اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

نشست وزرای خارجه ناتو در بروکسل برای افغانستان مهم می باشد. افغانستانی که امروزه دارای حکومت ضعیف، نیمه مشروع و نامنسجم بوده و مردم آن از فساد، ناامنی، فقر و بیکاری به ستوه آمده اند. حکومت افغانستان در نبود منابع و امکانات ملی و مشکلات متعدد سیاسی، امنیتی و اقتصادی، سخت نیازمند دوام کمک های خارجی به این کشور است. هرچند جامعه جهانی همواره دوام کمک های خود را به مبارزه جدی و صادقانه حکومت افغانستان با فساد اداری، تحکیم ارزش های دموکراسی و ایجاد حکومتداری خوب و قابل قبول منوط کرده اند؛ اما تا هنوز هیچ یک از شرایط فوق ازسوی حکومت افغانستان تحقق پیدا نکرده است. با وجود شعارهای بیشماری که در راستای مبارزه با فساد داده شده است؛ حتا یک گام عملی و جدی در این زمینه از سوی حکومت برداشته نشده و کوچکترین دستاوردی در این عرصه نداشته است.
ایجاد کمیسیون های متعدد و هزینه بر، جز این که بر پیچیدگی مسأله فساد افزود و مبارزه با این پدیده را دشوارتر کرد، دستآمد ملموس و مؤثری برای کاهش فساد نداشت. با این حال حکومت ناچار است که درهمه کنفرانس های بین المللی از تعهد خود برای مبارزه فساد یاد آور شود و از جامعه جهانی نیز خواهان کمک و همکاری در این زمینه گردد.
کشورهای بزرگ کمک کننده در افغانستان با اطلاع کامل از وضعیت نابسامان افغانستان، ناچار است که کمک های شان را به افغانستان ادامه دهند؛ زیرا رها کردن افغانستان به چنگ گروه های تروریستی باردگر این کشور را به لانه تروریستان بین المللی تبدیل می کند که در آن صورت برای امنیت منطقه و جهان یک منبع تهدید به شمار خواهد آمد. جامعه جهانی مجبور است علیرغم همه ضعف ها و ناتوانی ها از وضعیت موجود در کشور حمایت کرده و اجازه ندهد که اوضاع این کشور از این هم وخیم تر گردد.
از طرف دیگر جامعه جهانی درست است که میلیاردها دالر را در سال های گذشته به افغانستان کمک کرده است؛ اما این کمک ها از سوی خود این کشورها بی مورد به مصرف رسیده و چه بسا حیف و میل شده است. جامعه جهانی در تعمیق و گسترش فساد و هدر رفتن کمک ها در افغانستان نقش اساسی داشته است. کشورهای کمک کننده و بخصوص اعضای ناتو در به وجود آمدن وضعیت موجود بی تقصیر نیستند. عملکرد ضعیف و سیاست های ناهماهنگ آنها سبب شد تاحجم وسیعی از کمک های بین المللی در امورات زیربنایی به مصرف نرسد و کمک ها اغلب در  نیازمندی های روزمره و امورات غیرضروری هدر داده شود.
اگر جامعه جهانی از ابتداء یک طرح جامع و همه جانبه بازسازی را با توجه به شرایط و مقتضیات افغانستان، تهیه می کردند و مطابق آن پالیسی های خود را به پیش می بردند، افغانستان پس از چهارده سال، یک باره در تنگناهای فقر و بیکاری و مشکلات بودجوی گرفتار نمی آمد. اگر جامعه جهانی سیاست واحد و منسجمی را برای مبارزه با تروریسم در پیش می گرفتند و یک تعریف جامع از تروریسم ارایه می دادند؛ دامنه ناامنی امروز سراسر افغانستان را در برنمی گرفت و آتش جنگ در همه قریه ها و  ولسوالی ها شعله ور نمی شد. در پدید آمدن وضعیت فعلی تنها حکومت افغانستان مقصر نیست؛ بلکه جامعه جهانی خود سهم اصلی و محوری را در این زمینه داشته است. به این خاطر جامعه جهانی نمی تواند خود را از معضلات و نابسامانی های افغانستان به دور نگه دارد و تمامی کوتاهی ها را به حکومت افغانستان نسبت دهد.
به هر حال تعهد دوامدار اعضای ناتو می تواند این امیدواری را تقویت کند که افغانستان همچنان از حمایت جامعه جهانی برخوردار است. افغانستان همچنان فرصت دارد تا در سایه کمک ها و حمایت های جامعه جهانی، گذشته را جبران کرده و گامهای اساسی مهمی را برای پیشرفت و توسعه اقتصادی، مبارزه با فساد و ایجاد حکومتداری خوب و سالم بر دارد. افغانستان هم باید بداند که کمک های بین المللی دایمی نیست و روزی این کمک ها قطع خواهدشد؛ بنابراین نیاز است تا در چگونگی مصرف کمک ها نهایت دقت صورت بگیرد.

موضوع : اخبار