اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

یک و نیم دهه است که از دوران ظلمت طالبان فاصله گرفته ایم. یک و نیم دهه فرصت کمی نیست. در این دوره زمانی با وجود دستاورد ها اما، نقطه ضعف های نیز داشته ایم.آزادی بیان، رشد معارف و تحصلات عالی و شکل گیری رسانه ها و … از دستاورد های یک و نیم دهه گذشته است. در این دوره زمانی اما، فساد جزئی لاینفک جامعه ما بوده است. فساد باعث هدر رفتن کمک های بین المللی شده است. کارآیی نهاد ها حکومتی را پایین آورده است. ناامنی را گسترش داده است. با این حال، مبارزه علیه فساد از سوی حکومت مرکزی هیچ نتیجه‏ای در پی نداشته است. اکنون تحقیق جدید از سوی دیدبان شفافیت افغانستان با همکاری سازمان شفافیت بین المللی در مورد فساد و نقش ان در ناکارایی نهاد های حکومتی انجام یافته است. این دو نهاد آورده است که فساد منجر به گسترش دامنه ناامنی و پایین آوردن موثریت حکومت در روند تطبیق کمک های بین المللی شده است. آنها همچنین آورده است که وجود فساد تهدیدی برای حیات حکومت نیز هست. چرا مبارزه با فساد نتیجه‏ای در پی نداشته است؟ آیا اراده سیاسی برای مبارزه با فساد وجود دارد؟

از زمان حضور جامعه جهانی در افغانستان کشور های زیادی به افغانستان کمک مالی نموده است. کمک های مالی این کشور ها به میلیارد ها دالر می رسد.اما میلیارد ها دالر کمک به افغانستان نتیجه‏ای در پی نداشته است. به دیگر سخن، جامعه ما آن طور که باید بازسازی می شد، نشده است.کمک ها هدر رفت. عامل اصلی هدر رفتن میلیارد ها دالر فساد گسترده در سطوح مختلف جامعه ما می باشد. در یک بازه زمانی، بسیاری از کشور های کمک کننده به افغانستان پرداخت کمک های مالی خود را مشروط به مبارزه حکومت افغانستان با فساد نمود. حکومت حامد کرزی، کمیسیون مبارزه با فساد اداری و کمیسیون اصلاحات اداری را به وجود آورد. با این حال، ایجاد کمیسیون ها هیچ نتیجه ای در پی نداشت.‏

پیشنهاد بعدی:  این نشانه رخنه در دولت وحدت ملی است

بعد از اینکه کشور های کمک کننده کمک های خود را مشروط به مبارزه حکومت افغانستان با فساد نمود. فساد های کلان دیگر از جمله قضیه کابل بانک اتفاق افتاد. حکومت حامد کرزی نتوانست قضیه کابل بانگ را حل و فصل نماید.‏ قضیه کابل بانگ تا دوره حکومت وحدت ملی باقی ماند. اشرف غنی، رئیس جمهور در نخستین روز های کاری خود فساد کابل بانگ را یکبار دیگر روی زبان ها آورد اما، با گذشت یک و نیم سال از عمر حکومتش تا هنوز نتوانسته است قضیه کابل بانگ را به صورت کامل حل و فصل نماید. قضیه فساد کابل بانگ در دوره اشرف غنی دامنه دار شد. یکی از عاملان سقوط کابل بانگ از زندان به سر می برد اما برای افتتاح یک شهرک از زندان آزاد شده بود. این مسئله جنجالی شد. در نهایت، پای مشاور اقتصادی، نماینده خاص رئیس جمهور در امور اصلاحات و مشاور حقوقی رئیس جمهور کشانده شد. در ارتباط با این مسئله وظیفه مشاور حقوقی رئیس جمهور به حالت تعلیق در آمد و در نهایت، از وظیفه سبک دوش شد. با این حال، قضیه کابل بانگ همچنان لاینحل و مبهم باقی مانده است.‏

جدا از قضیه کابل بانگ، اسناد و مدار منتشر شد که وزیران حکومت حامد کرزی میلیون ها دالر فساد نموده است.براساس گزارش های سیگار(اداره بازرسی ویژه آمریکا برای بازسازی افغانستان) تنها در وزارت معارف افغانستان میلیون ها دالر حیف و میل شده است. میلیون ها دالر به خاطر هزاران مکاتب، معلم و دانش آموزان خیالی حیف و میل شده است.‏ براساس سخنان رئیس جمهور، فساد گسترده در بخش تدارکات وزارت خانه ها باعث حیف و میل شدن میلیون ها دالر شده است.تقریبا پای همه وزارت خانه ها و کارگزاران بلند پایه آن ها در فساد درگیر است.‏

پیشنهاد بعدی:  سیاست جدید پاکستان فریبکارانه است

با وجود اسناد و مدارک فساد مقامات بلند پایه حکومت قبلی اما، هیچ یک از آن ها از سوی حکومت کنونی مورد پیگرد قانونی قرار نگرفته است.

وقتی پای دستاورد ها، ناکامی و شکست در میان می آید. حامد کرزی، رئیس جمهور و کارگزاران حکومت قبلی کشور های بیرونی را عامل شکست و ناکامی می خواند. فقدان استراتژی جامعه جهانی در افغانستان و همکاری کشور های همسایه با گروه های دهشت افکن و تروریست را عامل اصلی ناکامی در یک و نیم دهه گذشته می داند. بدون شک نسبت دادن شکست به کشور های بیرونی یک نوع شانه خالی کردن از پذیرش شکست و فرار از مسئولیت است. واقع امر این است فساد به اندازه تمام عوامل و عناصر دیگر باعث بربادی و ویرانی و هدر رفتن کمک ها شده است. سخن اصلی این است که در یک و نیم دهه گذشته نهاد های حکومتی ناکارآمد بوده است. حکومت قادر به تطبیق قوانین نبوده است. عامل اصلی همه این ها فساد گسترده در ادارات بوده است.

اکنون با گذشت یک و نیم دهه ما در رده بندی جهانی مقام برتر از در عرصه فساد داریم. دامنه فساد آن قدر گسترده است که اکنون خطری برای حیات حکومت و نظام سیاسی محسوب می شود. در عین حال، حکومت وحدت ملی با وجود شعار های شیک که در دوران کمپاین انتخاباتی داده بود اکنون عملی ننموده است. تنها در اولین روز های کاری رئیس جمهور بزرگترین پرونده فساد مالی بازگشایی شد اما بعد آن حکومت وحدت ملی همانند حکومت قبلی مبارزه با فساد را فراموش نمودند.

پیشنهاد بعدی:  ولیعهد دبی: نمی توانیم خواسته مردم را نادیده بگیریم!

در مبارزه با فساد دو مسئله وجود دارد. مسئله اول این است که اراده سیاسی برای مبارزه با فساد وجود ندارد. از آنجایی که فساد جزئی از ساختار سیاسی جامعه ما شده است، نخبگان سیاسی مبارزه با فساد را به نوعی فروپاشی و سقوط حکومت خود درک می کند. به همین خاطر، هیچ گاه پرونده فساد گسترده مالی وزیران حکومت قبلی از سوی نخبگان کنونی مورد بررسی قرار نمی گیرد.این در حالی است که مردم از برنامه های حکومت برای مبارزه با فساد به شکل گسترده حمایت خواهد کرد. زیرا، فساد تأثیری زیاد بر زندگی شهروندان عادی کشور داشته است.

از طرف دیگر، هماهنگی لازم میان نهاد های مختلف حکومتی در امر مبارزه با فساد وجود ندارد. برای مبارزه با فساد نیازمند هماهنگی قوای سه گانه می باشیم. این در حالی است که میان سه قوه در امر مبارزه با فساد هیچ هماهنگی وجود ندارد. حداقل کمیته مشترک کاری میان سه قوه شکل نگرفته است و یا یکی از قوه های سه گانه گزارشی در مورد مبارزه با فساد ارائه ننموده است.

بنابراین، فساد گسترده موجب هدر رفتن کمک ها در یک و نیم دهه گذشته شده است. کارایی و موثریت حکومت را از میان برده است. اکنون فساد خطری برای حیات حکومت شده است. فساد نقش در افزایش و گسترش دامنه ناامنی نیز داشته است. تأثیر دامنه فساد بسیار گسترده است. از این جهت، حکومت وحدت ملی در کنار برنامه های دیگر ضرورت جدی به مبارزه با فساد دارد.

موضوع : اخبار