اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

مشکل ریشه در اختلافات میان کشوری و منافع متضاد منطقه ای و بین المللی در مورد افغانستان دارد. تا زمانی که این اختلافات حل نشود و منافع مشروع کشورها بر محور منافع مشترک سامان نیابد، تمام تلاش های شورای عالی صلح و حتا حکومت افغانستان ناکام خواهد ماند.

 

سومین نشست چهار جانبه امروز در اسلام آباد برگزار می شود. امید است در این نشست نقشه راه صلح نهایی شود و کار عملی در راستای مذاکرات صلح آغاز شود. در همین حال کشورهای کمک کننده از جمله آمریکا، بریتانیا و جاپان کمک های خود را به شورای عالی صلح افغانستان به حالت تعلیق دراورده اند. شورای عالی صلح چند سال قبل با دستور رییس جمهور پیشین به منظور پیشبرد روند صلح و مذاکره با مخالفان مسلح تشکیل شد؛ اما این شورا از همان آغاز با اشکالات و انتقادات جدی مردم و کارشناسان مواجه گردید. از همان آغاز پیش بینی می شد که این شورا با ساختار فرسوده و ناکارآمد خود نمی تواند کار مثبتی در زمینه صلح انجام دهد. اما باهمه انتقادها این شورا به کار خود ادامه داده و تا هنوز ملیون ها دالر از حساب دولت برای مصارف و معاشات هنگفت اعضای شورا هزینه شده است.

شورای عالی صلح نه خودش تعریف درستی از خود داشت و نه در طی چند سال گذشته از مخالفان یک تعریف دقیقی ارایه توانست. این شورا حتا یک استراتژی و برنامه برای صلح تدوین نتوانست و یک چارچوب فرضی برای مذاکرات صلح تعیین نکرد. از نظر مردم افغانستان این شورا جز هدر دادن پول و امتیاز دادن به مخالفان مسلح کوچکترین دستاوردی در تاریخ تشکیل خود نداشته است. با تشکیل حکومت وحدت ملی مردم امیدوار بودند که این شورا لغو شود و خود حکومت استراتژی صلح را در قالب سیاست های کلان حکومتی به پیش ببرد.

پیشنهاد بعدی:  هبچ کشوری افغانستان بدون جنگ را نمی خواهد!

اشتباه حکومت در این است که همواره جنگ را یک مشکل داخلی پنداشته و مخالفان مسلح را برادران ناراضی و یا مخالفان سیاسی دانسته است. اگر جنگ افغانستان ابعاد داخلی می داشت، شاید شورای عالی صلح می توانست در عرصه رایزنی و تشویق مخالفان به گفتگوهای سیاسی مؤثر می افتاد؛ اما بدبختانه که جنگ افغانستان ریشه در سیاست ها و رقابت های بین المللی و منطقه ای دارد و تنها یک نهاد نمی تواند از عهده این مسؤلیت بزرگ براید.

اکنون که حکومت درک کرده است که کار صلح و مصالحه با مخالفان باید فراتر از جغرافیای افغانستان به جریان بیفتد و براساس همین درک نشست چهار جانبه صلح کارش را به صورت فشرده شروع کرده است، دیگر برای ادامه کار شورای عالی صلح توجیهی باقی نمانده است.

در شرایطی که مردم افغانستان در فقر و بیکاری به سر می برند و ملیون ها انسان به کمک های فوری کشورهای خارجی نیازمند می باشند، تشکیل و ادامه کار نهادهای موازی، ناکارآمد و پر مصرف می تواند ضربه بزرگی به اقتصاد کشور وارد کرده و فشارهای مضاعفی را بر مردم تحمیل نماید.

مشکل افغانستان مشکل داخلی نیست؛ بلکه این مشکل ریشه در اختلافات میان کشوری و منافع متضاد منطقه ای و بین المللی در مورد افغانستان دارد. تا زمانی که این اختلافات حل نشود و منافع مشروع کشورها بر محور منافع مشترک سامان نیابد، تمام تلاش های شورای عالی صلح و حتا حکومت افغانستان ناکام خواهد ماند.

حکومت وقتی می تواند که مسأله صلح با مخالفان را به صورت درست مدیریت کند که جنگ افغانستان را در یک چوکات وسیع تر مورد تحلیل قرار دهد و از مخالفان مسلح یک تعریف دقیق تر و روشن تر ارایه دهد. اعضای گروه های هراس افگن ممکن است اکثر شان به جغرافیای افغانستان تعلق داشته باشند، اما نقش اصلی را در این بازی افراد، حلقات و کشورهای خارجی به عهده دارند و آنها هستند که جریان های هراس افگن را مطابق سیاست ها و خواسته های شان به حرکت در می آورند. از اینرو جنگ و صلح در افغانستان تنها به عوامل داخلی مربوط نمی شود، تا شورای عالی صلح در آن نقش بازی کند. تنها نهادی که می تواند این پروسه را مدیریت کند، حکومت افغانستان است. حکومت هم زمانی می تواند در این عرصه مؤفق باشد که از تمامی ظرفیت های خود در راه صلح و امنیت کشور استفاده کند.

پیشنهاد بعدی:  هدف عربستان از اعدام شیخ نمر و تعدادی از شهروندان عربستان سعودی