اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

رفتار چند روز پیش خانم کبری خادمی با پوشیدن لباس زرهی که ظاهری زننده و برجسته نما داشت و به منظور اعتراض به مزاحمتهای خیابانی صورت گرفته بود، یکبار دیگر نشان داد که تا چه میزان غربیها طی این سیزده سال توانسته اند از طریق رسانه های تصویری، شبکه های ماهواره ای و فضای مجازی اینترنت بر روی تفکرات زنان جامعه ی ما تاثیر مخرب بگذارند.

 

برای روشن تر شدن مطلب خوب است بدانید که آمارهای رسمی منتشر شده نشان می‌دهد سالانه آمار زنان افغانستانی که به اتهام های مختلف از جمله قتل روانه زندان می‌شوند، به شدت رو به افزایش است به نحوی که هم اکنون در حدود یک چهارم زندانیان زن کشور به اتهام قتل به حبس در زندان محکوم شده اند که در مابقی موارد هم انجام سرقت و دست داشتن در قاچاق مواد مخدر شایع ترین جرم های زنان افغانستان است.

 

به راستی دلیل اصلی این افزایش ارتکاب جرم زنان کشور چیست؟ چرا باید در جامعه سنتی – مذهبی افغانستان تا تا پیش از این اصلا چنین مسایلی مطرح نبود، به یکبار میزان جرم زنان به این شدت افزایش یابد.

 

هرچند که هیچکس مخالف حضور زنان در فعالیت های اجتماعی و پیشرفت های تحصیلی آنها نیست، ولی باید به دلسوزی های توطئه گرانه غربیها در مورد زنان افغانستان توجه ویژه ای داشت. بارها مشاهده شده که غربیها برای رسیدن به اهداف شوم خود، به طریق مختلف نقشه تساوی حقوق زن و مرد در افغانستان را مطرح نموده اند و سعی در اجرای آن در کشور ما را داشته و دارند. آن هم در حالی که خود غربیها پس از گذشت چند قرن هنوز به دموکراسی واقعی نرسیده و هنوز در غرب در سطح گسترده ای به زنان تجاوز می شود و هر روز خشونت و حمله به زنان افزایش می یابد.

 

حال سوال این است که چرا غربیها می خواهند تجربه ای که خود به آن نرسیده اند را به ما تحمیل نمایند؟ آنان آزادی زنان را به چه منظور می خواهند؟ آیا واقعا به فکر حقوق زنان هستند یا به دنبال منافع بیشتر؟!

 

امروزه در جهان غرب با اینکه حدود نیم قرن و اندی است که ندای حقوق و تساوی زن و مرد را سر داده‌اند در عین حال جنایت و ظلمشان به زن از زمان‌های جاهلیت کمتر نیست. بنام تساوی زنان را با حقوق ناچیز به کارخانه ها می‌کشانند. زنان را به کارهای سخت واداشته که این خود باعث پر کردن جیب سرمایه داران غربی و فرسوده کردن جسم و روح زنان گردیده، بنام آزادی او را از منزل که محل تربیت کودک بود به مراکز فساد کشاندند تا با جذب مشتری منبع درآمد هنگفتی برای صاحبان این مراکز شوند.

 

بنام آزادی و تساوی از وجود زن برای فروش لوازم آرایش و لباس‌های کارخانه‌هایشان و نیز ساختن فیلم‌ها و جذب کردن مردم مخصوصا جوانان به سینما استفاده کردند تا با این روش‌ها در کسب و تجارت خود موفق‌تر باشند و سود کلانی به جیب بزنند و به نام ازادی و به نام انتخاب، که دختر شایسته و نمونه سال انتخاب می‌کنند، با چاپ عکس‌های عریان در ابعاد مختلف در مجله‌ها و روزنامه‌ها از وجود آنها استفاده می‌کنند تا به این طریق مشتری بیشتری برای خود جذب کنند.

 

قطعا غربیها از مطرح کردن این تساوی در جامعه سنتی افغانستان، باز هم به فکر منافع خود می باشند. بر همگان معلوم است که شیوه زندگی غربیها و افغانستانیها بسیار متفاوت است. در غرب زن عین یک مرد کار می کند و در حالیکه با یک مرد ازدواج می کند که از هم جدا زندگی می نمایند. یعنی نظام خانواده در غرب معنا ندارد. اکنون هم که به فکر شوم ترویج همجنسگرایی و ثبت رسمی این عمل قبیح و شنیع افتاده اند.

 

در حالیکه مقدس ترین بنیاد در اسلام نظام خانواده است. لذا غربیها طی این سیزده سال در غفلت مسوولان فرهنگی افغانستان تلاش فراوان کردند تا با این شعارهای دلسوزانه نظام خانواده را در افغانستان مثل غرب از بین ببرند تا در آینده به منافع شخصی خود برسند.

 

برخی از افراد به اصطلاح روشنفکر غربی افغانستان که هزار متاسفانه برخی از رسانه های تصویری نیز با آنها همراه شده اند، باید بدانند که اسلام بهترین الگوی تساوی زن و مرد را چهارده قرن پیش بیان نموده است. اسلام اصل مساوات انسانها را درباره زن و مرد نیز رعایت کرده است . اسلام با تساوی حقوق زن و مرد مخالف نیست ، با تشابه حقوق آنها مخالف است . تساوی غیر از تشابه است . تساوی ” برابری” و تشابه “یکنواختی” است یعنی زن مثل یک مرد کار کند ، زحمت بکشد، در حالیکه جسم و روح او بسیار لطیف تر از کارهای سخت و بعضا نامناسب می باشد. اسلام هرگز امتیاز و ترجیح حقوقی و ارزشی برای مردان در مقایسه با زنان قایل نیست گرچه با توجه به ملازم حق و تکلیف ممکن است به دلیل تکالیف بیشتری که آن هم براساس استعدادهای متفاوت زن و مرد بر عهده مردان گذاشته است گاه اختیارات بیشتری نیز قایل شده است.

 

همین توطئه غرب و نشر این افکار فاسد و غیر انسانی توسط برخی رسانه های صوتی و تصویری وابسته به غرب، سبب شده تا برخی زنان جامعه سنتی کشور ما فکر کنند که افغانستان اروپا و آمریکا است و باید برای رسیدن به تساوی حقوق بین زن و مرد تلاش کنند، قربانی دهند و به قتل برسانند تا به آنچه که شایسته یک زن آزاد است، برسند. غافل از اینکه اهدافی پشت پرده در جریان است که در فوق به برخی از آنها اشاره کردیم.

 

به هر حال این وظیفه وزارت امور زنان، وزارت معارف، وزارت اطلاعات و فرهنگ، وزارت داخله، شورای علما و بخصوص و به ویژه رسالت رسانه های صوتی و تصویری است که این مطلب را به همه زنان و مردان افغانستان هشدار دهند که غرب هیچگاه دلسوز ما نبوده و با مطرح کردن این توطئه، قصد رسیدن به مقاصد شوم خود را دارد و باید برای شناخت جایگاه والای زن در دین مبین اسلام، فرهنگ سازی اساسی صورت گیرد نه اینکه کورکورانه به دنبال غربیها به راه افتاد و مسایل درون خانه را به خیابانها کشاند.