اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

پس از چندین روز خونین در کابل، بالاخره جناب اشرف غنی رییس جمهور افغانستان لب به سخن گشود و در یک نشست خبری در کابل گفت: حملات انتحاری اخیر در کابل نشان می دهد که لانه های تروریزم همچنان در پاکستان است.

 

وی اظهار داشت: حملات کابل نشان داد که شکل جنگ در افغانستان تغییر کرده است و اکنون که ستون فقرات دشمن در درگیری با نیروهای امنیتی افغانستان شکسته است، دشمنان به حملات انتحاری روی آورده و مردم کشور ما را نشانه گرفته اند.

 

داکتر اشرف غنی همچنین در گفتگوی تلفنی با نواز شریف نخست وزیر پاکستان با صراحت به وی گفت: آنگونه که پاکستان تروریزم را تعریف کرده است به اصول آن در برابر افغانستان نیز پایبند باشد زیرا کارخانه های بمب سازی هنوز هم در پاکستان است.

 

رییس جمهوری افغانستان با بیان اینکه دولت وحدت ملی در ده ماه گذشته نشان داد که برای صلح اراده و ظرفیت قوی دارد، تصریح کرد: تامین صلح در افغانستان دو بعد دارد، بعد اول آن صلح با پاکستان است تا جنگ سیزده ساله در کشور پایان یابد، بعد دوم صلح، مذاکره با گروه طالبان است.

 

این تغییر موضع جناب اشرف غنی در قبال پاکستان و محکوم کردن اسلام آباد به جهت دخالت در موارد امنیتی افغانستان، موضوع غریبی برای مردم ما نیست زیرا بارها و بارها پیش از این حامد کرزی چنین سیاستی داشت. از یک طرف پاکستان را مهد تروریزم می خوانند و از سوی دیگر پاکستان را بادار و ارباب خود می دانند.

 

این شعار دادن ها و محکوم کردن های ظاهری که در طرف دیگرش همدستی و همپیمانی با مقام های اسلام آباد است، دردی از مردم ما به ویژه خانواده های داغدار دوا نمی کند. اگر اینگونه بود سیزده سال سیاست و بی غیرتی و بی تدبیری حامد کرزی جواب می داد و اکنون اوضاع کشور ما بهتر از این بود.

 

مردم ما از مسوولان دولت شعار نمی خواهند، بلکه خواهان عمل متقابل هستند. همانگونه که این روزها فعالان فضای مجازی در واکنش به موج حملات انتحاری در سراسر افغانستان که عامل مستقیم آن پاکستان است، خواستار تحریم کالاهای پاکستانی شده اند.

 

این که مردم از خرید اجناس پاکستانی خودداری کنند، کمترین کاری است که می توان در قبال این همه خیانت اسلام اباد انجام داد چرا که بر اساس آمارهای تخمینی، حجم واردات افغانستان از پاکستان سالانه به ۱ میلیارد دالر می‌رسد. هرچند با توجه به اینکه ۶۰ درصد مواد و کالاهای مورد نیاز کشور ما از پاکستان وارد می‌شود، تحریم واردات کالا و اجناس پاکستانی برای افغانستان کار ساده‌ای نیست، اما در عین حال غیر ممکن هم نیست.

 

به گفته ی بسیاری از فعالان اجتماعی و سیاسی، تحریم واردات کالاهای پاکستانی، منطقی ترین و انسانی ترین راه اعلام انزجار از پاکستان می باشد و لازم است تا هم مردم و هم دولت در این مورد اقدام کنند و به صورت تدریجی، این گام را اجرایی سازند.

 

دولت باید راه‌های جایگزین برای رفع نیازمندی‌های مردم جستجو کند و مردم نیز باید حاضر شوند کالاهای پاکستانی را خریداری نکنند ولو با تحمل اندک ضرر مالی. چون پول ما نباید به جیب کسانی برود که از آن برای کشتن مردم ما استفاده می‌کنند.

 

از طرف دیگر در کنار تحریم کالاهای پاکستانی، اگر مکانیسمی سراغ داشته باشیم که بر اساس آن بتوانیم مدارس پاکستان را نیز تحریم کنیم، بسیار مفید است. جوانان بسیاری از افغانستان برای فراگیری علوم دینی به مدارس پاکستان می‌روند و در بازگشت، عامل انتحاری می شوند. تحریم مدارس پاکستان، می‌تواند جلو تروریسم‌پروری را بگیرد.

 

این باعث می شود تا مردم از طریق خیزش‌های مردمی و همایش‌ها، دولت کابل را زیر فشار قرار دهند تا تولیدات داخلی را تقویت نماید و کشور را به سوی خود کفایی بکشاند.

 

که البته با غیرتی که از دولتمردان دولت عین و غین سراغ داریم، بعید به نظر می رسد که بخواهند اقدام عملی علیه اسلام آباد انجام دهند.