اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

در حالیکه طالبان حملات شدیدی را در کشور راه اندازی نموده اند، اشرف غنی می گوید ما به هیچ گونه عملیات شبانه اجازه نداده ایم و گزارش هایی را که در اینباره پخش شده، نادرست است. داکتر غنی با خوش بینی با مساله ی برخورد با طالبان می گوید: خونریزی آخرین گزینه خواهد بود که انتخاب کنیم اما خوش بینی رییس جمهور غنی برای پایان یافتن راه حل سیاسی با طالبان و همکاری پاکستان از سوی وزیر داخله ی پیشین افغانستان که تجربه ی کافی در مساله ی پاکستان دارد وقت کشی بیش نیست.

عمرداوودزی حالا که از سمت اش برکنار شده می گوید: رییس جمهور غنی باید در گفتگو با طالبان نسخه ای جدید در پیش گیرد و اگر ما به این خیال هستیم که پاکستان طالبان را به میز مذاکره بیاورد، این خواب است و خیال است و محال است و جنون. اما چرا رییس جمهور غنی راه رفته را دوباره می رود؟

 

همایون رییس کمیسیون امور دفاعی مجلس نمایندگان در برنامه «فراخبر» گفت: هر رییس جمهوری که در افغانستان می آید مجبور است که راه صلح را انتخاب کند. به هر قیمتی که باشد ولی این که چقدر صلح و همکاری جامعه ی جهانی و کشورهای همسایه صادقانه خواهد بود سوال بزرگی است که باید شخصی که در این مورد صحبت می کند، پاسخ دهد. آقای رییس جمهور در این مورد جواب بدهد که آیا این تضمین وجود دارد که این کشورها صادقانه با ما همکاری خواهند کرد یا نه؟

 

وی از منظر خوش بینی به مذاکرات صلح عنوان کرد: این امکان وجود دارد که مذاکرات رییس جمهور با طالبان در باره صلح به نتیجه برسد در صورتی که شورای صلح و اشخاصی که در مورد صلح صحبت می کنند، افراد صادقی باشند و در عین حال تمام مسایل سیاسی کشورهای همسایه در نظر گرفته شود اما تا جایی که تجربه نشان می دهد کشورهای همسایه و کشورهای ابرقدرت بزرگ مثل آمریکا نمی خواهند که صلح در افغانستان بیاید. انگار صلح به جز افغانستان به ضرر همه است. تمام برنامه های آمریکا در افغانستان تنها می تواند در دامن جنگ عملی شود. در صورتی که صلح در افغانستان بیاید، هر افغان می گوید که ما دیگر نیازی به بودن آمریکایی ها نداریم.

 

همایون با درنظرداشت مخالفت وی با امضای پیمان امنیتی با آمریکا و ناتو اظهار داشت: قرارداد امنیتی که در افغانستان امضا شد، آمریکا آن را با کشورهای دیگری هم دارد که جنگ در آن کشورها وجود ندارد. ما می توانیم موافقتنامه را در صورتی که از لحاظ اقتصادی برای افغانستان منفعتی داشته باشد در چارچوب مشخصی برای نیروهای نظامی آمریکا داشته باشیم. ولی اگر قرارداد ها منجر به این می شود که کشورهای همسایه بازهم افغانستان را به طرف جنگ بکشانند من مخالف آن بودم و هستم. پارلمان افغانستان بزرگترین اشتباه را در تاریخ مرتکب شدند. به خارجی ها اجازه دادند بدون اینکه در قرارداد صحبتی از صلح بیاید آن را به امضا برسانند. پارلمان ونمایندگانش اشتباه بزرگی را مرتکب شده اند که مسوولیتهای بعدی آن به گردن خودشان خواهد بود.

 

این نماینده مجلس گفت: رییس جمهور کشور در گفتگوهای صلح با طالبان باید بداند که روند صلح چقدر واقع بینانه پیش می رود. چرا که با گذشت زمان هر روز تغییرات زیادی در منطقه به وجود می آید. من از ولایت خوست آمده ام، یک ماه در آنجا بوده ام، مردمی که از پاکستان آمده اند مشکلات زیادی با اردوی پاکستان دارند. پاکستان این احساس را کرده است که آتش به دامن خود پاکستان آمده است و شاید آنها سیاست خود را تغییر بدهند و پیشنهاد صلح افغانستان را قبول کنند. اما متاسفانه این مشکل فقط بحث منطقه ای نیست. یک کشور با اقتصاد بسیار قوی از طرف دیگر کره ی زمین به این طرف می آید و در تمام این مسایل مداخله می کند. شاید آنها اجازه ندهند که سیاسیون ایران و پاکستان و یا سیاسیون افغانستان یک مساله را به طور مشترک طرح کنند تاصلح ایجاد شود. آنها صریحاً مداخله می کنند.

 

وی پیرامون دلیل مداخله علنی و خصومت آمریکا با منطقه عنوان کرد: آمریکا تنها و تنها آمده است که مردم افغانستان را هدف قرار دهد. آنها را هدف پاکستان و کشورهای دیگر قرار می دهد. نفع آن برای آمریکا این است که برنامه های شان را در افغانستان پیاده می کنند. آنها برای ایران می خواهند مشکل بزرگی به نام بلوچستان را ایجاد کنند، افغانستان را تجزیه کنند تا پاکستان تجزیه شود و همه ی کشورهای کوچک را زیر تاثیر خود بگیرند. حتی در حال حاضر آمریکایی ها برای پشتونهای دو کشور افغانستان و پاکستان کارتهایی را به نام حقوق بشر توزیع می کنند که آنها بتوانند به راحتی از مرز بگذرند و بیایند. این می تواند نا امنی های زیادی را در کشور به وجود بیاورد و خانواده های زیادی از پاکستان به افغانستان بیایند.

 

در انفجارهای اخیری که در کابل رخ داد با اینکه طالبان آن را بر عهده گرفته اند، اسنادی وجود ندارد که کار طالبان باشد. امکان اینکه آمریکایی ها در این انفجارها دست داشته باشند وجود دارد، امکان اینکه سازمان های بزرگ استخباراتی دیگر حمایت شان کند هم وجود دارد. ده ها شبکه ی تروریستی دیگر هم وجود دارد که در پاکستان فعال هستند و این عملیات را رهبری می کنند.