اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

مباحث مربوط به امنیت در هر کشوری از حساسیت و اهمیت فوق‌العاده‌ی برخوردار می‌باشد؛ اما در افغانستان، اخصا در شرایط کنونی، به دلیل وجود عوامل و شرایط استثنایی، ضرورت و اولویت ویژه می‌یابد.
روند استقرار نیروهای ناتو در مناطق جنوب، تجهیز نیروهای دفاعی و امنیتی با سلاحهای مدرنتر و مؤثرتر و افزایش کمی آنها و به موازات آن فعالتر شدن سیاست خارجی و اظهارات مقامات بلند پایه ناتو در رابطه به افغانستان، همه حاکی از نوعی بی‌ثباتی در منطقه و اوضاع نگران کننده امنیتی در افغانستان حکایت دارند.
امنیت داخلی یکی از مهمترین و ضروری‌ترین پدیده‌هایی است که برای حفظ، بقا و پیشرفت و استحکام نظام مورد توجه سیاستمداران و دولتمردان قرار می‌گیرد. زیرا بدون امنیت و احساس آرامش نسبی شهروندان هیچ برنامه‌ای در کشور قابل اجرا نیست، فعالیت‌های اقتصادی، رونق بازارهای تجاری و فرایند واردات و صادرات کالاها، سرمایه‌گذاری، طرح‌ریزی، ایجاد نظم و اداره و ثبات و مانند آنها در گرو تأمین امنیت سراسری میسر می‌گردد. امنیت مجموعه شرایطی است که به تحقق نیازهای سیاسی-اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی بستگی دارد و متأثر از موقعیت ژئوپلتیکی، ویژگی‌های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و تاریخی هر کشور، وضعیت‌های متفاوتی را شامل می‌شود.
امنیت دارای دو بعد داخلی و خارجی است و در بعد داخلی مسایلی از قبیل نظم، آرامش، ایمنی، تأمین منافع عمومی و توانایی دولت در جهت برآورده‌ سازی توقعات روز افزون جامعه را شامل می‌شود. آرزوها و خواسته‌هایی که توسعه مترقیانه و متمدنانه فرهنگ و پیشرفت اقتصاد و دموکراتیزه شدن سیاست را هدف قرار می‌دهد.
جلوه خارجی امنیت بیشتر ناظر به موقعیت بین‌المللی و جایگاهی است که یک کشور در عرصه جهانی به دست می‌آورد. امنیت زمانی میسر می‌گردد که یک ملت علاوه بر دارا بودن توانایی‌های دفاعی، به این باور رسیده باشد که ادامه زندگی افراد آن، از لحاظ مادی و معنوی با خطر جدی مواجه نمی‌باشد. بنابر این گفته می‌توانیم که در سالهای پس از جنگ که دوره بازسازی نام گرفته، هیچگاه مردم ما به طور کامل احساس امنیت نکرده‌اند و تهدیدات نظامی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی از نگرانی‌های بوده که ذهن توده‌ها و زمامداران را همواره به خود مشغول داشته است؛ این احساس البته از آغاز امسال و در پی افزایش حملات انتحاری و تروریستی شدت بیشتری یافته است و مردم بیشتر از هر زمان دیگر خطر گروههای طالبان و القاعده و سایر حلقات خشونت طلب را احساس می‌کنند.
نگرانی‌های فزاینده ملی و جنایات خشونت‌آمیز در پایتخت و سایر ولایات، نوعی دلسردی و بی‌میلی به سرمایه‌گذاری و سایر فرایندهای ملی را شدت بخشید و ثبات و آرامش نسبی به وجود آمده را برهم زد و امنیت ملی را با تهدید مواجه کرده و ساختار داخلی را با وضع متزلزل و غیر متعارف دچار نموده است.
بدون تردید عوامل ناامنی و بحران در کشور به زمینه‌های داخلی و خارجی باز می‌گردد و در بررسی آن بایستی به هردو زمینه توجه نمود.
در عرصه خارجی افغانستان ناچار است که از طریق تعیین هدفها و اولویت‌های سیاست خارجی و نیز توانمند سازی قدرت ملی و با تقویت عناصر مادی و غیر مادی آن، توانایی دفاعی خود را در برابر کشورهای خارجی بالا ببرد. توان ملی ما گرچند از لحاظ پیشرفتهای فنی، تکنولوژیکی، اقتصادی و نظامی بسیار محدود است؛ ولی تقویت سجایای ملی گرایانه از طریق اتخاذ سیاست‌های اعتمادساز میان دولت و ملت امکان پذیر می‌باشد.
اما در عرصه داخلی تأمین امنیت، به توزیع عادلانه امکانات بازسازی، کاهش فساد اداری و مبارزه جدی با کشت و قاچاق مواد مخدر و مبارزه شدید و انعطاف‌ناپذیر با عوامل گروههای معارض و خشونت‌طلب و توجه به خواسته‌ها و تقاضاهای جامعه و اجتناب از گرایشات شئونیستی و نیز رفع عوامل تهدید کننده امنیت، بستگی پیدا می‌کند و تا این پارامترها به نحو مطلوب و مورد پسند جامعه تحقق نیابد، آرزوی تأمین امنیت مانند همیشه، در سینه‌ها باقی خواهد ماند.

موضوع : اخبار