اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

ساختمان شماره 69 هافمنسترس در مونيخ جرمني شبيه بسياري از مجموعه هاي اداري ديگر هست. اين ساختمان مستطيل شکل سفيد رنگ زماني مقر غول مهندسي جرمني يعني زيمنس بود، حالا تبديل به خانه 680 مهاجري شده است که منتظر دريافت پاسخ دولت درباره سرنوشت شان هستند. در ميان آنها عبدالله سي ساله ( نام واقعي او نيست) با دوبرادر،همسر و سه فرزندش است. سال گذشته در ماه سپتامبر بعد از فرار از کابل پايتخت افغانستان به جرمني رسيد. او نخواست هويتش اش افشا شود چرا که درخواست پناهندگي شان هنوز نهايي نشده است.

عبدالله مي گويد او ژورناليست بوده به همين خاطر از طرف طالبان بارها مورد تهديد قرار گرفته ( او از ما خواست نام روزنامه اي که در آن کار مي کرد محفوظ بماند، او مقالات تندي عليه طالبان مي نوشت). سرانجام در تابستان سال 2015  طالبان سعي کرد او را بکشد. او مي گويد با پدر و برادرم داخل موتر به سمت محل کارم مي رفتم به مسجدي نزديک مي شديم که بمبي در پيش رويمان منفجر شد، هرسه شان جان سالم بدر بردند اما عبدالله آشفته شد او تصميم گرفت که ديگر نمي تواند در افغانستان بماند. عبدالله با خانواده اش توانست با شبه نظاميان 3700 مايل فاصله بگيرد اما طبق توافق جديد اتحاديه اروپا جرمني مي تواند تمام تلاش هاي عبدالله را نقش بر آب کند.

در دوم اکتبر همين سال دولت افغانستان با اتحاديه اروپا بعد از ماه ها مذاکره قرارداد بازگشت مهاجرين را امضا کرده است، اين معامله به اتحاديه اروپا اجازه مي دهند تعداد نامحدودي از افغان ها را به کشورشان بازگردانند، فقط تعدادي که اجازه اقامت دريافت کردند مي توانند بمانند.(هرچند طالبان و گروه اسلامي موسوم به داعش مناطق مختلفي از افغانستان را در کنترل خود دارند اما اعضاي اتحاديه اروپا اکثر مهاجرين افغان را مهاجر اقتصادي مي دانند بدان معني است که آنان حق پناهندگي ندارند.) اتحاديه اروپا قبل از امضا موافقت نامه هم مي توانست پناهندگان افغان را به کشور ديپورت کنند اما آنها همکاري حکومت را لازم داشتند، اغلب بررسي درخواست ها با تاخير انجام ميشد و بناءً تعداد کمتري را مي توانستند به کشور ديپورت کنند. اما با انجام اين معامله کشورهاي اروپايي تعداد مهاجر بيشتري را با سرعت بيشتري مي توانند ديپورت کنند. در اين قرارداد ذکر شده اتحاديه اروپا و افغانستان با همکاري هم حجم عظيمي از مهاجرين را برگشت بدهند. در ميدان هواي کابل ترمينال جديدي به همين منظور ايجاد مي کنند. روز بعد از امضا اين معامله توسط دولت افغانستان يک کنفرانس بين المللي به هدف جمع آوري کمک هاي بيشتر براي افغانستان برگزار شد.

در اجلاس سران اتحاديه اروپا آنها تعهد دادند که 5.6 ميليارد دالر در طول چهارسال به افغانستان کمک کنند سازمان عفو بين الملل نسبت به اين عمل اتحاديه اروپا واکنش نشان داد و از معامله ديپورت مهاجران با دولت افغانستان انتقاد کرد و گفت اين تجارت دولت افغانستان که در قبال ديپورت مهاجرين کمک هاي بشر دوستانه دريافت کنند مايه ننگ هست. سازمان حقوق بشر در بيانيه اي گفت. «اين نشان دهنده يکي ديگر از لحظه هاي تاريک در روابط خارجي اتحاديه اروپا است.»  نماينده عالي اتحاديه اروپا در امور خارجي و سياست امنيتي، فدريکا موگريني، اتهام را تکذيب کرد. او در يک کنفرانس مطبوعاتي گفت.» هرگز،هرگز شرطي بين کمک هاي انکشافي و آنچه که در مورد مهاجرين صورت مي گيرد وجود ندارد».

در ماه مارچ هرچند بررسي هايي انجام شد که آيا ارتباطي بين طرح اخراج مهاجرين و دولت افغانستان هست يا نه، در سوم ماه مارچ سازمان ديده بان دولت ها سازمان غير انتفاعي است که نظارت بر آزادي هاي مدني در اروپا را به عهده دارد به يک ياداشتي دست يافت که با دولت افغانستان در مورد مهاجرين بحث داشتند. اين سند از طريق چند مرجع به موضوع اخراج مهاجران ارتباط پيدا کرد. موضوع قرار داد 200 ميليون دالر براي داير نمودن کنفرانس بروکسل باعث حساسيت مهاجرين و احتمالا آشکار شدن سياست دولت در اخراج مهاجرين شده است. در گفتگوي با نيوزويک، يک سخنگو مي گويد» اين يادداشت به عنوان يک سند راهگشا در نظر گرفته شده تا يک پاليسي» در واقع از وجود چنين سندي ابا مي ورزند. اگر چه اتحاديه اروپا طوري وانمود مي کند که با اين يادداشت ارتباطي ندارد اما وزير امور خارجه جرمني فرانک-والتر اشتاين ماير در کنفرانس بروکسل نشان داد که درجريان برنامه اخراج مهاجرين بوده است او گفت کمک هاي مالي جرمني مشروط به همکاري دولت افغانستان در بازگشت پناهندگان و مهاجرين است. گفته هاي او تغيير سياست پذيرش مهاجرين در جرمني را برجسته ساخت. کشوري که بيشتر يک ميليون مهاجر را در سال 2015 پذيرفت ديگر به مهاجرين خوش آمد نخواهد گفت. جرمني يکي از کشورهايي بود که کوشش مي کرد اين موافقت نامه عملي شود البته اين تلاش تا حدودي به خاطر تحمل فشار ناشي از حجم مهاجريني که سال گذشته وارد جرمني شدند مي باشد، 1.1 ميليون مهاجر در سال 2015 به جرمني آمده بودند و از اين تعداد 154000 نفر افغان هستند. تازه واردين تهديدي به ايجاد مشکلات در کشورشده است و در سراسر جرمني، حمايت عمومي براي استقبال از پناهجويان کاهش يافته است. در اکتبر 2015 يک شرکت بريتانيايي به نام YouGov در يک نظرسنجي نشان داد که 55 درصد مردم جرمني به اين باورند که حجم زياد مهاجرين از توان کشور بالاست. در جنوري سال 2016 اين ميزان به 62 درصد رسيد.

دلايل اصلي افزايش نگراني مردم طبق گزارش شرکت YouGov يک سري اذيت و آزار جنسي زنان و حملاتي که در اوايل سال نو ميلادي در شهر کلن رخ داده مي باشد . همچنين طبق گزارش هاي رسيده 650  زن شکايت کردند که مرداني از شمال افريقا و عرب تبار به آنها تعرض و اموال شان را دزديده اند. در يک مصاحبه اي با روزنامه جرمني به نام بيلد وزير عدليه اين کشور گفت او معتقد است که حملات هماهنگ شده بودند. اينکه تعداد زيادي جمع شوند دست به ارتکاب جرمي بزنند مشخص است که برنامه ريزي شده بوده است.

عامل ديگر خشونت هست . پس از آنکه در ماه جولاي دو حمله که در شهر هاي آنسباخ و وورتسبورگ رخ داد خصومت و دشمني با مهاجرين بيشتر کرده است. ( يک افغان مهاجر مسوليت حمله در شهر وورتسبورگ را به عهده گرفت. داعش هر دو حمله را به گردن گرفت) در مجموع 20 نفر زخحمي شدند. بعضي از جرمني ها به خاطر اين حمله مرکل را سرزنش کردند. در 4 سپتامبر، حزب او يعني حزب دمکرات مسيحي در حوزه انتخاباتي اش در جايگاه سوم قرار گرفت. جناح راست حزب پر حاشيه سابق در مقام دوم قرار گرفت حزبي که توانست با موضع ضد مهاجرتي خود در حوزه مرکل 21 درصد از آرا را از آن خود کند. دو هفته بعد در يک انتخابات منطقه اي مرکل شکست ديگري را متحمل شد. حزب دمکرات مسيحي فقط 17.6 درصد آرا را کسب کرد. بدترين نتيجه بعد از پايان جنگ جهاني دوم بود. مرکل به راي دهندگان خشمگين اذعان کرد که سياست مهاجرتي او باعث شکست اش شده است. او گفت اگر مي توانست به گذشته برگردد خود را بهتر آماده اين وضعيت مي کرد و کشور جرمني را در تابستان 2015  در وضعيتي که آمادگي نداشت قرار نمي داد. او شعار ما مي توانيم را تکرار نکرد. در سفري سه روزه به افريقا در تاريخ 9 اکتبر از آمدن مهاجرين به جرمني هشدار داد. او گفت اکثر جواناني که به اروپا مي آيند درک غلطي از اروپا دارند او در آديس آبابا پايتخت اتيوپيا گفت آنهايي که جان شان را به خطر مي اندازند و به اروپا مي آيند نمي دانند چه در انتظارشان هست، حتي نمي دانند که به آنها اجازه ماندن داده نخواهد شد. اين گفته ها به افغان هاي مهاجر جرمني هم اعمال ميشود. از آنجايي که تعداد اخراج شوندگان زياد هست سازمان هاي کمک دهنده هشدار دادند که افغانستان توان رسيدگي به اين همه اخراج کننده ها را ندارد در جنگ هاي اخير بيش از يک ميليون نفر بيجا شدند و هزاران نفر در کمپ هاي موقت در افغانستان زندگي مي کنند. اکثر آنها به آب سالم دسترسي ندارند و از مراقبت هاي بهداشتي خبري نيست. در ماه سپتامبر سازمان ملل درخواست عاجل 152 ميليون دالر براي بيجا شدگان کرد. تعداد بيجا شدگان در حال افزايش هست . در ماه جون وزير ايالات و سرحدات پاکستان عبدالقادر بلوچ به سايت خبري ايرين خبر از بحران بشري داد گفت اسلام آباد از مهاجرين خواسته است تا پايان سال اين کشور را ترک کنند بلوچ از دولت افغانستان و جامعه جهاني خواست براي جابجايي اين افراد کمک کنند.  سازمان ملل گفت تاکنون 370,000 نفر از پاکستان اخراج شدند و تا آخر سال انتظار داريم اين رقم به 600,000  برسد. اخراج آنها باعث رد شدن درخواست پناهندگي شان از اروپا خواهد شد. اروپا هم تعداد زيادي از آنها را به ميدان هوايي کابل رسانده و سپس به حال خودشان رها مي سازند.  شهر امن تر از جاهايي ديگر هست اما ريسک بالايي دارد در 11 اکتبر در غرب کابل در يک مکان مذهبي 14 تن از شيعيان جان خود را از دست دادند. عبدالله مي ترسد جرمني درخواست وي را رد کند در آنصورت او يکي از مسافرين اين هواپيما خواهد بود که به کابل برگردانده شود. او مي ترسد اگر با فاميل اش برگردد دو باره  با تهديد طالبان يا بدتر از آن روبرو شود. عبدالله فکر مي کرد جرمني به او اجازه خواهد داد که بماند اما حالا او مي ترسد که ممکن است عهد شکني کند.

موضوع : اخبار