اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

ناتو و واشینگتن مواد مخدر افغانستان را به خوبی مدیریت کرده و حداقل به بهترین وجه از آن استفاده کرده است و دیگر نیازی به مبارزه با این سود خودی نمی‌بیند.

افغانستان درگیر بحران‌های مختلف است، ظاهر قضیه این است که چنین بحران‌هایی پای نظامیان خارجی را به کشور کشانده است.

یکی از پدیده‌های مورد اختلاف در سطح داخلی و خارجی مسئله مواد مخدر افغانستان است، چیزی که امریکا به زعم خود پای ده‌ها کشور غربی را برای مبارزه با آن و همچنین مبارزه با تروریزم به این کشور کشاند.

اکنون که حدود ۱۶ سال از حضور صدها هزار نظامی غرب به افغانستان می‌گذرد، آمارهای رسمی و غیر رسمی نشان می‌دهد که میزان تولید و قاچاق مواد مخدر بیشتر از ۱۰۰ برابر نسبت به سال ۲۰۰۱ سالی که امریکا آغازگر مبارزه با این مواد افیونی شد، رسیده است.

حجم بالای تولید و قاچاق مواد مخدر ضمن اینکه مشکلات زیاد اجتماعی و سیاسی در افغانستان را به بار آورده زمینه‌ساز افزایش نگرانی کشورهای منطقه خاصتاً کشورهایی که بیشتر قربانی آن شده را بر انگیخته است.

افغانستان بزرگترین کشتزارهای مواد مخدر را دارد، که بیشتر در ۲ نوع منطقه قرار دارند.

بخش اول کشتزارها در مناطق تحت کنترول طالبان است، طالبان پس از حضور امریکا مجوز کشت این مواد افیونی را صادر و از آن جهت تأمین نیازهای خود حمایت کرده و حتی به زارعان به صورت مستقیم و غیر مستقیم وام داده و می‌دهد.

بخش دیگر کشتزارها در مناطق جنگی و یا مناطق تحت کنترول نظامیان خارجی است، مناطقی که دولت در آن یا تسلط نداشته و یا هم جرئت پرده‌برداری از رویدادهای تلخ آن را ندارد.

پیشنهاد بعدی:  امریکا، دشمنی در لباس دوست!

شرایط کشت در هر ۲ نوع منطقه آنچنان فرقی ندارد، زیرا حامیان تولید مواد مخدر در تمام مناطق بیشتر گروه‌های مافیایی خارجی، تروریست‌ها و نظامیان خارجی بوده و راه‌های خروج و انتقال فرآورده‌های آن به خارج از کشور نیز چند راه مشخص است.

انتقال مواد مخدر از طریق ایران به کشورهای حاشیه خلیج فارس و بخش‌هایی از اروپا، انتقال آرام مواد مخدر از طریق پاکستان به کشورهای هند و کشورهای همسایه آن، انتقال هوایی مواد مخدر به بخش‌هایی از اروپا و امریکا از میدان هوایی‌های نظامی نظامیان خارجی در ولایت‌های مختلف افغانستان راه‌های رسمی و شناخته‌ای اند که با حمایت امریکا ایجاد و توسط گروه‌های مافیایی این انتقالات صورت می‌گیرد.

بنابراین این مسئله که کشتزارهای مواد مخدر افغانستان در کدام منطقه و تحت کنترول کدام گروه است در ماهیت موضوع هیچ تفاوتی نمی‌آورد، چیزی که حاصل آن است تحمیل ضررهای جبران ناپذیر این مواد افیونی به بشریت و ایجاد و ادامه بی‌ثباتی در افغانستان و منطقه است.

امریکا با سودی حاصل شده از مواد مخدر افغانستان که بین ۵۰ تا ۱۰۰ ملیارد دالر در سال است به راحتی بحران کشورهای اسلامی را مدیریت، تروریست‌ها را حمایت و اقدام به براندازی دولت‌های اسلامی می‌کند، ضمن اینکه سازمان‌های استخباراتی، نظامی و حتی بخش‌هایی از دولت امریکا از ناحیه همین سود تغذیه می‌شود.

واشینگتن حداقل حاضر به نابودی این سود کلان خود به هر دلیلی که باشد نیست، زیرا این سود در کنار اینکه به هدف دیرینه‌اش که حضور در منطقه خطر برای روسیه، ایران و چین که کشور افغانستان باشد رسانده و این حضور را حفظ هم کرده است.

پیشنهاد بعدی:  امریکا عساکرش را از افغانستان بیرون کند!

بنابراین ناتو و واشینگتن مواد مخدر افغانستان را به خوبی مدیریت کرده و حداقل به بهترین وجه از آن استفاده کرده است و دیگر نیازی به مبارزه با این سود خودی نمی‌بیند.

جای تأمل این است که افغانستان و کشورهای منطقه تا چه زمانی با پیامدهای مواد مخدر دست‌وپنجه نرم خواهند کرد که بدون شک پاسخ آن روشن است و آن اینکه تا زمانیکه امریکا تولید و قاچاق مواد مخدر افغانستان را سود خود دانسته و از ناحیه آن تمام نیازهای مالی خود را برآورده کند، این وضعیت کماکان ادامه خواهد داشت.

کشورهای منطقه خاصتاً کشورهای که بیشترین پیامدهای تلخ تولیدات مواد مخدر افغانستان را می‌چشند باید روی چگونگی مبارزه با مواد مخدر و قطع منافع کلان امریکا از ناحیه این مواد افیونی به اجماعی برسند، در غیر آن نباید انتظار کاهش تولیدات مواد مخدر افغانستان را داشته باشیم.