اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

چند روز پیش یک قایق در تنگه بسفر دریای سیاه و در سواحل استانبول ترکیه غرق شد که تمام سرنشینان آن افغانستانی ‎هایی بودند که راهی کشورهای اروپایی می‌شدند. در این قایق، دست‎کم 24 هموطن که 12 کودک و 7 زن نیز شامل آنها بودند در دریا و در راه اروپا غرق شدند که تاکنون سرنوشت زنده بودن آن‎ها مشخص نیست، اما بر اساس آخرین گزارش‎ها این 24 نفر همه از بین رفته‎ و اجساد برخی آن‎ها نیز از آب خارج شده است.

 

متاسفانه مهاجرت اولین راه حلی است که هر کشور جنگ ‌زده و یا در حال جنگ به ذهنش خطور می‌کند. موضوعی که هموطنان ما بیش از هر کشوری آن را درک کرده اند. در طی قریب به چهار دهه جنگ داخلی و خارجی بسیاری از مردم افغانستان به کشورهای همسایه مهاجرت کردند و زندگی جدیدی تشکیل دادند.

 

اما پس از بروز مشکلات اقتصادی در ایران و بروز ناامنی در پاکستان و نبود امید به زندگی در افغانستان، مجبور به مهاجرت غیرقانونی به سمت ترکیه، یونان و سپس کشورهای اروپایی شدند. حتی آنانی که به کشور عودت کردند بخاطر نبود کار مناسب، ناامنی های فراوان و همچنین نبود مسکن و سر پناه دوباره تصمیم به مهاجرت گرفتند.

 

در واقع مهاجرت افغانستانیها به کشورهای اروپایی در طی دهه‌های 60 و 70 همان روالی را طی می‌کرد که در دیگر کشورهای جهان سوم وجود داشت. همان مشکلات و همان موانع برای همه مردم وجود داشت و در این میان نخبگان افغانستان با دیگر مردم عادی متمایز نبودند.

 

اما در یک دهه گذشته به ویژه در سال گذشته، روند مهاجرت روند سریع‌تر و با موانع کمتری ایجاد شده است. در این میان وضعیت نخبگان فرهنگی بهتر از دیگر افراد جامعه است. در طی اطلاعیه‌ای از سوی برخی از کشورهای اروپایی مانند انگلیس و کانادا برای نخبگان فرهنگی افغانستانی به ویژه کسانی که به زبان انگلیسی مسلط هستند و در طی یک دهه حضور این کشورها حداقل یک سال به نیروهای غربی خدمت کرده‌اند، شرایط بهتری برای زندگی و اقامت فراهم می‌کند.

 

کارشناسان و آگاهان بر این باورند که ایجاد تسهیلات لازم برای مهاجرت آسان نخبگان فرهنگی افغانستان به سمت کشورهای اروپایی، در واقع یک نوع فراری

دادن مغزها می باشد که به یقین این مساله تبعات بسیار منفی ای در سالهای آینده به دنبال خواهد داشت. با این توضیح که غرب قصد دارد با انتقال نیروهای نخبه ما به خارج از مرزهای کشور، صحنه سیاسی و اجتماعی افغانستان را از شخصیت‌های فرهنگی خالی کنند و به نوعی این افراد نخبه را به خدمت خود در آوردند.

 

با این توضیح که غربیها با به وجود آوردن اوضاع بد اقتصادی و امنیتی در افغانستان و دادن تسهیلات به افراد با سواد، اولا از نیروی انسانی این افراد در کشورهای غربی استفاده می کنند، ثانیا فضای کشور را یک فضای عاری از روشنفکران و باسوادان مهیا می سازد تا در سالهای آینده هیچ کس برای مقابله با اهداف غرب در افغانستان وجود نداشته باشد.

 

غرب به مهاجرین افغانستان معاش ماهیانه (به قول ایرانیها یارانه) می‎دهد، زمینه کار و آموزش را برایشان مساعد می‎کند تا همین نسل نو افغانستان را بر وفق مراد خود تربیت کرده و افکار آن‎ها را به دور از حس وطن پرستی و اسلام‎دوستی هدایت کرده و پس از آن برای انجام ماموریت خود وارد افغانستان کند.

 

بدون شک، جوانان نیرومند و تحصیل کرده غرب که از آموزه‎های اسلام دور و از حس وطن پرستی بی بهره‎اند، سیاست‎های غرب را در خاک خود اعمال کرده و در کنار دیگر پیامدهای منفی، استعمار دایمی و تهاجم فرهنگی غرب را نیز به همراه خواهند داشت.

 

برای توضیح بیشتر با نگاهی به رسانه های فارسی زبان غربی متوجه می شویم که بسیاری از نیروهایی که در غرب فعالیت می‌کنند، شرقی هستند. افرادی که اگر در کشور خود می‌ماندند، می توانستند شرایط بهتری برای افغانستان رقم بزنند، داکتران و مهندسان افغانستانی که کشور به وجود آنها نیاز مبرم دارد ولی از ترس ناامنی و شرایط بد اقتصادی حاضر به بازگشت به کشور خود نیستند.

 

نکته جالب اینجاست که این شخصیت های فرهنگی دلیل شان برای ترک کشور، ترس از آینده فرزندانشان می باشد در حالیکه به گواه افرادی که دهه های پیش به غرب رفته اند، بحران شخصیتی و نبود هویت اسلامی برای کودکان آنها یکی از بزرگترین دغدغه ها می باشد. کودکی در فرهنگ غرب رشد و نمو داشته باشد دیگر نه افغانستانی است و نه یک آموزش یافته در کشور اسلامی.

 

با این توضیحات به راحتی مشخص می شود که طی سالهای آینده افغانستان یک کشوری است که تجار و ثروتمندان آن سالهای پیش رفته اند، فرهنگیان و فعالان اجتماعی آن نیز وطن را ترک کرده اند و دیگر کسی برای بازسازی وطن در عرصه های مختلف وجود ندارد و این مطلبی است که غرب و بویژه آمریکا خواستار آن هستند.

 

اگر بگوییم این افراد پس از پیشرفت در عرصه های مختلف به افغانستان بازگشته و به پیشرفت کشور کمک می کنند، این سوال را از شما عزیزانی که در خارج از کشور به سر می برید، می پرسیم که آیا حاضرید پس از مهاجرت و دیدن شرایط بهتر، به کشور خود با شرایط کنونی بازگردید و خدمت کنید؟

 

و نکته مهم این است که در این استعمار فرهنگی، هم غربیها به سردمداری آمریکا گناهکار هستند که البته هدف آنها این بوده است و هم همسایگانی که طاقت دیدن برادران مسلمان خود را نداشتند و به جای اینکه وجود مهاجرین را یک فرصت قلمداد کنند یا از منظر اسلامی به آن بپردازند، مهاجرین را تهدید شمردند و آنها را جبرآً راهی کشورهای غیر مسلمان نمودند.

 

البته نباید کوتاهی دولتمردان افغانستان را نیز نادیده گرفت که اگر ….

 

 

موضوع : اخبار