اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

بعد از گذشت چهار ماه از تشکیل دولت وحدت ملی کابینه ی پیشنهادی دولت به مجلس نمایندگان معرفی شد تا آنها بروند و رای اعتماد خود را از وکیلان گرفته و برای پنج سال سرنوشت کشور را رقم بزنند.

 

اشرف غنی رییس جمهور و عبدالله رییس اجرایی مدت زمان زیادی را برای معرفی این افراد سپری کردند اما کابینه ای توام با مشکلات را معرفی نمودند که هنوز به پارلمان نرسیده یازده تن آنها به لحاظ قانونی سلب صلاحیت هستند.

هرچند در بین این افراد کسانی هستند که دارای گذشته خوب و سابقه کاری مناسبی دارند و از شایستگی لازم برخوردارند اما کسی هم هستند که تحت تعقیب پولیس بین الملل قرار دارد و دو مورد هم به لحاظ نداشتن سن قانونی نمی توانند وزیر شوند به علاوه یازده نفر که تابعیت دوگانه دارند.

 

این موضوعات نشان می دهد که اشرف غنی و عبدالله یا به مصوبه ی مجلس مبنی برنداشتن تابعیت دوگانه ی نامزد وزیران که چهل روز پیش تصویب گردید، بی اعتنا بودند؛ و یا اینکه در انتخاب این افراد دقت نکرده و اطلاع نداشته که آنها تابعیت دوگانه دارند که اگر این گونه هم باشد کار دو رهبر را زیر سوال می برد.

 

معرفی این کابینه ی ضعیف که به گفته ی برخی آگاهان مسایل سیاسی کار یک هفته بود نه کار چهار ماه، نشان می دهد رییس جمهور و رییس اجرایی فقط می خواستند تا عده ای را به عنوان نامزد وزیر معرفی کنند تا فشارها از روی آنها برداشته شود. هرچه نباشد اشرف غنی و عبدالله با معرفی این نامزد وزیرانی که خود می دانستند رای اعتماد مجلس را کسب نمی کنند، برخی از فشارهای حامیان انتخاباتی خود را برطرف کردند و به آنها گفتند که ما به وعده ی خود عمل کردیم، افراد پیشنهادی شما به اندازه کافی لایق نبودند و شاید اکنون به فکر جایگزینی افراد دیگری هستند.

پیشنهاد بعدی:  صلح و فرصت هایی که از دست می رود...

 

به هر حال چه اشرف غنی و عبدالله به حامیان انتخاباتی خود باج داده باشند، چه برای معرفی این افراد باج گرفته باشند، اثبات کردند که برای تشکیل کابینه فقط شعار تخصص گرایی سر داده اند و به جای اینکه طی این مدت مصروف پیدا نمودن افراد شایسته و متخصص باشند، در واقع مشغول کشمکش بر سر تقسیم کرسی ها بودند تا قدرت پنج ساله را آنگونه که می خواهند تقسیم نمایند.

 

البته از روزی که جان کری وزیر خارجه ی آمریکا سنگ بنای این حکومت به اصطلاح وحدت ملی را گذاشت با سابقه ای که از کاخ سفید داشتیم به راحتی می شد فهمید که هدف آمریکا از تشکیل حکومتی با دو رییس و چهار معاون که هر کدام برای خود سری و فکری و قدرتی هستند، ایجاد کشمکش و درگیری های سیاسی فراوان در دولت کابل است.

 

کرزی که یکسر بود و یک تن و در آن ابتدا به کسی وعده ای نداده بود، نتوانست افراد شایسته و متخصص را بر سر کار بیاورد تا به مردم خدمت کنند چه رسد به اینها که شش سر هستند و هر کدام ساز خود را می زنند و به ششصد نفر هم قول وزارت داده اند.

 

از این موضوع که بگذریم عمل بسیار قبیحی که از سوی رییس جمهور در حال انجام است دیدار گروه گروه وکیلان مجلس با ایشان است تا به نوعی آنها را ترغیب یا وادار به رای دهی به نامزد وزیران کند. اشرف غنی که اکنون سکاندار حکومت شده گمان می کند که همه چیز به دست اوست و نمایندگان مردم هم باید تابع دستوراتش باشند تا هرچه می گوید عملی نمایند!!!

پیشنهاد بعدی:  با آمدن عین و غین هم اقتصاد کشور تکان نخورد

 

که البته این حس خودبرتر بینی جناب اشرف غنی هم مربوط به همان توهماتی است که غربیها به وی القای کرده اند. ” دومین مغز متفکر جهان”، “شخصیت اول اقتصاد افغانستان”، “سوپرمن حل مشکلات کشور” و … در حالیکه قطعا تخصص در یکی دو رشته ی دانشگاهی هرگز به معنای این نیست که انسان بخواهد ضعفهایش را با باج دادن و تهدید کردن بپوشاند.

 

وکیلان مجلس هم باید بدانند که آنها در قبال مردم افغانستان مسوولیت دارند و باید کسانی را در بستر خدمتگذاری قرار دهند که شرایط خدمتگذاری به مردم را داشته باشند. باید به کسی رای دهند که شایستگی و لیاقت داشته باشد و در واقع نمایندگان نباید زیر بار فشار سران ارگ ریاست جمهوری خم شوند. هرچند که از این وکیلان پارلمانی که خود را در آستانه جدایی از کرسی قدرت می بینند، بعید به نظر می رسد چنین دیدگاه و بینشی داشته باشند.