اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

اعلان جنگ مخالفان مسلح (طالبان) در افغانستان علیه نظامیان بین المللی ایتلاف ناتو که به معنای تشدید حملات و ناامنی ها با حضور سربازان خارجی در خاک کشور ما بود؛ اینک رنگ دیگری به خود گرفته است.

 

با خروج آخرین سربازان باقی مانده انگلیسی از ولایات جنوب شرقی و به ویژه ولسوالی های هلمند، انتحاری ها، انفجارها، اختطاف ها و ترور ها در این ولایت به اوج خود رسیده است و تنش های بی سابقه ای در این محدوده به چشم می خورد به گونه ای که بیانگر تبعات خروج نظامیان انگلیسی است.

 

در واقع نظر به اینکه سربازان انگلیسی در ولایت هلمند و دیگر ولسوالی های اطراف به تجارت مواد مخدر و سوء استفاده از منابع طبیعی و معادن زیرزمینی مصروف بودند تا مقابله نفر به نفر با مخالفان مسلح تداوم حضور یا خروج آنان فرق چندانی به حال بی جا شدگان و مجروحان نوزاد، شورابک، لشکرگاه و سنگین نمی کرد اما…

 

اما بار روانی و تبعاتی که رژه این سربازان بین المللی در برابر دیدگان شهروندان افغانستانی از خود بر جای می گذاشت به مراتب از تاثیرات مقابله مستقیم ناتو و طالبان بیشتر بوده بنابراین اکثریت قریب به اتفاق مردم ملکی در مناطق ناامن حضور نمادین خارجی ها را به خروج ایشان ترجیح می دهند.

 

این روزها بسیاری از اخبار امنیتی مطبوعات و رسانه ها مربوط به ولسوالی های هلمند و تشدید تنش ها و ناآرامی های فزاینده در جنوب شرقی افغانستان است که ناخودآگاه همزمانی آن با خروج سربازان انگلیسی را به ذهن متبادر می کند؛ قانون نانوشته ای که عدم حضور ناتو را برابر با تلفات سنگین نظامیان و غیرنظامیان داخلی می داند.

 

هدف قرار گرفتن بزرگترین مقر عملیاتی و پایگاه نظامی سربازان خارجی با عنوان باسشن در ولایت هلمند یک ماه پس از در اختیار امنیت ملی قرار گرفتن توسط طالبان که بصورت گسترده و گروهی با ۲۶ انتحاری کننده تروریستی آغاز شد؛ ۸ کشته و زخمی از سربازان اردوی ملی را بدنبال داشت.

 

تمامی موارد فوق الذکر و از قلم افتاده در شب و روزهای خونین گذشته در هلمند حاکی از آن است که طالبان با دست پس می زنند و با پا پیش می کشند که اگر چنین نمی بود تنها ساعاتی پس از خروج سربازان انگلیسی وسعت و شدت حملات خود را بر مردم و اردوی ملی افزایش نمی دادند. این خود اثبات کننده ی مدعای شریک دزد و رفیق قافله بودن ناتو و مخالفان مسلح است که تداوم حضور و حیات یکی به دوام و بقای دیگری وابسته است.