اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

هنوز فاجعه پل محمود خان را از یاد نبرده ایم. هنوز کشتار بیرحمانه مردم بیگناه کابل روح و روان مردم را آزار می دهد که حادثه خونین و مرگبار دیگری این بار در قلعه حیدرخان منطقه کمپنی  رخ می دهد و بیش از صدو پنجاه نفر از افسران آموزش دیده پولیس و شهروندان شجاع این سرزمین را به خاک و خون می کشد.

سه ماه قبل مرکز آموزشی ریاست ده امنیت ملی هدف حمله قرار گرفت و روز پنجشنبه کاروان موترهای افسران پولیس هدف حمله انتحاری قرار گرفت. در هردو حمله نیروهای امنیتی کشور هدف قرار گرفته بود و هردو حمله بسیار ماهرانه و با دقت انجام شد و تلفات سنگینی را به نیروهای امنیتی و ملکی وارد کرد.  هردو حمله باتوجه به ابعاد فاجعه و با توجه به تاکتیک های پیچیده ای که در این حملات به کار رفته بودند، دهها سؤال را در نزد مردم و کارشناسان مسایل نظامی خلق کرد و بحث خطر عوامل نفوذی دشمن را در میان نیروهای امنیتی و ادارات ملکی برجسته کرد، تا شاید مقامات امنیتی و حکومتی را نسبت به این امر مهم و خطرناک هشدار داده باشد؛ اما حکومت در برابر این همه هشدارها واکنش درخوری از خود نشان نداده است.

البته این به یک رسم و سنت بدل شده است که پس از وقوع هر فاجعه دردناک که حکومت در رابطه به آن پاسخ قناعت بخش نداشته باشد، دستور تشکیل هیأت حقیقت یاب را صادر می کند. با این کار پس از مدتی همه چیز به حالت عادی برمی گردد، هم حادثه فراموش می شود و هم تحقیق در باره آن حادثه.

بی مسؤلیتی و بی مبالاتی حکومت نسبت به مسایل کلان ملی و بی توجهی آن نسبت به حیات و زندگی شهروندان گاهی این تصور را قوت می بخشد که در افغانستان امروزی بحث نفوذ مخالفان و هراس افگنان در ارگان های امنیتی مطرح نیست، بلکه مسأله بسیار فراتر از آن است که گاهی حتا سیاست های کلی کشور را در برخورد با طالبان و سایر هراس افگنان در معرض تردید و سؤال قرار می دهد.

از لحاظ امنیتی خطر عوامل نفوذی دشمن به مراتب بیشتر از خطر خود دشمن است. اما در چند سال گذشته که موضوع نفوذ دشمنان در میان نیروهای امنیتی قطعی و غیر قابل انکار شده است، حکومت برای تصفیه ارگان های امنیتی از عناصر نامطلوب، چه اقداماتی را روی دست گرفته اند؟ تا هنوز چند نفر را به اتهام این جرم به نهادهای عدلی و قضایی معرفی کرده اند و چند نفر تا هنوز محاکمه شده و چند نفر از مقامات بلند پایه تا کنون به جزای سنگین محکوم شده اند؟

وقتی در اثر این همه بی توجهی، غفلت و یا خیانت همه روزه جان دهها و صدها شهروند کشور در معرض تهدید قرار بگیرد، حق آن است که مقامات بلندپایه امنیتی یا باید پاسخ قناعت بخش برای مردم ارایه کنند و با دلایل و شواهد، وقوع حادثه را به لحاظ امنیتی توجیه نمایند و یا خود از مردم معذرت خواسته و از مقام های خود استعفاء دهند. البته این کمترین توقعی است که از مسؤلین امنیتی می رود. بالاتر از آن، وظیفه رییس جمهور است که پس از تشکیل هیأت حقیقت یاب موضوع را به صورت جدی پیگیری کرده و نتایج تحقیقات را به اطلاع مردم برساند و راه معرفی کسانی را که به هرنحوی مقصر شناخته می شوند، به نهادهای عدلی و قضایی کشور باز کند. اما چرا در افغانستان پس از این همه فجایع دردناک هیچ اتفاقی نمی افتد؟

متأسفانه در افغانستان آدم های خاین، رشوت خوار، معامله گر و جاسوس هیچگاه مجازات نمی شوند. زیرا از یک طرف دارای پشتوانه های قومی و سیاسی در درون حکومت اند و از سوی دیگر کارگزاران فاسد حکومت به همکاری این گونه افراد برای رسیدن به اهداف شان بیشتر نیاز دارند. از اینرو افراد خاین همواره از سوی حلقات خاص حمایت و در حاشیه امن قرار می گیرند و حضور شان در مراکز قدرت و تصمیم گیری نیز به صورت دوامدار تضمین می شوند.

موضوع : اخبار