اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

روزنامه گاردین مطلبی را درخصوص مقاومت مردم کابل در برابرانفجارهای اخیر نشر کرد.

سونه انجل راسموسن در یادداشتی برای گاردین نوشت: چهارشنبه گذشته، ضربه عمیقی مرا از خواب بیدار کرد، اتاق خوابم را لرزاند و سگ‌های باغ مرتبا پارس می‌کردند.

از بام اتاقم که کابل را تماشا کردم، ستونی از دود که ناشی از انفجار بود را دیدم. شبکه‌های اجتماعی خبر از انفجار در وزیر اکبرخان را اعلام کردند، جایی که به‌خوبی می‌شناسم.

در ادامه این یادداشت آمده است: در جریان سه سال بودنم در این‌جا، صدها بار به آن‌جا رفته‌ام تا دوستانم را ببینم، در جلسات در ارگ اشتراک کنم یا مواد غذایی بخرم. وزیر اکبرخان، به‌دلیل وجود چندین سفارتخانه‌ خارجی، من‌حیث یک محله‌ دیپلوماتیک‌ نشین شناخته شده است.

اما خارج از دیوارهای بلند که از دیپلومات‌ها محافظت می‌کند، این‌جا یکی از مزدحم‌ترین مناطق کابل نیز است. در میان صدای ناهنجار و خشن آرن و موترها که قوانی سَرَک را به مبارزه می‌طلبد، جمعیت کثیری از دختران دانش‌آموز کوچک دسته به‌ دسته از سَرَک می‌گذرند.

زمانی که به محل رسیدم، جایی که یک لاری غول‌پیکر پر از مواد منفجره شده بود– بعدا فهمیدیم که ۱۵۰ تن کشته شده‌اند – محل محاصره شده بود. در مقابل یک شفاخانه نزدیک به محل حادثه، صدها زن و مرد گریان مشت‌های‌شان را به دروازه‌ها می‌کوبیدند و به‌شدت انتظار شنیدن خبری از عزیزان‌شان را می‌کشیدند.

وقتی لاریی پر از نارنجی‌پوشانِ جاروکشان شاروالی گذشت، نگاه‌های زشتی تبادله شد. به آن‌ها احتمالا کثیف‌ترین ماموریت در شهر داده شده بود: پاک کردن خون و اعضای پاره‌پاره‌ی همین عزیزان. بعد از چاشت، سَرَک‌ها از شیشه‌ها شکسته و فلزات لِه شده پاک شده بود.

پیشنهاد بعدی:  استفاده از کابل Cross برای ایجاد شبکه بین دو کامپیوتر

نانوایی‌ها نان‌های داغ را برای افطار روزه آویزان کرده بودند و آرایشگرها پنجره‌های تازه تبدیل‌شده را صیقل می‌زدند. اندکی پس از غروب، چهار لاری پر از ریگ رسیدند تا گودال [ناشی از انفجار] را پر کنند.

خارجی‌ها اغلب از انعطاف‌پذیری افغان‌ها در حیرت فرو می‌روند

راسموسن نوشت: خارجی‌ها اغلب از انعطاف‌پذیری افغان‌ها در حیرت فرو می‌روند. این انعطاف‌پذیری نباید با بی‌تفاوتی اشتباه گرفته شود. زنده گی ادامه دارد، نه به این دلیل که افغان‌ها به اندازه‌ مردمانی که کمتر در معرض خشونت قرار دارند برای دختران و پسران از دست‌رفته‌یشان اندوهگین نیستند، بلکه به این دلیل که جنگ بسیار فراگیر است و چاره دیگری ندارند.

این بمب‌گذاری کابل را حیرت‌زده کرده است، اما خون‌ریزی ادامه دارد. به‌دنبال آن، روز جمعه، پولیس به‌سوی معترضان ضدحکومتی آتش گشود، ۹ نفر را کشت و شفاخانه را در سوگ عمیق‌تری فرو برد. وضع بدتر از این هم شد. روز بعد، در مراسم خاکسپاری یک‌تن از معترضان، سه بمب‌گذار انتحاری ۲۰ تن از عزاداران را کشت.

پس از سه سال بودن در این‌جا، این شهر به من حس خانه‌ام را می‌دهد. اما خشونت هفته‌ گذشته تقریبا یادآور وضاحت بود از این‌که کابل شهر من نیست. من می‌توانم هر زمانی [این‌جا] را ترک کنم و زمانی این کار را خواهم کرد.

بسیاری از افغان‌ها این انتخاب را ندارند. روز سه‌شنبه، در حالی‌که طیارات جنگی آسمان را می‌پیمودند و کانتینرها سَرَک‌ها را برای آماده‌سازی برای یک کنفرانس بین‌المللی صلح مسدود کرده بودند، طیاره ای که ۳۰ پناهجوی اخراج‌شده از سویدن، ناروی و ترکیه را باز می گرداند، در میدان هوایی کابل نشست – چیزی که حقیقت گزینه نداشتن افغان‌ها را وضاحت‌تر می‌سازد.

پیشنهاد بعدی:  نگرانی مسکو از گسترش فعالیت داعش در افغانستان

افزایش انفجار باعث خروج نیروهای خارجی از افغانستان می‌شود

بمب‌گذاری هفته‌گذشته چهارمین حمله در کابل در کمتر از دو سال بود که بیش از ۵۰ تن را کشت. در حالی‌که خارجی‌ها پشت موانع امنیتی پنهان شدند و عساکر غربی از میدان نبرد خارج شده‌اند، بمب‌گذاری‌های شبه نظامیان در مناطق پرجمعیت افزایش یافته‌ است. یکی از پیامدها این است که ملکیان بیشتری می‌میرند. پیامد دیگر این است که خارجی‌ها از جامعه‌ افغانستان دورتر خواهند شد.

پس از این بمب‌گذاری، دوستی از سفارت جرمنی مجبور شد افغانستان را ترک کند. برای بسیاری از خارجی‌ها در این‌جا افغانستان عمیقا مهم است، حتی اگر کارفرمایانشان از تعامل نزدیک آنها با جامعه افغانستان جلوگیری کنند.

این عدم تعامل با جامعه افغانستان مشکل‌ساز است. اگر اتفاق امیدبخشی در هفته‌ گذشته وجود داشت، آن نمایش نادر همدردی بین‌المللی با قربانیان این جنگ بود، جنگی که بی‌پایان است. در شب بم ‌گذاری با لاری، برج ایفل چراغش را به احترام قربانیان افغان خاموش کرد. افغان‌ها این حرکت را دیدند و تقدیر کردند.

با این‌حال، این حرکت نگرانی‌های مردم را در شهر کابل را تغییر نمی‌دهد. این شهر، در میان ولایت‌های ویران‌شده توسط جنگ، سال‌ها یک پناهگاه نسبتا امن بود.

اما تنها در جریان سال گذشته، ملکیان در جاهای که باید امن‌ترین جاهای شهر باشند، کشته شده‌اند: محصلان در یک پوهنتون قتل‌عام شدند، نمازگزاران در مساجد انفجار کشته شدند و معترضان در بمب‌گذاری یک تظاهرات مسالمت‌آمیز جان دادند.

 

موضوع : اخبار