در قطر وزنه سنگین در سطح رهبری گروه  طالبان ندارد. طیب آغا، رئیس دفتر سیاسی گروه طالبان در قطر بود. زمانی که خبر مرگ ملا عمر، رهبر و مؤسس اولیه گروه طالبان منتشر شد و ملا منصور به عنوان جانشین او انتخاب شد. طیب آغا استعفا داد. او از مرگ ملا عمر اطلاع نداشت. از حتی در انتخاب رهبر جدید گروه طالبان نیز دعوت نشده بود. این نشان می دهد که دفتر سیاسی گروه طالبان در قطر اهمیت چندانی برای گروه طالبان نداشته است و افرادی که در این دفتر از سوی گروه طالبان وظیفه اجرا می کند نفوذ قابل توجه در سطح رهبری گروه طالبان ندارد و در تصمیم های مهم گروه طالبان نقش ندارد. بنابراین، می توان گفت که شورای عالی صلح به افراد و نهادی گروه طالبان چشم امید بسته بود که وزنه به حساب نمی آمد. از این جهت، می توان گفت که شورای عالی صلح بی جهت وقت خود را صرف متقاعد کردن اعضای دفتر سیاسی گروه طالبان در قطر می نمود.
در دوره حکومت حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین افغانستان، شورای عالی صلح بودجه هنگفت دریافت می کرد. این بودجه میان اعضای گروه طالبان توزیع می شد. در واقع، توزیع بودجه به منظور تشویق اعضای گروه طالبان به پیوستن به حکومت افغانستان صورت می گرفت. اینکه این شورا چه مقدار بودجه در این سال ‎ها مصرف کرده است مشخص نیست. با این حال، بودجه که این شورا به مصرف رسانده است بدون شک به هدر رفته است. گزارش ‎های منتشر شد که نشان می داد که شورای عالی صلح به افرادی پول داده است که بارها اعلان نموده است که از گروه طالبان جدا شده است و با گرفتن پول دوباره به صفوف گروه طالبان پیوسته است. یک قومندان محلی گروه طالبان چندین بار این کار را تکرار کرده بود با این حال، شورای عالی صلح همچنان در توزیع بودجه و پول نسبت به این افراد و شک و تردید به خود راه نمی داد. از این جهت، می توان گفت که سخن ذبیح ‎الله مجاهد، سخنگوی گروه طالبان تا حدودی درست و دقیق است. حکومت افغانستان نه تنها وقت خود را ضایع نموده است بلکه بودجه هنگفت را نیز هدر داده است.
با روی کار آمدن رئیس جمهور غنی اما، وضعیت نسبتا تغییر نمود. رئیس جمهور غنی در کنار، تلاش های داخلی به منظور تشویق گروه طالبان به گفتگو و مذاکره از امکانات بیرونی نیز استفاده نمود. در سفر های که به پاکستان، چین و ایالات متحده آمریکا داشت آن ‎ها را متقاعد نمود تا گفتگوی چهار جانبه صلح را به منظور تشویق و کشاندن گروه طالبان به میز مذاکره ایجاد نماید. او موفق به این کار شد. اما، ظاهرا، گفتگوی چهار جانبه نتیجه ‎ای در بر نداشته است. چهار دور گفتگوی چهار جانبه صلح در سطح مقامات بلند رتبه کشورها برگزار شد اما دور پنچم در سطح مقامات پایین رتبه دایر شد. گفتگوی چهار جانبه صلح برای مدتی شورای عالی صلح را به حاشیه کشانده بود. توجه اساسی حکومت متوجه گفتگوی چهار جانبه صلح بود. در قالب این گفتگو ‎ها پاکستان وعده داده بود که گروه طالبان را به میز صلح می کشاند با این حال، این کشور موفق به این کار نشد و یا از انجام این کار ابا ورزید.
انفجار ‎ها و افزایش حملات گروه طالبان باعث شد که گفتگوی چهار جانبه صلح نیز به بن بست برسد و حکومت افغانستان از آن قطع امید کند. در ششم ثور سال جاری رویکرد خود را نسبت به گروه طالبان تغییر دهد و به نیروهای امنیتی دستور سرکوب این گروه را بدهد. اما، رویکرد حکومت نسبت به گروه طالبان از بنیاد تغییر نمود. رئیس جمهور برخی از گروه طالبان دشمن افغانستان خواند. این به معنی تفکیک گروه طالبان به خوب و بد است. این تفکیک گویایی این مسئله است که رئیس جمهور و برخی حلقات در درون حکومت همچنان چشم امیدی به گفتگوی صلح دارد.
در عین حال، دیدگاه آمریکا و پاکستان نیز نسبت به گفتگوی صلح تغییر نموده است. باراک اوباما، به نیروهای آمریکایی در افغانستان صلاحیت همراهی و حملات بر مواضع گروه طالبان را داده است. سرتاج عزیز، مشاور روابط خارجی نخست وزیر پاکستان نیز گفته است که پاکستان بیش از این نمی تواند روی آوردن گروه طالبان به پای میز مذاکره پافشاری کند. بنابراین، تغییر بنیادی در رویکرد کشورها نسبت به گروه طالبان به وجود آمده است.
تجربه چنین سال گذشته نشان می دهد که حکومت افغانستان جز ضایع کردن وقت و هدر دادن بودجه کاری از پیش نبرده است. حتی تساهل و مدارای حکومت منجر به تقویت گروه طالبان شده است. به گونه ‎ای که اکنون این گروه به عنوان یک تهدید جدی برای بقای حکومت تبدیل شده است. بنابراین، حکومت و شخص رئیس جمهور باید از تفکیک گروه طالبان به خوب و بد دست بر دارد و بگذارد که نیروهای امنیتی افغانستان با تمام قوا این گروه را را سرکوب و منکوب نماید. تفکیک گروه طالبان به خوب و بد یک نوع ایجاد مانع فراروی نیروهای امنیتی در سرکوب کردن گروه طالبان است.

موضوع : اخبار