اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

تمامی حرکت های افغانستان برای رسیدن به صلح به بن بست های جدی مواجه شده است. نشست های چهارجانبه ای هم که امسال امیدواری زیادی برای حکومت و مردم افغانستان به وجود آورده بود با رد مشارکت گفتگو از سوی طالبان با شکست مواجه شد و حالا در بلا تکلیفی بسر می برد. با این وجود تکلیف صلح افغانستان چه می شود و باتوجه با شدت گرفتن جنگها سرنوشت مردم افغانستان با این اوضاع به کجا می انجامد؟

موسی فریور، استاد دانشگاه در برنامه «بازنگاه» گفت: معتقد هستم که صلح در افغانستان به نفع کشورهای همسایه و منطقه نیست، آنها صلح افغانستان را به نفع خود نمی دانند برای همین همیشه جنگ را تمویل می کنند. اگر صلح به نفع کشورهای همسایه و منطقه و جهان بود ما دیگر شاهد قتل، کشتار، ویرانی و بربادی مردم افغانستان نبودیم و موج فرار جوانان از افغانستان به شکل سرسام آور صورت نمی گرفت.

وی افزود: صلح، گمشده ما افغان ها است. صلح باید یک پروسه افغانی باشد نه یک پروژه از سوی خارجی ها. نوع نگاه خارجی ها و شورای عالی صلح به صلح، از سال ۲۰۰۹ به بعد به عنوان یک پروژه بوده و انجوهای متعددی هم به نام پیس بلدینگ و امثال اینها آمدند، پولهای فراوانی گرفتند و به جیب زدند ولی ما آثاری از صلح و آشتی و برگشت به زندگی باثبات و شرافتمندانه را در جامعه خود به چشم ندیدیم.

فریور، در خصوص برگزاری نشست های چهارجانبه بیان داشت: نشست چهارجانبه ای که برای صلح برگزار شد، فریبی از سوی کشورهای دخیل در آن برای مردم افغانستان بود. به این معنا که کشورهای دخیل در آن آمریکا، پاکستان و چین با این نشست ها به دنبال منافع خود آمدند و چند نشست هم در افغانستان و پاکستان برگزار کردند. کشورهای دیگری چون ایران و روسیه و هند هم که دیدند خوان نعمتی به نام پروسه صلح گسترده است اعلام آمادگی کردند تا به آن بپیوندند. این نشست ها بازی با سرنوشت مردم افغانستان بود. این کشورهای خارجی باز هم به نام صلح و برقرای ثبات مردم افغانستان را فریب دادند.

پیشنهاد بعدی:  نکاتی در ارتباط با گفتگوي صلح

استاد دانشگاه، حکومت را کاملاً گوش به فرمان اوامر خودخواهانه خارجی ها می داند و می گوید: حکومت هم آنقدر زیر دست و بال خارجی ها قرار گرفته است که دیگر هیچ اختیاری از صلح برای خود ندارد. از آنجایی که کشورهای غربی با پول اندکی که به وی می دهند، حکومت تماماً گوش به فرمان است و ذره ای تخطی از اوامرشان نمی کند. اگر مردم تصمیم بگیرند می توانند حکومت راناچار بسازند که به آرمان ملت سرتسلیم فرو بیاورد وگرنه این حکومتی که مشروعیت خود را از حمایت خارجی ها بگیرد و جان کری وزیر خارجه آمریکا بیاید و بگوید که این نظام از نظر ما قانونی است و این قانونی بودن نه مبتنی بر قانون اساسی باشد و نه مبتنی بر قانون انتخابات، همچنان برگرده ملت سوار می ماند و خون ملت را می مکد و تغذیه می شو دو برای خارجی ها خدمت رسانی می کند.

وی، با بیان اینکه افغان ها هیچ گاه حضور خارجی ها رادر افغانستان نپذیرفته و نمی پذیرند، افزود: مردم، به عنوان ملتی با فرهنگ می توانند با آنها روابط دیپلماتیک داشته باشند اما زورگویی و تسلط آنها را بر مردم به این صورت نمی توانند قبول کنند. چنانکه سفر آخر جان کری به افغانستان، اعتراض منتقدان و مردم را برانگیخت. وی با سفر به افغانستان، به رهبران حکومت دیکته کرد که چه کنند. علی رغم اینکه خارجی ها با شعار دموکراسی به افغانستان آمدند، دموکراسی جهان سومی را برای ما به ارمغان آوردند. دموکراسی که باید گرداننده آن، خودآنها باشند و این آنها هستند که باید بگویند ما چه کنیم. صلح و ثبات را هم نمی خواهند چرا که آنها اصلاً به این موضوع در افغانستان نمی اندیشند. اگر خارجی ها می خواستند که درافغانستان صلح و ثبات باشد و برای آن اراه نیک داشتند، تا به حال این کار را کرده بودند. متاسفانه حکومت ما خیانتی بیشتر از خارجی ها را در حق ملت خود کرد و کارهای خارجی ها را توجیه کرد واجازه داد که آنها همچنان در افغانستان باشند.

پیشنهاد بعدی:  لیست طالبان در دست پاکستان!

فریور، معتقد است پروسه صلح به طور کامل به دست خارجی ها است و گفت: هم اکنون هم مذاکرات صلح و هر قدمی که برای صلح صورت می گیرد تماماً در دست خارجی ها است و حکومت برای اقامه صلح در افغانستان تصمیم گیرنده نیست. برای هر مذاکره ای که با مخالفان صورت می گیرد و بر هر بند و فقره ای که میان این دو مذاکره کننده انجام می شود سفارت آمریکا، انگلیس و دیگر سفارت ها باید بر آن نظارت داشته باشند و مورد تایید قرار دهند. در ظاهر این شورای عالی صلح و شورای امنیت است که مذاکرات را به پیش می برند اما در خفا سفارت آمریکا و انگلیس و جامعه اروپا باید آن را تایید کنند.

وی، راه رسیدن به صلح را اتحاد مردم دانست و بیان داشت: این افغان ها هستند که باید کمر همت ببندند. افغان ها باید تصمیم بگیرند که به جنگ و جنگ افروزان نه بگویند، متحد شوند از تعصب های خطرناک قومی، نژادی، زبانی، سمتی و مذهبی بیرون بیایند. تا افغان ها تصمیم نگیرند که صلح را به افغانستان بیاورند نظام موجود به هیچ عنوان نمی تواند و نمی خواهد برای ما صلح بیاورد، شورای عالی صلح و خارجی ها هم به هیچ عنوان نمی خواهند برای ما صلح بیاورند.

فریور افزود: راه نجات این است که ملت بسیج شوند و پروژه صلح را به پروسه تبدیل کنند و همه آگاهان و خبرگان جامعه افغانستان در یک جبهه واحد جمع شوند و یک شورای واحد در پشت آرمان داعیه صلح، مردانه بایستند و بر اختلاف های خاینانه و رذیلانه قومی، نژادی و سمتی ملت باید غلبه حاصل کنند.

موضوع : اخبار