اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

دیروز، ششم ثور رئیس جمهور غنی در یک نشست فوق ‎العاده با اعضای هر دو مجلس شورای ملی صحبت نمود. محورهای صحبت رئیس جمهور مسائل امنیتی، گروه ‎های تروریستی و طالبان، سیاست خارجی افغانستان در قبال پاکستان و حامیان گروه ‎های تروریستی، مبارز به فساد و مواد مخدر، توسعه اقتصادی و … بود. سخنان رئیس جمهور تا حدی زیادی معقول به نظر می رسید. با این حال، چند نکته در ارتباط با سخنان او وجود دارد که در این نوشتار سعی می کنم چند محور مهم و اساسی سخنان رئیس جمهور به بحث و بررسی بگیرم.
تعریف دوست و دشمن
رئیس جمهور در صحبت ‎های دیروز خود اظهار داشت که دوستان افغانستان کسانی است که به منافع ملی کشور پایبند است و در حد توان خود از آن حفاظت می کند. او گروه ‎های اجیر خارجی مانند داعش، شبکه القاعده، گروه ‎های آدم کش شبکه حقانی و برخی از گروه ‎های طالبان را دشمن مردم افغانستان خواند. سخن رئیس جمهور در مورد گروه داعش، شبکه القاعده و شبکه حقانی درست است. اما تقسیم گروه طالبان به دو دسته نشان می دهد که اراده قاطع برای سرکوب این گروه وجود ندارد. در واقع، رئیس جمهور گروه طالبان را به طالبان خوب و بد تقسیم بندی کرد که طالبان بد در برابر نیروهای امنیتی کشور می جنگند و خون مردم بی گناه را می ریزند و طالبان خوب خواهان گفتگو و مصالحه با حکومت افغانستان است. واقعیت اما، این است که گروه طالبان خوب و بد نداریم. همه گروه طالبان به صورت یکدست در برابر نیروهای امنیتی کشور می جنگد. گروه طالبان بعد از مرگ ملا عمر، رهبر پیشین شان به دو دسته تقسیم شد. شاخه ملا اختر منصور و شاخه ملا رسول. اگر منظور رئیس جمهور از برخی گروه طالبان شاخه ملا رسول است باید یادآوری کرد که شاخه ملا رسول بیش از شاخه دیگر بنیادگرا است. شاید تنها تفاوت شان این باشد که شاخه ملا اختر منصور بیشتر اجیر پاکستان است و شاخه ملا رسول وابستگی به پاکستان را ندارد. بنابراین، از نظر رئیس جمهور گروه طالبان هم دشمن است و هم دوست. امری که بار دیگر جنگ با این گروه را با دشوار می سازد.
رئیس جمهور اگر چه گروه طالبان یاغی خواند با این حال، به زبان آوردن این مسئله که برخی از گروه طالبان دشمن مردم افغانستان است زمینه را برای تداوم سیاست تساهل ‎گرایانه با این گروه باز گذاشت.
رابطه با پاکستان
آقای غنی در ارتباط با مناسبات خود با پاکستان گفت: که مناسبات افغانستان و پاکستان در چارچوب حقوق و وجایب متقابل دو دولت تنظیم می‌شود و توقع افغانستان از پاکستان و کشورهای جهان این است که در مورد مقابله با افراط‌گرایی و تروریسم از منطق تروریست خوب و تروریست بد عبور کند و به عنوان یک دولت مسئول عمل کند. رئیس جمهور افزود که براساس اطلاعات موجود، مراکز رهبران نیروهای مخالف دولت افغانستان در خاک پاکستان است و اگر این کشور نمی خواهد علیه این نیرو ‎ها عملیات نظامی انجام دهد، باید این افراد را به افغانستان تحویل دهد تا در محاکم این کشور به سزای اعمالشان برسند. او همچنین گفت اگر پاکستان به حمایت شان از گروه ‎های تروریستی ادامه دهد به مجامع بین ‎المللی شکایت می کنیم.
مسئله اما، این است که پاکستان برای سال ‎های متمادی از گروه ‎های دهشت افکن و تروریست حمایت نموده است. بارها تعهد سپرده است که با حکومت افغانستان در سرکوب گروه های مخالف مسلح و گروه ‎های تروریستی همکاری می کند اما در عمل آن ها روابط خود را گروه ‎های تروریستی و طالبان ادامه است و از آن ها برای دستیابی به منافع شان استفاده نموده است. این اولین بار نیست که افغانستان به پاکستان هشدار می کند که به مجامع بین المللی شکایت می کند. حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین افغانستان نیز بار ‎ها به پاکستان هشدار داده بود که به مجامع بین المللی شکایت می کند. اما تا هنوز به شکایت از سوی افغانستان به مجامع بین المللی و شورای امنیت سازمان ملل متحده درج شده است و نه پاکستان دست از حمایت از گروه ‎های تروریستی کشیده است. مسئله اما، این است وقتی حکومت افغانستان دشمن خود را به دشمن خوب و بد تقسیم کند و یا دشمن خود را دشمن و دوست بپندارد برای یک کشور بیرونی فرصت آن را می دهد که با استفاده از همان گروه ‎ها برای منافع شان استفاده نماید. بنابراین، رئیس جمهور باید همه گروه طالبان را دشمن حکومت و مردم افغانستان می دانست و بدون هشدار به پاکستان به مجامع بین المللی شکایت می کرد.
بهبود وضعیت اقتصادی
رئیس جمهور یکبار دیگر از تعهد خود در بهبود وضعیت اقتصادی کشور سخن به میان آورد. او پروژه ‎های تاپی، کاسا ۱۰۰۰ و انتقال برق از ترکمنستان را از پروژه های مهم حکومت دانست. در عین حال، سخن از نشست بروکسل به میان آورد که ۷۰ کشور و ۲۰ نهاد بین المللی در آن شرکت می کند و در مورد تعهد خود در مورد انکشاف اقتصادی و حکومتداری خوب اعلان می کند. دو نکته قابل یادآوری است. انتقال انرژی از آسیایی میانه می تواند فرصت شغلی ایجاد نماید اما، مسئله مهم و اساسی این است که حکومت در فقدان زیرساخت ‎های اقتصادی چگونه از آن انرژی استفاده می کند. در سراسر کشور نه سیستم توزیع گاز وجود دارد و نه توزیع برق به صورت عادلانه و نه حکومت قادر به ساخت کارخانه ‎ها و شرکت های تولیدی شده است که بتواند از انرژی وارداتی استفاده درست نماید. نکته بعدی اینکه در یک و نیم دهه گذشته جامعه جهانی میلیاردها دالر به افغانستان کمک کرد اما، اکثر کمک های جامعه جهانی هدر رفت. حکومت برای استفاده درست از کمک های جامعه جهانی چه مکانیسم و سیستم را در دست دارد. آیا همانند یک و نیم دهه گذشته کمک ها در مناطق ناامن به مصرف می رسد و یا اینکه عدالت اجتماعی در توزیع کمک ها رعایت می شود. با توجه به رویکرد قومی و قبیله ‎ای به بعید به نظر می رسد که رئیس جمهور غنی بتواند کمک ها را به صورت عادلانه در تمام مناطق افغانستان به مصرف برساند و در عین حال، مکانیسم و سیستم را روی دست گیرد که بتواند از هدر رفتن کمک ها جلوگیری نماید. ‎
در پایان این نوشتار یک بار دیگر باید متذکر شد که رئیس جمهور اگر چه گروه طالبان را یاغی خوانده است اما اعلان اینکه برخی از گروه طالبان دشمن مردم افغانستان است زمینه و فرصت برخورد تساهل ‎گرایانه با این گروه را باز گذاشته است. این سخن رئیس جمهور دشواری ‎های زیادی را در میدان جنگ متوجه نیروهای امنیتی افغانستان می سازد. نکته دیگر اینکه پاکستان سیاست خود را در قبال گروه طالبان تغییر نمی دهد. آن ‎ها همچنان از دشمنان مردم افغانستان حمایت خواهد کرد. با این وجود آیا حکومت افغانستان از حکومت پاکستان در شورای امنیت سازمان ملل متحد شکایت خواهد کرد؟

پیشنهاد بعدی:  حکومت کمک می کند، طالبان به دروازه های کابل برسند
موضوع : اخبار