اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

مشکلات امنیتی اعم از ناامنی فزاینده و عدم امکانات و تجهیزات کافی اردوی ملی، به تعویق افتادن انتخابات حساس واسطه های دولت و ملت در پارلمان، تسریع روند کشت و توزیع مواد مخدر، مهاجرت بی رویه و غیر قانونی مردم و نخبگان علمی به خارج از مرزها، کاهش سرمایه گذاری خارجی و خروج ارز از کشور توسط سرمایه گذاران داخلی، بی اعتمادی مردم ملکی به حکومت و بی اعتباری ارگ نشینان نزد ملت همه و همه نشات گرفته از یک سرچشمه است.

 

آن چیزی نیست جز اختلافات نهان و آشکار و یا بهتر است بگوییم اختلافات خورد و کلان قبلا نهان بوده و اینک آشکار شده میان دو رهبر خفته بر گور ملت محمد اشرف غنی و عبدالله عبدالله که برگرفته از اختلافات تیم های تحول و تداوم با اصلاحات و همگرایی است.

 

و اما اختلافات دار و دسته روسای جمهور و اجرایی حکومت وحدت ملی به خودی خود، برگرفته از اختلافات و تعارضات منافع حامیان خارجی شان می باشد که از شرق و غرب، فشارهای خاص خود را بر عبدالله و اشرف غنی وارد می سازند.

 

اینک تضاد منافع و تعارض سلایق و نارضایتی از عملکرد متقابل به حدی رسیده است که هر یک صراحتا و جداگانه درخصوص مسایل استراتژیک ملی و منطقه ای اظهارنظر می نمایند و در واقع ارگ به میدان تاخت و تاز چندین قدرت طلب تبدیل شده است.

 

محمد محقق در گوشه ای ساز خود را می زند، احمد ضیا مسعود به ساخت و پاخت های خود سر و سامان می دهد، عبدالرشید دوستم روزی یکبار قهر می کند و هیچ گاه در انظار عمومی حاضر نمی شود، سرور دانش خنثی است و در افتتاحیه های اجتماعی وقت می گذراند، عطا محمد نور قدرت نمایی می کند و این میان، اشرف غنی بر طبلی می کوبد و عبدالله بر طبل دیگری.

 

در این میان، وزارت دفاع است که بی وزیر مانده، معدود سازمان های دولتی هستند که با سرپرست های تا اطلاع ثانونی اداره می شوند، صفحات شمال است که تلفات می دهد و مردمی هستند که با فساد اداری و فقر و نابسامانی و اعتیاد و غرق شدن جوانان شان در آب های اقیانوس آرام دست به گریبانند.

 

این وضعیت نه تنها به بهبود اوضاع نمی انجامد که زمینه را برای مداخلات هرچه بیشتر حامیان خارجی و هواداران غربی و شرقی روسای جمهور و اجرایی در خاک افغانستان مساعد تر می کند؛ چه اگر به همین منوال پیش برود فقط قبایل سنتی دور افتاده در کشور باقی می مانند.

 

آشکار ترین نمونه صحه گذاردن بر ادعای چند پارچه شدن ارگ ریاست جمهوری و چنگ زدن همه دست های کوتاه و دراز به ریسمان پوسیده قدرت در رایزنی یک تنه اشرف غنی با هیات های ۱۲ گانه بدون حضور عبدالله بود. هیهات!