درحالی هرروز خبرهای تاسف بار و تاثر برانگیزی از وضعیت غرق شدگان و زندانیان در آب ها و اردوگاه های یونان و ترکیه و دیگر گذرگاه های سد راه مبدا تا مقصد مهاجران غیرقانونی می شنویم که اکثریت قریب به اتفاق این قربانیان را افغانستانی ها تشکیل می دهند.

 

مایه بسی تاسف و تاثر و ننگ است که افغانستان این روزها به اردوگاه اجباری و البته موقت افغانستانی تبدیل شده است و هرکس با هرتوانی که دارد تا آنجا که بتواند در دورترین نقطه جغرافیایی نسبت به این کشور می خزد و می گریزد.

 

از یک سو، مسوولان حکومتی و اقوام و اقارب ارگ نشینان دوتابعیتی با خروج ارز و سرمایه های ملی در خزانه ملی از کشور و انتقال به بنگاه ها و بانک های سوییس و دبی و ترکیه با انتقال خانواده های خود، مقدمات سفر را فراهم می سازند و جای پای خود را برای بازگشت به اروپا محکم می سازند.

 

از سوی دیگر، مردم ملکی مقیم افغانستان و مهاجران ساکن در ایران و پاکستان بار سفر بسته اند و از خطرناک ترین و بی بازگشت ترین راه های ممکن، عازم ورود غیرقانونی به یونان و مقدونیه و ایتالیا و کشورهایی از این دست می شوند.

 

طبق آمار منتشر شده از سازمان ملل متحد، تعداد متقاضیان پناهندگی در ماه های اخیر به بی سابقه ترین و بالاترین میزان در سال های اخیر رسیده است و در عین حال، میزان قابل توجهی از افغانستانی های قاچاقی وارد شده، در زندان ها بسر می برند یا در آب های آزاد غرق می شوند.

پیشنهاد بعدی:  آغاز قصه ی پر غصه ی هزاره

 

افغانستان این روزها به مخروبه ای و ویرانه ای غیرقابل سکونت و فارغ از کمترین میزان امنیت و ثبات و رفاه و بهداشت عمومی تبدیل شده است به گونه ای که مرزها هر روزه شاهد فرار و مهاجرت غیرقانونی دسته های چند صد نفره ی مردمی به سوی امیدهای واهی در آنسوی کره زمین است.

 

در واقع بی مبالاتی ها و سوء مدیریت حکومت وحدت ملی، حتی به کمپ های مهاجرپذیر در ترکیه و یونان نیز رسیده است و آثارش در زندان ها و سواحل مملو از اجساد مردگان افغانستانی نمایان است. حتی دیگر افغانستانی ها مرگ را در غربت به زندگی نکبت بار در خاک کشور ترجیح می دهند و این ننگی تاریخی و داغی بر پیشانی اشرف غنی و عبدالله است.

موضوع : اخبار