اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

اصلا حساسیت نشان دادن نسبت به یادگارها و یادواره های بزرگان یک قوم و رهبران سیاسی و فرهنگی که تاریخ ساز شده اند و مایه افتخار یک نژاد هستند، چیز بد و ناپسند و غیر معمولی نیست و جای هیچگونه انتقادی ندارد اما…

 

اما نادیده گرفتن موارد بزرگتر و بیشتر قوم گرایی و نژادپرستی و حذف دیگر قبایل و نسل ها از کشور بصورت آشکارا و گسترده، کاری بس مذموم است؛ روندی که از سالهای سال قبل به تدریج و زیرپوستی آغاز شد و در غفلت سایر نژادها، به عرف و رسم حکومت تبدیل گشت.

 

امروز، رهبران هزاره در مقامی سومی و پایین تر در بدنه ارگ قرار دارند، امروز دانشجویان هزاره به دلیل طرح تصویب درصد قومیت و لحاظ جمعیت از ورود به دانشگاه ها بازمانده اند، امروز تمامی والی ها، وزرا، فرماندهان عالی رتبه، روسای سازمان ها و غیره را جمعیت غالب پشتون تشکیل می دهد…

 

امروز، تابلو وزارت فرهنگ و اطلاعات از زبان دری به پشتو تغییر می یابد، امروز قدرت در دست پشتوتبارهای کوچی و غیر ملکی به گونه ای تقسیم و دست به دست می چرخد که دیگر اقوام و احزاب و گروه ها نه تنها ادعایی نداشته باشند که کاری نتوانند.

 

در این حین و این گیر و دار و این وانفسا و این کشاکش، اصول دین را مانده و به فروع دین می پردازیم؛ به عبارت دیگر رهبران هزاره که رانده و مانده اند می بایست پیش از این ها مورد انتقاد و سرزنش اقوام خود قرار می گرفتند نه بخاطر تغییر نام یک خیابان.

پیشنهاد بعدی:  عملکرد حکومت نسبت به پاکستان خام است

 

در واقع تخم پشتون گرایی صرف با شدت و حدت بیش از یک دهه قبل در لایه ها و زوایای ارگ و مجلس و سنا و ولایات و ارگان ها پاشیده شد و اینک ریشه دوانیده و شاخ و برگ داده است اما جز صدای معدودی هزاره در پاره ای اوقات، صدایی شنیده نمی شود.

 

نفس شیعه ستیزی و هزاره ستیزی در افغانستان جدا از به انزوا کشاندن و به عقب راندن تاجیک ها و ازبک ها و در تنگنا قرار دادن هندو سیک ها، سادات، قبایل دیگر و اقوام دیگر نیست اما برای بپا خواستن مردم ملکی این تبار، باید نام خیابانی تغییر کند تا صدایی به گوش برسد.

 

در مقام و مرتبه افرادی همچون عبدالعلی مزاری و فیض محمد کاتب همین بس که تاریخی و جاودانه اند و هرگز تاثیراتشان بر سیاست و فرهنگ هزاره از یادها نمی رود اما جای تردید وجود ندارد که این رهبران در گور خفته، نه قربانی هزاره ستیزی بلکه قربانی هزاره ها شدند! هزاره هایی که اگر زودتر می جنبیدند در موقعیتی بهتر از نژاد خود دفاع می کردند.

موضوع : اخبار