اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

یکی از مسایلی که در پانزده سال گذشته مورد غفلت و بی توجهی قرار گرفته بود، تمرکز روی پروژه های زیربنایی در کشور بود. کمک های جامعه جهانی اغلب در امورات عام المنفعه به مصرف می رسید و با دهها برابر هزینه واقعی به بهره برداری سپرده می شد.

توجه به نیازمندی های اولیه و ضروری مردم، البته در کشورهای پس از جنگ یک امر حتمی و لازمی به شمار می آید؛ اما این مسأله هرگز به معنای فراموشی پروژه های کلان ملی و غفلت از امورات اساسی و زیربنایی در کشور نیست. متأسفانه در سالهای گذشته نه حکومت و نه کشورهای کمک کننده، علاقمندی برای اجرای پروژه های پرهزینه؛ اما اساسی و مؤثر نشان ندادند.کارگزاران حکومت و مؤسسات مربوط به کشورهای کمک کننده منافع شان را در انجام پروژه های خورد و کم هزینه تر می دیدند. این پروژه ها هم در معرض دید عمومی قرار می گرفتند و هم زودتر به بهره برداری سپرده می شدند و این از نظر تبلیغاتی و ارضای افکار عمومی به مراتب نسبت به پروژه های بزرگ مناسب تر بوده و نظارت براین پروژه ها نیز دشوارتر می شد.

سیاست های نادرست در مورد مصرف کمک ها سبب شد که حدود هفتاد در صد آنها در چرخه فساد، اختلاس و خواست های منفعت جویانه افراد، نهادها و مؤسسات خارجی هدر رود. برنامه های بازسازی در افغانستان به صورت بسیار ناهماهنگ، پراکنده و ناقص به پیش رفته است. این ناهماهنگی در سایه فقدان استراتژی مؤثر اقتصادی ضربات بزرگ و جبران ناپذیری را به روند بازسازی کشور وارد کرد و مؤثریت برنامه های بازسازی را در بهبود زندگی مردم، تأمین امنیت و رشد اقتصادی کشور تاحد زیادی کاهش داد.

باخروج نیروهای خارجی از کشور در پایان سال ۲۰۱۴ و به دنبال آن کاهش حجم کمک ها، یکباره مردم در پرتگاه فقر و بیکاری قرار گرفت. میلیاردها دالر کمک های جامعه جهانی نتوانست حتا برای یکسال زندگی مردم افغانستان را در حالت نورمال نگهدارد. اقتصاد مردم به کمک ها و مصرف های روزمره خارجی ها وابسته بود و از این جهت با خروج خارجی ها از یک طرفی کار و بار مردم لطمه دید و از سویی میزان درآمد آنها کاهش پیدا کرد.

ما در پانزده سال گذشته فرصت های زیادی را از دست دادیم. ما از کمک های خارجی برای توسعه کشور و بازسازی و نوسازی زیربناهای اقتصادی بهره برده نتوانستیم. افغانستان مانند پانزده سال قبل نیازمند کمک های خارجی است؛ اما حالا همه می دانیم که کمک های خارجی مانند گذشته بی حساب و کتاب به افغانستان داده نمی شود. افغانستان باید در سال های آینده از یک طرف تلاش کند تا توجه جامعه جهانی را به ادامه کمک های اقتصادی به افغانستان جلب نماید و از طرف دیگر سعی کند تا در پرتو سیاست های مؤثر اقتصادی و تکیه کردن به امورات زیر بنایی، از وابستگی کشور به کمک های خارجی بکاهد.

نقطه امید در این زمینه این است که در حال حاضر جامعه جهانی نیز از پروژه های کلان اقتصادی در افغانستان حمایت می کند و این مسأله فرصت دیگری را برای حکومت افغانستان فراهم می سازد تا وضعیت فلاکت بار اقتصادی در کشور را به صورت اساسی مورد توجه قرار دهد.

سیاست های شفاف و مؤثر اقتصادی، مبارزه با فساد و حکومتداری سالم، پیش شرط های رسیدن به اهداف بزرگ اقتصادی را تشکیل می دهد. تا زمانی که فساد از ادارات دولتی برچیده نشود و حکومت سالم بر مبنای منافع ملی به وجود نیاید، توسعه اقتصادی و حرکت تدریجی و دوامدار افغانستان به سوی خود اتکایی دشوار و حتا ناممکن خواهد بود.

افغانستان علاوه بر کمک های خارجی دارای ظرفیت های بالقوه عظیم اقتصادی است که استفاده درست از ظرفیت های موجود می تواند مسیر شکوفایی اقتصادی را برای مردم کشور هموار سازد. استخراج معادن و تدوین استراتژی دقیق برای مهار آب های کشور و تقویت نقش دهلیز عبوری افغانستان برای گسترش همکاری های تجاری در منطقه، بدون شک به آوردن امنیت، ثبات و رشد اقتصادی در کشور کمک خواهند کرد.

 

 

موضوع : اخبار