اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

اخیراً مفتش خاص در امور بازسازی افغانستان ( سیگارSIGAR) که از سوی کانگرس امریکا تعین گردیده، راپور مفصلی را نشر کرده که در آن چالش های فعلی فرا روی نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان ارزیابی شده و درس های آموخته شده از ۱۶ سال حضور امریکا در کشور بیان شده است .

در این راپور آمده است که اولویت امنیتی که به تصمیم های امریکا در ارتباط به جنگ افغانستان سمت و سو می داد، اولویت های فعلی را که عبارت از تقویت قابلیت های نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان برای تداوم در طولانی مدت است، بگونه منفی متاثر ساخته است .

این راپور که در نوع خود اولین مورد است، چنین نتیجه می گیرد که نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان با چالش هایی چون ترک خدمت عساکر، فساد، کمبود تجهیزات،آموزش ناکافی، نبود زیر ساخت های امنیتی و بی سوادی گسترده در میان پرسونل بخش امنیتی مواجه است.

کاهش در تعداد نیروهای امنیتی و دفاعی

راپور سیگار نشان می دهد که ترک خدمت از سوی عساکر یک مساله فلج کننده است که بخش های مختلف نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان با آن مواجه است. نیروهای خاص افغانستان تنها بخشی است که ترک خدمت از سوی عساکر در آن کم و پیوستن دوباره عساکر به این بخش از اردوی ملی بیشتر است. مفتش خاص در راپور خود گفته است که در میان سال های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ ، ترک خدمت از سوی عساکر به حدی زیاد بوده که سالانه به یک سوم از مجموع این نیروها می رسید … چنین ریزش روز افزون منجر به آن شد که تعداد نیروهای آموزش دیده در صفوف نیروهای امنیتی به صفر یا کمی بیشتر از آن برسد. میزان زیاد تلفات، نبود سیستم های فراهم کننده حمایت های اداری برای عساکر در نهادهای امنیتی و دفاعی ومیزان بالای بی سوادی در میان عموم پرسونل بخش امنیتی و دفاعی دلایل عمده چنین ریزش متزلزل کننده در صفوف این نیروها بوده است .

با توجه به میزان بالای تلفات، نهادهای امنیتی و دفاعی افغانستان حفاظت از نیروها را در اولویت قرار داده؛ و این نهاد در ایست و تلاشی ها برای کاهش تلفات نیروها ، به جای توجه به مناطق حامی طالبان در قریه ها، ماموریتش را به مناطق شهری محدود کردند . نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان موقعیت و حضور نیروهای اردوی ملی را بازنگری کردند تا توجه شان عمدتاً به مناطق حیاتی پرجمعیت متمرکز باشد. از گفته های نیروهای امریکایی چنین برآمد که رها کردن مناطق کم اهمیت و غیر حیاتی عمدی است و کاهش در تعداد پوسته های تلاشی کاهش تلفات نیروهای اردوی ملی خواهد شد . اقداماتی که برای حفاظت از نیروهای افغان صورت گرفت ، باعث واگذاری مناطق قریه یی به طالبان شد. تغییری که عامل کلیدی در قوت گرفتن آن ها است .

مناطق قریه یی از دید طالبان سکوهای بسیار ارزشمند است ؛ زیرا آنها با استفاده از این مناطق می توانند حملات گسترده را علیه مناطق شهری پر جمعیت راه بیندازند . ارزیابی اخیر مجله لانگ وار جورنال نشان می دهد که طالبان به عمد کمربندهای نفوذ خود را در سراسر کشور به هم وصل می کنند . گسترش نفوذ طالبان بر مناطق قریه یی که برای حملات آنها علیه مناطق شهری موثر است . نشان دهنده ناتوانی حکومت وحدت ملی در تامین امنیت دایمی است و باعث تضعیف باورمندی و اطمینان مردم به حکومت می شود . با کم رنگ شدن حضور نیروهای امنیتی حکومت در مناطق قریه یی ،طالبان پیش از پیش احساس امنیت می کنند و جمع کثیری از آن ها بدون اینکه از حملات هوایی احتمالی از سوی نیروهای امریکایی یا ایتلاف هراسی داشته باشند، در فضای باز گرد هم می آیند .

بحران هویت در پولیس ملی افغانستان

مفتش خاص از انتقاد از نقش پولیس ملی افغانستان کوتاهی نکرده و گفته که نیروهای پولیس ملی هنوز هم من‌حیث یک نیروی ضد شورش فعالیت می کند، نه من‌حیث نیروی تطبیق کنندۀ قانون و تامین کننده عدالت جنایی که مردم افغانستان نیازمند و مستحق آن هستند. نیروهای امریکایی از همان آغاز ساختار پولیس ملی افغانستان را من‌حیث یک نیروی شبه نظامی ضد شورش پایه ریزی کردند. با این همه، تداوم حملات طالبان فرصت تبدیل شدن به نیروی تامین کنندۀ عدالت جنایی مد نظر رییس جمهور غنی در نقشۀ راه وی برای نیروهای امنیتی و دفاعی را از پولیس ملی گرفته است. مفتش خاص یادآور شده است که پولیس ملی افغانستان من‌حیث یک نهاد برقرار کننده نظم و امنیت مدنی ، فاقد توانایی حفاظت از عموم مردم و در تقلای رسیده‌گی به جرایم و پیشگیری از جرایم است که هیچ ربطی به مبارزه با شورشیان ندارد.

مفتش خاص جان ساپکو طی سخنرانی در محفلی در مرکز مطالعات استراتیژیک و بین المللی مستقر در واشینگتن از دو ضعف عمدۀ پروگرام آموزش پولیس ملی توسط امریکاو نیروهای ایتلاف که منجر به عدم تاثیرگذاری پولیس ملی می شود،نام برد. ضعف اول مربوط به کیفیت آموزش پولیس است. آموزش پولیس ملی افغانستان در زمینۀ تطبیق قانون و برقراری نظم در حال حاضر توسط آن عده از نظامیان امریکایی که خود به ندرت چنین آموزش هایی را سپری کرده اند، پیش برده می شود. جان ساپکو در توضیح این ضعف دو حکایت را نقل می کند. یک داستان یک پیلوت چرخبال است که مامور آموزش مسایل انتظامی به پولیس شده بود و دیگری، داستان یک افسر امریکایی که پروگرام های تلویزیونی چون ماموران پولیس و سریال پولیسی NCIS را تماشا می کرده تا بداند که چه چیزی را به پولیس افغانستان آموزش دهد . ضعف دوم دوره ماموریت مربیان است. دوره ماموریت شش ماهه الی یک ساله مربیان برای آموزش پولیس افغانستان منجر به ایجاد دانش سازمانی نمی شود؛ بلکه انقطاع و سکته در فرایند یادگیری نیروهای پولیس افغانستان را در پی دارد .

توانایی ها و ظرفیت های نظامی در مقایسه با توانایی ها و ظرفیت های ملی

مفتش خاص در سراسر راپور خود و همچنین در بخش یافته های مهم و کلیدی ، بر نبود روند ها و پروسه های سازمانی و اداری مورد نیاز برای حمایت از پایداری نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان در درازمدت تاکید می کند. این نقیصه و کستی در منابع حمایوی منجر به کیفیت پایین زنده گی در میان نیروهای امنیتی و دفاعی شده است. در این راپور از فساد، رهبری ضعیف، و نبود تجهیزات و ساختار های حمایوی من‌حیث عوامل تضعیف کننده سلامت و کیفیت زنده گی عساکر یاد شده است.

میزان بالای بی سوادی، توانایی بخش حمایوی ملی را در توسعه و تقویت نیروهای امنیتی و دفاعی محدود می سازد. در نبود خدمات ساده ای چون خدمات مورد نیاز برای پرداخت معاش بطور دقیق یا در دسترس قرار دادن تجهیزات و ایجاد نمودن آموزش های تخصصی به طور موثر، ترک خدمت عساکر همچنان یکی از اصلی ترین مسایل تاثیرگذار بر روند تقویت و پایداری نیروهای امنیتی و دفاعی باقی است. به هر صورت، مفتش خاص در امور بازسازی افغانستان پیشنهادی برای اولویت بندی ارایه نمی کند. آیا نیروهای امنیتی و دفاعی باید مناطق بیشتری را پاکسازی و حفظ کند و امنیت را بگونه مطمین تر تامین کند تا نهادهای ملی حمایوی فرصت توانمند شدن و تداوم را بیابد یا نهادهای ملی حمایوی باید بر توانایی هایشان بیفزاید تا نیروهای امنیتی و دفاعی بتوانند علیه طالبان مبارزه کنند؟این پرسش همچنان بی پاسخ مانده است.

در صورتی که امریکا و هم قراردادانش بخواهند روزی تمامی مسوولیت های امنیتی را به نیروهای افغانستان که قادر به مقابله با شورشیان توانمند و از خودگذر باشد، بسپارد: به استراتیژی های بلند مدت که محدود به زمانبندی های شخصی و سیاسی نیست، ضرورت دارد. برای حمایت از چنین استراتیژی ها، تعهد و حمایت مالی نیاز است: اما این حمایت های مالی باید بگونه دقیق پیگیری شود تا به دست مطمین ترین و موثرترین افراد برسد. و در نهایت برای حمایت از مجموعه نهادهای امنیتی ، تعهد به آموزش مناسب در کنار بازسازی فعالانه زیرساخت هایی بخش امنیتی، حایز اهمیت است.