اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

تشدید روز افزون ناامنی، بیکاری، فقر، یأس و ناامیدی از آینده، فساد گسترده و حکومت ناتوان و ضعیف که هیچ مشکلی از مشکلات مردم را حل کرده نمی تواند، از عوامل اصلی فرار مردم از کشور به شمار می رود.

جنگ و نابسامانی های سیاسی و اجتماعی چهاردهه اخیر، ملیون ها انسان این سرزمین را به مهاجرت و ترک وطن وادار کرد. آن زمان مهاجرت برای پیداکردن ثروت، سرمایه و زندگی مرفه تر صورت نمی گرفت؛ بلکه جنگ های ویرانگر خانه به خانه سبب شد تا مردم به خاطر محافظت از جان خود و اعضای خانواده شان راه مهاجرت در پیش گیرند.
از سال ۲۰۰۱ تاکنون علیرغم تمام تلاش هایی که از سوی دولت و جامعه بین المللی صورت گرفت، زمینه برگشت آبرومندانه مهاجران فراهم نگردید. مسکن، شغل و امنیت از مسایل مهمی بود که در برگشت مهاجرین نقش برجسته ایفا می نمود؛ اما مهاجرین در این عرصه ها از سوی حکومت مورد حمایت جدی قرار نگرفت. تعدادی زیادی از مهاجرین به امید کار و زندگی آبرومند در وطن برگشتند، ولی پس از مدتی به خاطر بیکاری و فقر ناگزیر به انتخاب مهاجرت دوباره به کشورهای خارجی شدند.
بحران واقعی فرار مردم از کشور و بخصوص قشر جوان و تحصیلکرده جامعه، در سال گذشته رقم خورد. دهها هزار نفر از شهروندان کشور راه پر خطر قاچاق به کشورهای اروپایی را در پیش گرفتند و با عبور از کوه ها، دریاها و مرزها یا کشته می شدند و یا به یکی از کشورهای اروپایی می رسیدند. اکنون این جوانان و مردم در کمپ های مهاجرین شرایط سخت و دشواری را تجربه می کنند.
کشورهای اروپایی که در آغاز از پناهجویان استقبال کردند، با افزایش بی رویه مهاجران، سیاست و رویه شان را تغییر دادند و محدودیت های بیشتری را برای ورود و پذیرش مهاجران در کشورهای عضو شنگن اعمال کردند. اروپا در شش ماه گذشته به شدت تلاش کرده تا از طریق مذاکره و وعده های کمک به حکومت افغانستان، راه اخراج آن عده از پناهجویانی را فراهم سازد، که درخواست شان در کشورهای اروپایی رد شده اند. اما خواست مردم و پناهجویان این است که حکومت افغانستان حداقل به اخراج اجباری پناهجویان موافقت نکند و روی برگشت داوطلبانه پناهندگان تأکید نماید.
در بررسی اجمالی دلایل مهاجرت مردم به کشورهای خارجی، در می یابیم که تشدید روز افزون ناامنی، بیکاری، فقر، یأس و ناامیدی از آینده، فساد گسترده و حکومت ناتوان و ضعیف که هیچ مشکلی از مشکلات مردم را حل کرده نمی تواند، از عوامل اصلی فرار مردم از کشور به شمار می رود. مهار پدیده مهاجرت زمانی امکان پذیر می شود که در زمینه های فوق تغییرات مثبتی رونما گردد، در غیر آن صورت توقع برگشت مهاجران و یا ممانعت از مهاجرت های بیشتر شهروندان کار عبث و بیفایده خواهد بود. این عوامل هم اکنون نیز پا برجا بوده و نزدیک یک میلیون شهروند این کشور از بیکاری و فقر رنج می برند. براساس آمار بیش از هشت صد هزار نفر در کشور به کمک های فوری نیاز دارد و ۳۸ فیصد مردم زیر خط فقر قرار دارند. بنابراین حکومت بجای فراخوان پناهجویان در خارج باید در قدم نخست برای شهروندانی که در داخل افغانستان حضور دارند و برای کار و آبادی کشور آمادگی دارند تدابیرمؤثری بیندیشد.
وقتی ما یک ملیون بیکار داشته باشیم وهیچ جای امنی برای ما در کشور وجود نداشته باشد. وقتی ولسوالی ها به گونه سؤال برانگیزی یکی پی دیگری سقوط کند و زمانی که جنگ با طالبان و داعش باپیچیدگی ها و ابهامات همراه باشد و هنگامی که حکومت در انجام مسؤلیت های خود ناتوان و در مقابله بافساد ناکام باشد و شایسته سالاری قربانی خویشخوری و باند بازی گردد و عدالت عامدانه پایمال گردد، قانون نادیده گرفته شود، رشوه خواری و اختلاس به اوجش برسد، صدای مظلوم در غوغای ستم پیشگی، شنیده نشود، قانون اهمیت و اعتبار خود را از دست بدهد و… شهروندان چگونه و از چه راهی می توانند کشور خود را آباد کنند. آبادی کشور در مرحله نخست وظیفه دولت است. سازمان ها و مقامات دولتی با همه قدرت، توان و امکانات خود تا چه حد برای آبادی این وطن کار کرده اند که حال ما از یک شهروند عادی، که به یمن درایت و دلسوزی حکمروایان از تهیه نان شب خود عاجز مانده است، توقع آبادانی وطن داشته باشیم؟

موضوع : اخبار