اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

گروه طالبان برای اولین بار شرایطی را برای آغاز گفتگوهای صلح با دولت افغانستان اعلام کردند. به رسمیت شناختن دفتر سیاسی این گروه در قطر، خارج کردن نام رهبران این گروه از فهرست سیاه سازمان ملل و حذف جوایز تعیین شده برای بازداشت یا از بین بردن آنها، آزادی زندانیان طالبان و پایان دادن به تبلغات زهرآگین علیه این گروه از جمله این شرایط است. از شرایط پنهانی طالبان هنوز گزارشی وجود ندارد. آیا این شرایط در نشست های برگزار شده پذیرفته خواهد شد؟

 

جاوید کوهستانی، آگاه مسایل نظامی، در برنامه «بازنگاه» گفت: طالبانی که در قطر هستند به طور کامل و به طور رسمی نمی توانند از طالبان نمایندگی کنند. از طرفی هم اختلافات و دو دستگی مشهود در رهبری طالبان وجود دارد. گروه رسول آخوند زاده و گروه اخترمحمدمنصور هر کدام دسته ای از طالبان هستند. تا هنوز از سرنوشت اخترمنصور اطلاعات کامل و دقیق در دست نیست، چرا که وی نمی تواند خود را نشان دهد. احتمالا اخترمنصور کشته و یا معلول شده است که نتواند از لحاظ فیزیکی کارهایش را انجام دهد. به همین دلیل، این پراکندگی باعث شده است که دفتر قطر خواست های خود را مطرح کند اما اعضای دفتر قطر در نشست های آینده، در نشست چهارجانبه بعدی، اشتراک نخواهند داشت چرا که لیست شرکت کننده های طالبان را در میز مذاکره، پاکستان تهیه می کند.

 

وی اضافه کرد: کسانی که در قطر هستند، اکثراً به پاکستان بازگشت نخواهند کرد، یعنی کسانی هستند که با خانواده هایشان در بیرون پاکستان زندگی می کنند، بنابراین صحبت های آنها به اندازه رهبران طالبان که در افغانستان به سر می برند تاثیرگذار نیست. از این لحاظ، این شرایطی که آنها مطرح کردند، شرایط اساسی در گفتگوهای چهارجانبه نخواهد بود. شرایط اصلی را آن طالبانی می گذارند که در داخل افغانستان نفوذ دارند و اینجا را رهبری می کنند و همچنان در تعامل با پاکستان هستند. بنابراین این شرایط نمی تواند به عنوان شرایط رسمی طالبان باشد.

 

کوهستانی، در خصوص تمایل جدید پاکستان برای صلح اظهار کرد: شرایط پاکستان، نسبت به گذشته بسیار متفاوت شده است و این کشور نسبت به هر وقت دیگری برای گفتگوهای صلح عجله دارد. چرا که احساس می کند که بازی از کنترلش خارج شده است. بخشی از افراد ناراضی پاکستان بعد از جنگ وزیرستان، در جغرافیای افغانستان به سر می برند، طالبان پاکستانی در ولایت های سرحدی افغانستان هستند. ملافضل الله و طرفدارانش در نوار مرزی دیورند فعالیت دارند. آنها یک تهدید بزرگ برای آینده حاکمیت پاکستان هستند. علاوه بر این پاکستان نسبت به دیدگاه آمریکا، در وضعیت موجود بسیار نگران سات، فکر می کند که تلاش آمریکا، برای کشیدن جنگ در پاکستان است تا بعد از کشیدن جنگ به پاکستان، برسر تاسیسات اتمی پاکستان، تحریم وضع کند و این کشور را در کنترل در آورد. این یکی از دیدگاه هایی است که در پاکستان در حال شکل گیری است. یعنی بی اعتمادی نسبت به آمریکا از جانب پاکستان و سیاستمدرانش رسماً در مطبوعات گفته می شود و بادیده شک و تردید نسبت به متحد سابق خود نگاه می کنند.

 

این آگاه نظامی، ادامه داد: به این دلیل پاکستانی ها تلاش دارند، گروههایی از طالبان را که نفوذ دارند، مانند شاخه اختر محمدمنصورروی میز مذاکره بیاورند و قضایا را با مشارکت در ساختار قدرت افغانستان حل کنند. از طرف دیگر پاکستان می خواهد با طالبان مخالف خود، نیز مذاکره کند، اگر این مذاکره نتیجه دهد، ناراضی های پاکستان به کشورشان برمی گردند، آنها برای پاکستان تهدید بیشتر هستند و عملیات مداومی را در پاکستان انجام می دهند. بنابراین پاکستانی ها هراس زیادی دارند و آنها هستند که می خواهند لیست طالبان را در مذاکرات صلح فراهم کنند.پاکستانی ها تا حدی، تحت فشار آمریکا و مخصوصاً چین نیز قرار دارند. چون چین در بندر گوادر سرمایه گذاری زیادی کرده است و بحرانی شدن پاکستان را به نفع خود نمی بیند.

 

کوهستانی، تعیین شرایط از جانب افغانستان برای صلح را ضروری دانسته و افزود: پاکستانی ها به صراحت می گویند که بخشی از جنگجویان گذشته طالبان پاکستانی و افراطیون از کنترل ما بیرون هستند. آنها عملیات هایی را انجام می دهند و ما متهم هستیم. آنها می خواهند برای خود فضاسازی کنند و اجازه ندهند که میان دولت ها صلح برقرار شود چرا که در این صورت شرایط زندگی آنها سخت می شود و از راه افراطیت امرار معاش می کنند. بنابراین ما باید یک استراتژی تعیین کنیم و خطوط اساسی خود را داشته باشیم و باید تمامی مسایل را روی میز حل کنیم. پاکستانی ها حالا می دانند که تمام افکار عمومی مردم افغانستان ضد پاکستان است. دولتمردان ما اگر صلح می خواهند باید برای تمامی این موارد فکر کرده و همه را حل نمایند.

 

به باوی وی، اگر پاکستان حاضر به صلح صادقانه نباشد باید از از ابزارهای دیگری علیه این کشور استفاده کرد. در نزد دولت افغانستان، ابزارهای متعددی برای فشار بر مخالفان مسلح وجود دارد. داشتن ارتش، پولیس، فعالیت های استخباراتی، پلان های عملیاتی از جمله این ابزارها هستند. اگر پاکستان حاضر نشود برای صلح، همکاری صادقانه داشته باشد، ابزارهای زیادی علیه پاکستان در دست افغانستان وجود دارد که می تواند ازآنها استفاده کند. فعلاً در داخل افغانستان، صدو پنجاه هزار مهاجر متواری پاکستانی در وزیرستان شمالی و جنوبی داریم. این پاکستانی ها ابزارهایی مانند طالبان ما هستند. وقتی می گوییم طالبان، ابزار جنگ نیابتی پاکستان هستند، طالبان پاکستانی نیز می توانند ابزار جنگ نیابتی علیه پاکستان باشند. سازمان استخبارات هند یا سایر کشورهای که با پاکستان مشکل دارند، می تواند از آنها استفاده کند. البته افغانستان برآنها نظارت ندارد. همانطور که پاکستان می گوید ما بر طالبان افغانی نظارت کامل نداریم. به این دلیل است که بازیها از کنترل دو کشور خارج می شود. دولت افغانستان می تواند این ابزارها را به کار گیرد تا اگر صلح به طور صادقانه انجام نشد، فشار وارد آید تا دشمن به طرف صلح گام بردارد.

 

کوهستانی در پایان گفت: اگر ما با یک دلسوزی و مدیریت اطلاعاتی کارها را سازمان دهی کنیم در شش ماه تمامی سران طالبان در کویته، پشاور و داخل کشور کشته می شوند و از بین می روند. ابزارهای زیادی داریم اما همسویی میان سران حکومت ما وجود ندارد.

موضوع : اخبار