اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

این قیام از دهات و روستاها آغاز و به سوی شهر هرات به پیش می رفت. چنانچه هر روزه مردم به واسطه ظلم وستم بی حد و حصر رژیم در ولسوالی ها دست به اقدامات عملی می زدند و مامورین دولتی از جمله ولسوال ها و سایر مامورین را اگر با مردم همراه نمی گردیدند اجبارا از سر راه خود آنها را بر می داشتند.

 

ولسوالی های چون پشتون زرغون، اوبه، غوریان، زنده جان انجیل، گذره در این عرصه از دیگران پیش قدم بودند. چنانچه اولین اقدام عملی به مقابل رژیم از روستای سلیمی در ولسوالی پشتون زرغون آغاز شد که بعد در روستای ده نو در ولسوالی گذره و روستای مار آباد در ولسوالی پشتون زرغون و قریه صبیره در ولسوالی اوبه و در قراء از ولسوالی های غوریان، زنده جان، انجیل و گذره قیام ها هر روز شدت بیشتری به خود می گرفت.

 

چنانچه به مدت کمی مردم توانستند ولسوالی ها را از دست رژیم آزاد سازند و در روز ۲۳ حوت ۱۳۵۷ مردم هرات با یگدیگر قرار گذاشته بودند که همه مردم از اطراف و نواحی شهر هرات به داخل شهر حرکت کنند و شهر هرات را نیز از دست رژیم آزاد سازند.

 

مردم به وقت موعود همه از اطراف شهر بصوی شهر با نعره های تکبیر و بیرق های سبز با تزیین کلمه طیبه (لااله الاالله محمد رسول الله) و الله اکبر به حرکت در آمدند و پوسته های خورد و کوچک رژیم را با دست خالی از سر راه خود برداشته و خلع سلاح می کردند.

 

مگر در دو جای در داخل شهر هرات به مقاومت شدیدی روبرو گردیدند یکی در قلعه اختیارالدین (ارگ) و دوم در قوماندانی امنیه هرات بود که آن هم بعد از مدت مقاومت با دادن تلفات از هر دو طرف این هر دو مرکز را مردم بالاخره تسخیر کردند و تقریباً کل شهر هرات دیگر به دست مردم افتاد.

 

در این وقت رژیم به فرقه زلمی کوت (مرکز اردو) امر آتش را بالای مردم و شهر هرات داد مگر منصبداران و افسران مسلمان که فرزندان همین مردم بودند از این امر رژیم سر پیچی کردند و اطاعت ننمودند و بر بالای مردم آتش نگشوده بلکه بر عکس به وابستگان رژیم هجوم آوردند وعده ای را از پای در آوردند.

 

در این وقت هواپیماهای جنگی رژیم و شوروی ها از کشور های همسایه افغانستان به پرواز در آمده شهر و مرکز فرقه زلمی کوت از جمله منطقه پل (رنگینه) محل تجمع مردم و درب قندهار را سخت بمباران کردند که به مردم تلفات بسیار سنگینی وارد آمد.

 

از طرف دیگر به قوای جهاد زرهی از جانب قندهار دستور داده شد تا با برافراشتن بیرق های سبز بر بالای تانکها به سوی هرات حرکت کنند و به ظاهر جهت فریب مردم چنان نشان دهند که گویا این قوا به کمک مردم آمده و تا با فریب و نیرنگ بتوانند به شهر هرات داخل شوند که این کار همین طور صورت گرفت و قوای زرهی با نیرنگ و فریب از طریق میرداوود داخل شهر هرات گردیدند و به مجرد ورود به عملیات جنگی آغاز کردند که بعد از عملیات جنگی تصفیه ها آغاز شد به حدی کشتند که جوی ها و سرک ها و بازار ها بخون مردم رنگین گردید، تعدادی را که نکشتند دستگیر و شب ها به گورهای دسته جمعی زنده و مرده به گور کردند که در این اواخر گورهای دسته جمعی زیادی در هرات کشف گردیده که شاهد مدعی است.

 

مردم که در آن وقت، جنگ با تانک زرهی را بلد نبودند با کارد و شمشیر و سنگ و چوب به تانک ها حمله می کردند. با وجود کشتار بسیار زیادی از مردم، بازهم عده ای با تیل و پترول و فرش و لحاف بعضی از تانک ها را به آتش کشیدند حتی مردم درختان نا جو سر به فلک کشیده خیابانهای هرات را اره کرده جلو روی تانک ها می انداختند تا اینکه مانع عبور آنها گردند. مگر تانک ها از آنها عبور می کرد و مردم را می کشت و می رفتند.

 

بعد از شکست مردم در حمله عمومی مجبور به عقب نیشنی گردیدند و رژیم مجدد به شهر هرات مسلط شد. بعد از تسلط رژیم برشهر هرات کشتار مردم مجدد آغاز گردید و به حد زیادی از مردم را کشتند و حتی مردم را به زنجیر ها بسته کرده طور دسته جمعی دفن می نمودند که می توان گفت که از آغاز قیام تا تسلط مجدد رژیم بر شهر هرات بیست الی بیست پنج هزار نفر از مردم هرات را کشتند که بعد از این کشتارها تاکتیک جنگ مردم با رژیم در هرات عوض گردید و مردم اجباراً به جنگ های پارتیزانی و چریکی روی آوردند و جبهات خورد و کوچکی را تاسیس نمودند و جنگ را به طور دیگری ادامه دادند که خرابی های شهر و قصبات هرات و مزار شهدا خود شاهد آن است.

 

بعد از قیام ۲۴ حوت هرات، رژیم دست پاچه شده زمانی این مقاومت را به همسایه ها و زمانی به دیگران نسبت می داد و به بادران خود در اتحاد شوروی التماس می کرد که هر چه زودتر به کمک رژیم نیروی نظامی بفرستند.

 

بعد از التماس های زیاد شوروی ها تصمیم گرفتند که به افغانستان نیروی نظامی اعزام کنند که در ششم جدی سال بعدی (۵۸) دیدید که این تصمیم عملی شد و افغانستان عملاً اشغال نظامی ارتش سرخ گردید و در واقع قیام ۲۴ حوت ۵۷ هرات کمر رژیم دست نشانده را در افغانستان شکستاند و باعث از هم پاشیدن رژیم گردید که با حضور ارتش شوروی و اشغال نظامی افغانستان بازهم رژِیم و حامیانش نتوانستند چیزی را جبران کنند که باالاخره بعد از چندین سال مبارزه و جهاد بی امان و مقدس مردم افغانستان رژِیم دست نشانده و حامیانش (اتحاد شوروی) را خداوند همه را نابود کرد و کشورهای زیادی بعد از آن به آزادی و استقلال خود رسیدند که همه از برکت جهاد مقدس مردم افغانستان و خون پاک شهدای کشور است.

 

از خداوند بزرگ می خواهیم تا روح همه شهدا را شاد داشته باشد و وابستگان شان را صبر و استقامت عنایت فرماید.

 

خیرخواه