اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

آقای اشرف غنی رییس جمهور روز دوشنبه همین هفته به کشور هند سفر کرد به پیشواز سفر آقای غنی کشور هندوستان در هفته قبل سه بال چرخبال طور تحفه برای افغانستان فرستاده است. تردیدی وجود ندارد که ما هم به هندوستان ضرورت داریم هم به پاکستان اما رقابت های این دو کشور همیشه مشکل بوده است که مردم افغانستان زیاد تر ثمره تلخ آن را چشیده اند.

 

فکر می کنم افغانستان بعد از این در شرایط بد تر از گذشته قرار خواهد گرفت چون به هر پیمانه ایکه هند شیرین کاری کند بر تلخی مزاج پاکستان خواهد افزود و به هر پیمانه ای که پاکستان به ما نزدیک شود هندوستان آزرده خاطر می گردد. عین وضیعت بین ایران و سعودی در قضایای افغانستان نیز وجود دارد طوریکه در اخبار مشاهده شد صدر اعظم هند آقای ( نارندرا مودی ) گفته است که ما هرگز افغانستان را تنها نمی گذاریم و هر کمکی که از ما تقاضا شود به پیشانی باز استقبال خواهیم کرد طبعتا این طرز خرام و خوش آمدید هند نسبت به افغانستان مزاج پاکستان را نسبت به افغانستان تبدار می سازد .هر چند در مورد سیاست هند و پاکستان مقالات زیادی نوشته ام اما حالا دیگر راز از پرده بیرون شده می خواهم واقع بینانه تر وروشنتر توضیح دهم. تفاوت دیدگاه ها و قضاوت ها: عده را عقیده بر این است که افغانستان بعد از سال ۱۳۵۷ و حتی قبل از آن توسط نیروهای تحت هدایت و اثر استخبارات پاکستان مورد تهاجم قرار می گرفت و در زمان مجاهدان و سیل مهاجران دیگر لشکر میلیونی علیه نظام افغانستان جنگیده زیر ساخت های اقتصادی و نهادهای اداری و امنیتی افغانستان توسط پاکستان به نابودی کشانیده شده است و به همین دلیل ترجیح می دهند بجای پاکستان شاهد حضور گسترده هند در افغانستان باشند و اما عده دیگر را عقیده بر این است که پاکستان حین هجوم شوروی سابق مهاجران را پناه داد و مجاهدان را تربیت و تجهیز تا حدی که یک ابر قدرت را به شکست مواجه ساخت و مجاهدان را به قدرت رسانید.

 

درست زمانی که هند از تجاوز شوروی در افغانستان حمایت می کرد لذا نفوذ هند در دستگاه دولتی افغانستان غیر قابل تحمل است و پاکستان حق دارد بخاطر جلوگیری از نفوذ روز افزون هند هر چه در توان دارد انجام دهد. فکر می کنم واقعیت ها در بین این دو دیگاه متفاوت مبهم و مجهول مانده و ما باید بخاطر حل بحران کشور به معقولیت ها اشاره کنیم.

 

نگاه مقایسه ای و جاذبه ها:

اینکه افغانستان مرز خیلی وسیع با پاکستان دارد از نظر کسی پوشیده نیست و وابستگی های بیش از حد افغانستان به پاکستان هم یک واقعیت انکارناپذیر است که از هر حیث باید مورد مطالعه قرار گیرد. البته نفوذ پاکستان در بین شخصیت های متنفذ افغانستان حتی در رده های بلند حکومت کم نیست. البته مشارکت های عقیدتی و قسما فرهنگی در حفظ و جاذبه را به ها اثر خود را دارد اما در مقابل هند می کوشد در بین نهادهای امنیتی و سیاسی نقش داشته باشد و با پذیرش هزار ها بورس تحصیلی روحیه جوانان با دانش را ضد پاکستانی می سازد و اجرایی پروژه های بازسازی و اقتصادی هند در افغانستان نیز زیادتر از کشور همسایه است. افغانستانی ها نسبت به حضور هندی ها در تمام سطوح مخالفت ندارند اما بر عکس حضور یک فرد پاکستانی برای شان قابل تحمل نیست.

 

از رهگذر واقعیت های و مشترکات جیوپولیتکی و کلتوری پاکستان به مراتب خود را مستحق تر از هند می داند اما بر خلاف توقع و انتظار پاکستان حضور هند در نهادهای دفاعی و امنیتی وحتی ریاست اصلاحات اداری من حیث مشاور و پالیسی ساز که در حقیقت جان و روح سیستم است خیلی چشمگیر می باشد. این رقابت حضور و نفوذ کشور همسایه و دوست منطقه ای افغانستان باعث شده تا جنگ شان در کوهستان ها و میدان های افغانستان منتقل شود.

 

فراتر از افغانستان پاکستان عقیده دارد که هندی ها در تجهیز وتسلیح بلوچ ها که در بندر گوادر و کویته می جنگند نقش بسیار مهمی دارد به باور پاکستانی ها هند درین بازی هم چین را دچار مشکلات ساخته وهم میخواهد با راه اندازی ترور ووحشت در مرز های ایران و پاکستان روابط دو کشور را بر هم زند و همین رقابت با هند با عث شده تا همسایه شرقی با قوت تمام اهداف هندی را در افغانستان زیر نظر داشته باشد و قویا فعال باشد البته پاکستان در امر مداخله و نفوذ در افغانستان هیچ مشکلی ندارد چون هم زمینه های نفوذ عقیدتی فر هنگی دارد و هم عناصر فعال داخل نظام را با خود دارد وراه های اقتصادی افغانستان در کنترول آن است یعنی بدون چشم پوشی وابستگی افغانستان بیشتر از ناتو و آمریکا به پاکستان است و با گذشت اضافه تر از سیزده سال کشمکش و بی اعتمادی افغانستان نتوانسته بدیل برای ترانزیت تجارت و صدور کالا ها ویا ورود شان پیدا کند و این امر باعث شده تا همسایه از ما باج بیشتر بگیرد.

 

امیدواریم رییس جمهور آقای غنی بتواند قرار داد بندر چابهار را با هندوستان امضا کند. تجاوز پاکستان بر کنر، بدخشان و نقاط دیگر افغانستان به نزد پاکستانی ها یکی از مسایل بسیار جزیی است و پاکستان گاهی هم اعتراف نخواهد کرد که بر افغانستان تجاوز کرده پاکستان می خواهد حرف های مطبوعاتی و بازاری حکومت مردان افغانستان در محافل رسمی مطرح شود مثلا افغانستان می گوید پاکستان بر خاک ما حمله کرد و پاکستان می خواهد این قضیه رسما جای مطرح شود که خاک افغانستان کجاست؟ و مرزها کدام اند. اگر افغانستان رسما به وجود مرز ویا دیورند لاین اعتراف نکند پاکستان می گوید آمریکا طالبان افغانستان را در وزیرستان هدف قرار می دهد و در این امر افغانستانی ها هم شریک اند و ما هم طالبان پاکستانی را در هر جایی که باشند هدف قرار می دهیم.

 

مثلا به بهانه حضور مولانا فضل الله سال ها کنر وکوه های اطراف آن را مورد هجوم قرار می دهد. لذا لازم نیست ما راه حل را نشان بدهیم این بر ریاست جمهوری و حکومت نو است تا طبق وعده که حین انتخابات به مردم افغانستان و مقام های پاکستانی کرده اند عمل کنند والا وضعیت ازین هم بد تر می شود. حالا پاکستان وزیرستان شمالی را جزء خاک خود می داند تا زمانی که حمله آمریکا بر اجنسی ها ادامه داشته باشد پاکستان هم بخود حق می دهد تا طالبان پاکستانی را در خاک افغانستان تعقیب کند و این مشکل باید از طریق میانجی گری دوستان بین المللی حل گردد و لازم نیست حکومت افغانستان و رسانه ها از تجاوز یک کشور خارجی خبر دهند در حالی که هیج عکس العمل نشان داده نمی توانند. سفرهای را که آقای غنی با سعودی پاکستان ایران چین و بلاخره سفر را که به هندوستان دارد این کشور ها بدون تردید این حقیقت را می دانند که حکومت وحدت ملی در افغانستان “نتیجه انتخابات ناکام این کشور است اما از سوی دیگر متن توافقنامه که باعث ایجاد حکومت وحدت ملی شد مسایل تعریف نشده‌ای در آن مطرح شده است که هر زمانی ممکن است جنجال‌برانگیز شوند.

 

دنیا می داند حدود هشت میلیون افغانی که با وجود تهدیدها به پای صندوق‌های رای رفتند، می‌خواستند از میان دو نامزد یکی را انتخاب کنند اما در اثر خیانت و ضعف مدیریت در کمیسون انتخابات آرای مردم نادیده گرفته شد و خلاف ارزش های قانون اساسی سرانجام براساس توافق امضا شده میان دو نامزد با میانجی‌گری جان کری وزیر خارجه آمریکا، هر دو تیم انتخاباتی در قدرت سهیم شدند و تصمیم‌های مهم مانند گزینش مقام‌های حکومتی را در مشوره با هم انتصاب و انتخاب می کنند تا هنوز مردم نمی دانند برنامه‌های مختلفی که هر دو نامزد در جریان مبارزات انتخاباتی وعده می‌دادند، چگونه می توانند تلفیق دهند.

 

تراژیدی وضعیت در این است که رای‌دهندگان افغانستان ثابت کردند نسبت به نخبه‌ها بیشتر آماده دموکراسی اند. این یک عقب‌گرد بزرگ برای گذار دموکراتیک افغانستان است. شاید این بهای ضروری باشد که برای ثبات پرداخته می‌شود اما در هر صورت یک بها است خیلی بزرگ نه تنها حقوق دانان در افغانستان بلکه تمام دنیا می دانند و باور دارند که حکومت وحدت ملی صرفاً نسخه‌ای برای نجات از بحران است هیچ تردیدی وجود ندارد که انتخابات بدنام شد، دموکراسی بدنام شد. چون وطن به طرف یک بحران می‌رفت. غیر از ایجاد حکومت وحدت ملی راه دیگری وجود نداشت همه میدانند چه داخلی و چه خارجی حکومت جدید بیشتر از این که نتیجه آرای مردم باشند، برآمده از یک توافق سیاسی میان دو نامزد است.

 

به باور من حکومت وحدت ملی ضربه‌ای بر دموکراسی نوپا در افغانستان پنداشته می شود. حکومت وحدت ملی نتیجه یک انتخابات ناکام و به این ترتیب، دموکراسیِ به بلوغ نرسیده است. اگر آقای اشرف غنی مطابق به ارزش های قانون اساسی با در نظرداشت آرای مردم رییس جمهمور می بود در سطح ملی و بین المللی از قوت بهتر برخوردار می بود حالا که حکومت نیم بند حکومت وحدت ملی ایجاد شده در سفر های خارج نیز مشکلات خود را دارد و نمی تواند با صدای بلند از آدرس مردم افغانسان حرف بزند سفر به هند کار خوبی است اما رقابت های هند و پاکستان نمی دانم تا چه وقت دامنگیر ما خواهد بود.

 

 

احمد سعیدی

موضوع : اخبار