اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

کنر دیگر کنر نیست، دیگر از کنر چیزی جز نامی گنگ و کهنه باقی نمانده است، مخروبه های کنر بیشتر به قریه های 50 سال قبل شباهت دارند تا به ولایتی بزرگ و مرزی در سال 1393 که هم مرز با پشتونستان و وزیرستان پاکستان با خط دیورند است.

 

در کنر یک شب را که بسر بیاوری به اندازه 10 سال موهایت سپید می گردد از صدای ممتد و مداوم جیغ و راکت و انفجار که نه تمامی دارد و نه ریتم. همینگونه به یکباره آوار می شود بر سرت هرآنچه که از افغانستان زیر پای ناتو برای خودت خیالات بافته بودی.

 

اعتراض مقام های ارگ نشین بی خبر و بی غم، واکنش های نمادین مقامات وزارت داخله و وزرات دفاع، بی تفاوتی اردوی ملی در آوارگی و سرگشتگی زنان و کودکان کنر نشین، همه و همه بجای خود اما دردی که صدای رگبار راکت های بی سرنشین پاکستانی دارد درد دیگری است.

 

از یکسو پاکستان علیرغم تمام وعده و وعیدهایش هرشب، از نیمه شب تا صبح سپیده دم، حمله می کند و قدرت نظامی متجاوزش را به رخ منطقه و امریکا می کشد و از سوی دیگر افغانستان علیرغم ادعای پوچ اش، همچنان از طالبان و زندانیان کشور دوست و همسایه حمایت می نماید.

 

درحالی زندانیان پاکستانی از پکتیا ازاد شدند که به تعداد ده ها برابرشان از مردم ملکی ولسوالی های شیگل و دانگام از خانه هایشان بیرون رانده شدند و این توازن تبعیض آمیز تا بدانجا پیش خواهد رفت که دیگر اتباع پاکستانی مسوول جان و مال و ناموس افغانستانی ها گردند.

 

مروره، سرکانی، دانگام، شیگل و نورستان شاید تنها ولسوالی ها و ولایتی باشند که غمی بزرگتر از غم انتخابات به سخره کشیده شده و ننگین ریاست جمهوری را در دل داشته باشند و دم برنیاورده باشند.

 

این مردم مرزنشین که هیچ توجهی در حد نه یک شهروند که حتی در حد یک انسان بدانها نمی شود مستعد ترین و موجه ترین قشر با احتمال پیوستن به مخالفان مسلح هستند. همین مردمی که شبها تنها نشانه زنده بودنشان شمارش تعداد راکت های پاکستانی است و بس.

موضوع : اخبار