درحالی که هیچ خبری از وزیر دفاع در ارگ ریاست جمهوری و دستگاه حکومتی افغانستان نیست، پنتاگون با هزینه ی ۲۱۰ میلیون دالری و با ابتکار عمل و اختیار فراوان، ساختمان وزارت دفاع افغانستان در قلب منطقه را ماکت کوچکی از ساختمان خود ساخت و بهره برداری کرد.

 

امریکا که با تصرف و اشغال افغانستان و نیز ایجاد پایگاه های دایمی نظامی در قلب آسیا، کشورمان را در موقعیت خطرناکی در انحصار رسمی استکبار جهانی و محاصره ی رقبای امریکا از چین و روسیه گرفته تا هند و ایران قرار داده بود؛ اینک با افتتاح پنتاگون ثانی رسما وزارت دفاع افغانستان را امریکایی کرد.

 

این ساختمان جدید برای وزارت دفاع که هم با بودجه ی امریکا و از دالرهای امریکایی و هم از روی ساختمان وزارت دفاع امریکا نسخه برداری شده و افتتاح گردیده است؛ فقط یک وزیر دفاع افغانستانی نمای امریکایی تبار کم دارد تا مهر تاییدی بزند بر نقش غرب در امنیت منطقه.

غیبت بی توجیه و غیر قابل اغماض وزیر دفاع در طول بیش از یک سال و نیم گذشته از عمر حکومت وحدت ملی، چه تعبیری می تواند داشته باشد جز اینکه باداران و فرماندهان اصلی خط مشی سیاسی و امنتیتی افغانستان در آنسوی کره ی زمین، این مصلحت را در پیش گرفته اند؟

 

به عبارت دیگر و بیان سلیس تر، افتتاح ساختمان جدید کپی برداری شده از پنتاگون، درصورتی که وزیر دفاعی در آن نیست چه ضرورتی داشته است؟ و نیز آیا این ساختمان ها با انواع و اقسام ابزارآلات تعبیه شده و تجهیزات فنی امریکایی، برای کارکنان ناشی و خام افغانستانی مناسب و امن هست؟

پیشنهاد بعدی:  وهابیت و صهیونیسم بین الملل، دو روی یک سکه

 

افتتاح ساختمان جدید شورای ملی با حضور نخست وزیر هند و بلافاصله افتتاح ساختمان جدید وزارت دفاع بی وزیر مانده با ابتکار عمل و نسخه برداری امریکا، آیا براستی برای کارکنان و مسوولان افغانستانی ساخته شده است یا برای جاسوسی و مداخله ی هرچه بیشتر خارجی ها؟

 

بنابراین می توان به جرات مدعی شد این همه ابراز امتنان ها و جشن و سرور ها و دست بوسی خارجی ها از به ظاهر جدید کردن نمای دستگاه های حکومتی، باید با کمی تعلل و تامل و تعمق همراه شود که چه سود تضمین شده ای از ساختمان های تعبیه و تجهیز شده به کشورهای مذکور سرازیر می شود؟