اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

در حال حاضر پولیس های بین شهری که به حیث نیروهای امنیتی داخل شهری ایفای وظیفه می کنند و یا به حیث ترافیک، عبور و مرور موترها را کنترل و نظارت می کنند؛ بسیار اندک از مسؤلیت های اخلاقی شان آگاهی دارند.

 

دیروز وزارت داخله کنفرانس دو روزه ای را به منظور تقویت همکاری میان پولیس و مردم و توجه افسران پولیس به تطبیق قانون و نظم جامعه و نیز رعایت آگاهانه حقوق شهروندان از سوی افراد پولیس برگزار شده بود. هدف از تدویر این کنفرانس فراهم سازی زمینه ارتباط نزدیک مردم با پولیس خوانده شده است. این که پس از پایان کنفرانس اشتراک کنندگان چه طرح ها و برنامه هایی را برای بهبود روابط مردم با پولیس ارایه خواهند داد و این پیشنهادها تا چه حد مورد اهمیت مسؤلان بلند پایه قرارخواهند گرفت و در جهت عملیاتی ساختن آنها تلاش خواهند شد معلوم نیست؛ اما در افغانستان متأسفانه تدویر چنین کنفرانس های بیشتر جنبه نمایشی و تشریفاتی داشته و در موقعیت های خاص مورد توجه قرار می گیرد.

بحث رابطه و همکاری مردم با پولیس یکی از مهمترین مباحث این روز جامعه افغانستان به شمار می آید. وقتی ساختار امنیتی در کشور تحت تأثیر جنگ های بیرونی و درونی از تهداب ویران گردید، دیگر پولیس و وظایف و مسؤلیت های ملی آن نیز به بوته فراموشی سپرده شد. دیگر نه پولیسی به معنای واقعی کلمه در افغانستان وجود داشت و نه انتظار برخوردهای اخلاقی از آن در جامعه وجود داشت. در این دوره مفهوم پولیس تاحد نیروهای تنظیمی، قومی و حتا منطقه ای تقلیل پیدا کرده بود و پولیس تنها خود را وفادار به یک شخص، گروه و قوم می دانستند و در برابر دیگر اقوام و مناطق همانند دشمن رفتار می کردند.

پیشنهاد بعدی:  سیاف در گذر زمان!

با ایجاد ساختار جدید سیاسی بر مبنای اصول و ارزش های دموکراسی، اگرچه تأکید می شد که ساختارهای امنیتی باید از ترکیب همه اقوام و مناطق کشور شکل بگیرد و پولیس باید وظایفش را در سطح ملی به مرحله اجرا بگذارد؛ اما این امر در عمل با مشکلات بسیاری مواجه گردید. استقرار نیروهای بجا مانده از ساختارهای ناقص و ناکارآمد قبلی و زیاده خواهی های قومی برخی مقامات که همچنان به عنوان مانع بزرگ در مسیر دموکراسی به شمار می رفت، نگاه قوم مدارانه را در جلب و جذب نیروهای امنیتی کشور برجسته ساخت. این مسأله خود بخود بی اعتمادی و دوری مردم را از سازمان ها ونیروهای امنیتی کشور افزایش داد و روند همکاری مردم با پولیس را با اشکال مواجه کرد.

امروزه اما شهروندان کشور با این که از برخوردهای تبعیض آلود مسؤلان امنیتی، ناراضی به نظر می رسند؛ ولی به هرحال تمام نیروهای موجود در ساختارهای امنیتی کشور را جزؤ نیروهای امنیتی کشور می دانند و با همین نگاه از آنها حمایت می کنند.

متأسفانه در اثر جنگ و درگیری های مداومی که بر نیروهای امنیتی در طول سال تحمیل می شود، به آنان کمتر فرصت می دهند تا در باره مسؤلیت های اخلاقی پولیس و سایر نیروهای امنیتی کشور بیندیشند؛ اما باید پذیرفت که سازمان های امنیتی نیز طی سالهای گذشته از این امر مهم غفلت ورزیده و کمتر به وظایف و مسؤلیت های اخلاقی نیروهای امنیتی تکیه کرده اند. در حال حاضر بسیاری از سربازان حتا نمی دانند که در برخورد با شهروندان در موقعیت های متفاوت چه رفتارهایی باید داشته باشند.

پیشنهاد بعدی:  بیگانه گان عامل تداوم جنگ در افغانستان

درشرایطی که جنگ و درگیری در کشور جریان دارد، این وظیفه سازمان های امنیتی است که افراد شان را نسبت به وظایف اخلاقی شان آشنا سازند. نحوه برخورد نیروهای امنیتی با مردم در صحنه های جنگ، تأثیرات زیادی در دوری یا نزدیکی آنان از حکومت و نیروهای امنیتی داشته است.

در حال حاضر پولیس های بین شهری که به حیث نیروهای امنیتی داخل شهری ایفای وظیفه می کنند و یا به حیث ترافیک، عبور و مرور موترها را کنترل و نظارت می کنند؛ بسیار اندک از مسؤلیت های اخلاقی شان آگاهی دارند. برخی از این نیروها نه تنها به تطبیق قوانین در جامعه توجه ندارند که خودشان عملا قوانین را نقض می کنند واز زور مندان حمایت کرده و بر مظلومان ستم روا می دارند. از اینرو تدوین یک مقرره جداگانه که نیروهای امنیتی را به وظایف اخلاقی شان آشنا بسازند از اهمیت زیاد برخوردارمی باشد.