اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

مهاجرت هایی كه اكنون، به طور سيل آسا از افغانستان و ديگر كشورهاي جنگ زده، در حال افزايش است، به دليل بحران هاي روبه افزایش در خاورميانه مي باشد. مردمي كه در اين كشورها زندگي مي كنند، امنيت، مال، ناموس رفاه و آرامش خيال خود را در خطر مي بينند و برخي حتي همه اينها را از دست داده به جايي مي رسند كه فقط جانشان باقي مي ماند. بسياري از مردم افغانستان هم در پي همين تهديدها، مجبور شده اند كه خانه، زندگي و وطن خود را رها كنند و به سوي كشورهاي مختلف اروپايي بار سفر بندند.

 

حرف های زیادی از سوي كشورهاي قدرتمند دنيا، زده شد كه با تروريسمي كه در این کشورها به خصوص افغانستان، مردم را آواره كرده اند مبارزه می شود، اما مگر این اتفاق افتاد؟ این حرف ها قاطعانه زده شدند، مردم اميدوار شدند اما قاطعانه کار نشد. جنگ ها بیشتر و بیشتر شد و مردم هیچگاه شاهد امنیت در افغانستان نشدند. حتی بعد از مدتی افزایش جنگ ها، ظهور داعش در افغانستان و نفوذشان در شهرهاي مختلف، باعث شد که مردم ترک دیار و وطن کنند و به سوی غربت روانه گردند. این پدیده سالها قبل از این نیز اتفاق افتاده بود با این تفاوت که در آن زمان مردم از اشغال نیروهای اجنبی رنج می بردند و حالا با وجود حکومتی دموکرات در کشور، بسیار بیشتر زیر فشارهای گوناگون قرار گرفته اند و چاره ای جز مهاجرت ندیده اند.

 

اين مردم دلخوش به دولتمرداني كرده بودند كه با آمدنشان، هديه اي جز شعار و حرف هاي بيهوده نداشتند و حالا با تمام افتخار مي گويند كه مردم نبايد كشور را ترك كنند! آيا مردم مي توانند با شعار زندگي كنند؟ با حرف شكم خود و خانواده خود را سير كنند! با وعده روزگار بگذرانند؟ آيا اين دولت، جز ادعاهایی كه داشت و سرو صداهايي كه در ابتداي كار بلند كرده بود دستاورد ديگري داشت؟

 

حالا، این اتفاق و يا به بیان بهتر، تراژدی مهاجرت رخ داده است که نشان دهنده ی وضع وخیم زندگی برای شهروندان افغانستانی است در حالی که كشورهاي اروپايي با اعلام هاي پي در پي خود، دم از اخراج اجباري جمله كثيري از آنها و بازگشت دادن آنها مي زنند. اما مسئولیت دولت افغانستان در این موضوع چیست؟ مسئولیت وزارت مهاجرین، وزارت خارجه و سایر وزارت های مربوطه چیست؟ آيا آنها بايد دست روي دست بگذارند تا اين مهاجرين كه با مشقتي بيش از توان زن و فرزندان كوچك، ترک وطن كرده و هرچه داشته و نداشته اند فروخته اند، حالا برگردند! وچگونه بدون داشتن حتي خانه اي زندگي كنند؟ با این حال حتي همين دولت پر مدعا هم هيچ زمينه و شرايطي براي پذيرفتن اين سيل عظيم همه چيز باخته نخواهد داشت و با پذیرش بازگشت مهاجران مشکلی بزرگ بر مشکلات اساسی افغانستان اضافه خواهد شد.

 

علاوه بر همه اين خطرات وعليرغم حرفهايي كه رئيس جمهور براي جلوگيري از مهاجرت ها مي زند، اين روند همچنان ادامه دارد و تا زمانيكه ضمانت در امان ماندن جان و مال، در كشور وجود نداشته باشد مطمئنا ادامه خواهد داشت. مي شود درك كرد كه اوضاع كشور ودر نهايت مردم تا حدي نا به سامان است كه آنها حاضر شده اند بهاي گزافي بيشتر از دارايي مالي بدهند تا به سرزمين هاي ديگر برسند. به طوريكه خيل عظيمي از كساني كه راهي اين راه شده بودند جان خود را در خطوط مرزی ایران، کوه و بیابان های ترکیه و آبهاي يونان از دست دادند و غرق شدند، بسياري ها با عدم توانايي پرداخت پول كافي، طعمه حرص قاچاقچیان انسان شدند و عده زيادي نيز زنان و دختران خود را از دست دادند. آیا با اين تفاسير باز هم رییس جمهور احمدزي بايد بگويد كه مهاجران با شرايطي مطلوب و داوطلبانه كشور را ترك كرده اند؟!

 

بلي مردم مي توانستند شرايط مطلوب داشته باشند چرا كه در وطن خود بودند و بسياري از آنها تحصيلات عاليه داشتند، ليسانس و فوق ليسانس بودند و دكترا گرفته بودند اما با وجود تلاش هايي كه در طول زندگي خود در جهت کسب شرایط مطلوب كردند در پايان تحصيل به هر بخشي از كشور كه براي كار مراجعه نمودند سرخورده تر از قبل باز گشتند. آنها حتي نمي توانستند براي مخارج زندگي، تن به كارهاي سخت بدهند چرا كه ميليون ها جوان ديگر، كه اهل اين كار بودند خود نيز از بيكاري رنج مي بردند. این است نتیجه ادعاهای رییس جمهور محترم در قبال اشتغال و معاش مردم!

همچنين بخش کثیری از مهاجران افغانستاني كه از كشورهايي چون ايران و پاكستان به سوي اروپا رهسپار شدند، نیز تحت فشارهايي بوده اند كه از سوي اين دولت ها و مردم آن كشورها بر آنها وارد مي شده است. فشارهايي چون اخراج اجباري، نگاه داشتن آنها در اردوگاهها با شرایط بسیار نامساعد، مشكلات مختلف اقامتي و هويتي، نبود كار، نبود هيچگونه شرايطي مطلوب براي تحصيل كردگان، نبود امنیت اجتماعی، و بسیاری مشکلات اساسی که آنها را مجبور كرد بار ديگر خطرات مهاجرتي دوباره را بپذيرند و آنها هم راهي اين سفر شوند.

 

دولت ما، تا كنون به هيچ جنبه اي از زندگي ملت خود توجهي نداشته و تکرار این عدم توجه، در معضل اين مهاجرت ها نيز، باعث شده است كشورهاي اروپايي تصميم بگيرند كه هشتاد هزار مهاجر افغانستانی را به كشور بازگشت دهند. در حاليكه همين كشورهاي اروپايي، هر روز در گزارشات خود، خبر از وخيم تر شدن اوضاع امنيتي افغانستان مي دهند و هشدار مي دهند كه گروه تروريستي داعش در افغانستان فعاليت هايي گسترده تر خواهد داشت و طالبان نيز قوي تر خواهند شد.

 

بايد بگوييم، اوضاع مردم افغانستان نه تنها در داخل، بلكه در خارج از كشور نيز به خاطر عدم توجه دولت است كه اينطور پيش مي رود. جاي بسي تاسف است كه رییس جمهور ما به جاي حمايت از اين آوارگاني كه با اميد راهي ديار بيگانه شده اند اعلام مي كند كه: «هيچگونه همدردي با مهاجران نخواهد داشت.» همين سياست و اين عدم توجه، باعث تبعيض كشورهاي اروپايي براي پذيرش مهاجرين افغانستان مي شود. به طوريكه مهاجران عراق و سوريه به راحتي پذيرفته مي شوند و با مهاجران افغانستان همانند شي برخورد شده و قبل از بررسي پرونده هاي آنها اعلام مي شود كه چهل درصد و يا هشتاد هزار نفر از آنها بازگردانده مي شوند. هيچ كدام از دلايلي هم كه اين كشورها براي اخراج اجباري مهاجران مي آورند پذيرفتني نيست چرا كه اين كشورها، كشورهايي بسيار توسعه يافته هستند و توانايي هاي بيشتري براي پذيرش مهاجران دارند.

 

آقاي رییس جمهور به عنوان كسي كه بر كرسي دولت جديد تكيه زد و نتوانست حتي شرايطي معمولي را براي مردم خود مهيا كند حالا با اين حرف، نمك بر زخم مردمي مي زند كه در راه گريز از اين شرايط بد، داغدار شده اند، عده اي جان عزيزان خود را از دست داده اند، عده اي از خانواده خود مهجور مانده اند و عده اي حتي ناموس خود را از دست داده اند.

 

گويا رییس جمهور ما در مامن امن خود نشسته است و با واقعيت هاي جامعه خود بيگانه است. حالا هم كه اتحاديه اروپا، روند بازگشت مهاجران پذيرفته نشده، از يونان را آغاز كرده است معلوم نيست چه سرنوشتي براي مهاجران افغانستاني پيش خواهد آمد و آنان در اين آوارگي جديد چگونه به سر خواهند برد.

 

با تجربه ای که تا بحال نسبت به عملکرد دولت فعلی در افغانستان بدست آمده و با در نظر گرفتن شرایط افتضاح امنیت ، تهدیدات داعش و طالبان، امیدواریم شاهد بوجود آمدن فاجعه ی انسانی در قبال این کوتاهی دولت نباشیم زیرا که تن و روح مردم رنج دیده ی افغانستان دیگر یارای مقاومت در برابر مشکلات این چنین را نخواهد داشت.

موضوع : اخبار