اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

حکومت افغانستان به صورت پراکنده با فساد اداری مبارزه می کند. تدابیری برای مبارزه با فساد اداری از سوی حکومت گرفته شده است، اما استراتیژی مشخصی برای مبارزه با فساد اداری که در حال حاضر تمامی ادارات دولتی را در خود غرق کرده است، دیده نمی شود. اولین سئوال در برابر اقداماتی که از سوی دولت به منظور مبارزه با فساد طرح می شود این است که خود این طرح ها دولت برای مبارزه با فساد با  چه قاعده، قانون و ضمانتی ثابت شده که می توانند جلو فساد اداری را بگیرند. به اصطلاح واضح این که؛ از کجا معلوم که این اقدامات خود سبب فساد اداری نشوند؟ چطور می توانیم بفهمیم که این اقدامات دولت راه های دیگری را برای گسترش فساد اداری باز نکند.
دولت باید معیارها و ملاک ها را برای مبارزه با فساد اداری مشخص کند تا بعد از اجرای برنامه ها مردم بتوانند ارزیابی کنند که آیا این برنامه ها موفق بوده اند یا خیر. مثلا یکی از مصادیق فساد اداری وجود تبعیض در ادارات دولتی است. اینکه بخش اعظم کارمندان یک وزارت یا اداره از یک قوم، یک ولایت، یک زبان خاص باشند و از قوم، ولایت، زبان و یا گرایش حزبی خاصی در آن وزارت یا اداره حضور کمرنگ و بی اثری داشته باشند، مصداق واضح فساد اداری است. لذا مثلا اگر برنامه ای در یک ارگان، وزارت یا اداره خاصی اجرا می شود، به این معضل پاسخ داده شود، و بعد از اجرای آن مسئله تعصب و تبعیض علیه شهروندان رفع شود، در این صورت ثابت می شود که با فساد اداری مبارزه شده است. ولی اگر با اجرای برنامه مبارزه با فساد، تبعیض و تعصب نهادینه تر شود، و یا اصولا تغییری در وضعیت نامناسب گذشته رخ ندهد، ثابت می شود که برنامه مبارزه با فساد، خود فساد را بیشتر کرده و یا اثری در مبارزه با فساد نداشته است.
بنابر این در بسیاری از ادارات دولتی که تا کنون در مورد کارمندان شان، اصلاحات آورده اند، باید تحقیق شود که آیا این اصلاحات عدالت، مساوات و توزیع عادلانه فرصت های شغلی را برای عموم شهروندان به ارمغان آورده است، یا بالعکس بر میزان فساد، بی عدالتی و تبعیض افزوده است. ادارات مختلفی در یکی – دو سال اخیر به ریفورم هایی دست زده اند، که باید مورد مطالعه قرار بگیرند.
عین مسئله را در مورد برنامه های اقتصادی نیز می توان مطرح کرد. شاید بسیاری از شهروندان این خبر را به تکرار شنیده باشند که در کمیته ملی تدارکات از صرفه جویی میلیون ها افغانی در قراردادها خبر می دهد. هر از گاهی این خبرها تکرار می شوند. از یک جهت این خبرها فقط یک ادعا هستند که از سوی مسئولان کمیته ملی تدارکات اعلام می شوند. زمانی این ادعاها می تواند ثابت شود که تحقیق شود که آیا واقعا آنچه ادعا می شود درست است. مثلا در کمیته ملی تدارکات اصول و ارزش های ملی برای عقد قراردادها در نظر گرفته شده است و زمینه های فساد در عقد این قراردادها دیده نمی شود؟ و یا اینکه این اقدامات نتیجه ای برعکس داده است.
حکومت به طور معمول، ادعا می کند، و انتظار دارد تا رسانه ها و افکار عمومی گفته های حکومت را بپذیرند. در حقیقت بسیاری از ادعاها و برنامه های حکومت اغوا کننده و فریب دهنده هستند. کمتر تغییری در برنامه های اساسی و زیربنایی حکومت افغانستان دیده می شود. اولویت هیچ تغییری نکرده اند. زمینه های فساد از بین برداشته نشده اند. تبعیض و بی عدالتی همچنان در اکثر ادارات و برنامه ها دیده می شوند. اقداماتی از قبیل عزل و نصب ها نیز در نبود ملاک ها و معیارها راه به جایی نمی برند. سالهاست که با همه تغییر و تحولات، نه در سکتور امنیت تغییری آمده است و در پروژه های اساسی و زیربنایی در کشور اصل عدالت و مساوات و توزیع عادلانه ثروت و فرصت و امکانات در نظر گرفته می شود.

موضوع : اخبار