اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

انتخابات یکی از اصول و ضرورت های اولیه نظام های دموکراتیک به شمار می آید. دموکراسی بدون انتخابات نه معنا پیدا می کند و نه کارکردهایش را به درستی انجام داده می تواند. اگر دموکراسی امروزه به عنوان نوع بهتر نظام اداری در جهان پذیرفته شده به دلیل همان سازوکارهایی است که برای تحقق دموکراسی ضروری و لازم پنداشته شده است. سازوکارهای موجود در نظام دموکراتیک روند مسالمت آمیز انتقال قدرت را تسهیل می کند و زمینه حاکمیت مردم را هموار می سازد و از تمرکز قدرت به دست عده خاص به صورت دوامدار جلوگیری می نماید.

تطبیق اصول و ارزش های دموکراسی، خصوصا در کشورهای پس از جنگ امر بیش از حد ضروری و غیر قابل اجتناب پنداشته می شوند؛ زیرا در کشورهایی که مردم آنها سالها درگیر جنگ های داخلی بوده و بسیار بیرحمانه در برابر هم جنگیده اند، اعتماد به طرف های مقابل به صورت کلی منفی پنداشته می شود. از آنجا که نظام سیاسی مبتنی بر توافق جمعی شهروندان کشور است و این توافق جمعی ممکن نیست، مگر این که سطحی از اعتماد متقابل میان احزاب سیاسی، گروه ها و طیف های اجتماعی به وجود بیاید. این اعتماد زمانی به وجود می آید که منافع همه گروه های سیاسی و اجتماعی در قالب نظام آینده به گونه مناسب در نظر گرفته شود.

این اعتماد تا زمانی استوار می ماند که منافع جمعی در قالب اصول وارزش های پذیرفته شده دموکراسی قابل تأمین باشد. اگر زورگویی، ستم، تبعیض و زیاده خواهی بر اجرای قوانین و در نظر گرفتن اصول و ارزش های  دموکراسی غلبه نماید، احساسات همپذیرانه مردم نیز کمرنگ می شود و نارضایتی، اعتراض و نافرمانی از سیاست های دولت دوباره اوج می گیرد. بنابراین مهمترین اصل در کشورهای با سابقه جنگ، ستم و تبعیض، تقویت اصل اعتماد در میان اقوام، طیف ها و گروه های مختلف اجتماعی از یک سو و در میان حکومت و مجموعه شهروندان از سوی دیگر است. درافغانستان به دلیل خصومت ها و دشمنی های چندین قرنه، نظام دموکراسی مورد پذیرش قرار گرفت. انتظار این بود که در پرتو این نظام عدالت اجتماعی تأمین گردد و آزادیهای مدنی به رسمیت شناخته شود. یک وجه آشکار آزادی و برابری در انتخابات تحقق می یابد. اگر انتخابات سالم برگزار نشود و اگر گردش نخبگان برمبنای قانون و گزینش آزادانه مردم صورت نگیرد، آزادی و برابری نیز نارس باقی می ماند.

ما در سال های گذشته انتخابات متعددی را تجربه کردیم. این انتخابات حداقل توانست شکلی از نظام دموکراتیک را ترسیم کند و آگاهی های مردم را از ارزش های دموکراسی بالا ببرد. درسایه همین انتخابات، نمایندگان پارلمان و شوراهای ولایتی برگزیده شدند و رییس جمهور با رأی مردم، اقتدار سیاسی را در دست گرفت. اما این وضعیت دوام پیدا نکرد، زیرا انتخابات اخیر ریاست جمهوری با اشکالات زیادی مواجه شد. مشروعیت انتخابات زیر سؤال رفت و روند تشکیل حکومت جدید با چالش های لاینحلی روبرو گردید. انتخابات پارلمانی نیز بر اساس قانون باید در بهار سال گذشته برگزار می شد که حکومت قادر به برگزاری آن نگردید. حکومت وعده داده بود که در خزان امسال انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی را برگزار می نماید. این درحالی است که تاکنون چالش های زیادی فراروی انتخابات باقی مانده است.

حکومت سه ماه فرصت دارد تا زمینه انتخابات را فراهم کند. اما در این سه ماه باید فرمان تقننینی رییس جمهور در باره انتخابات از تصویب پارلمان بگذرد، اصلاحات انتخاباتی به وجود بیاید، اعضای کمیسیون های انتخاباتی از نو معرفی شوند، امنیت انتخابات به صورت قابل قبول تأمین گردد و موافقت کشورهای کمک کننده برای پرداخت بودجه انتخابات جلب شود، مسایل پیچیده و فنی انتخابات باید حل گردد و کارت های رأی گیری قبلی باطل و به جای آن کارت های نو توزیع شود. هرکدام اینها باتوجه به اختلافاتی که میان دوتیم بر سر اقتدار حکومت وجود دارد، چالش زا و زمانبر خواهند بود. بعید است که حکومت بتواند در زمان باقی مانده برهمه این مشکلات غلبه کرده و زمینه انتخابات سالم و عادلانه را در خزان امسال فراهم سازد.