اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

هرچه در پروسه صلح پیشتر می رویم، پیچیدگی آن بیشتر می شود. حرف های ضد و نقیض از طالبان، آمریکایی ها، دولت افغانستان و پاکستان بیشتر شنیده می شود. اما آیا واقعاً طالبان تمایل به مذاکرات صلح دارند؟ آیا پاکستان توانایی آوردن صلح در کشور ما را دارد؟

 

وحید مژده کارشناسی مسایل سیاسی در برنامه «ژورلید» گفت: ابتدا باید ببینیم شرط طالبان برای مذاکره چیست. طالبان از ابتدا گفته اند که قبل از اینکه ما با دولت افغانستان مذاکره کنیم و مذاکرات بین الافغانی آغاز شود، اول باید این موضوع حتمی شود که نیروهای خارجی از افغانستان خارج می شوند و این امر هم ممکن نیست مگر اینکه ما با آمریکایی ها مذاکره کنیم. بعد از آن هست که مذاکرات بین الافغانی آغاز می شود.

 

وی در ارتباط با نقش پاکستان در مذاکرات صلح اظهار کرد: بعد از سفر اخیر مقامات پاکستانی به کابل این شایع در رسانه های پاکستان اوج گرفت که مذاکرات صلح به زودی آغاز می شود. پاکستانی ها متوجه شده بودند که به زودی مذاکرات بین آمریکا و طالبان آغاز می شود و بعد از آن مذاکرات با افغانستان آغاز می شود. پس آنها سعی کردند از این فرصت استفاده کنند و بگویند که این کارها به دست آنها انجام می شود. طالبان وقتی متوجه این موضوع شدند اجازه دادند که پاکستان در این رابطه اقدام کند تا ببینند می توانند کاری انجام دهند یا نه. ملاعمر در رابطه با صلح گفته است که تنها جایی که مذاکرات می تواند در آنجا صورت بگیرد قطر است و به هیچ کس دیگر اجازه داده نشده است که در جایی دیگر مذاکره کنند.

 

مژده پروسه صلح را فقط به دست خود طالبان می داند نه در دست پاکستان و می گوید: همیشه در رسانه ها مطرح بود که طالبان زیر کنترل پاکستان هستند و ملا محمد عمر در دست پاکستانی ها است و در کراچی زندگی می کند اما اگر این موضوع اینقدر پیچیده نبود. پاکستان به سادگی ملاعمر را راضی به مذاکره با دولت افغانستان می کرد. وقتی این کار انجام نمی شود، پاکستان شروع به پروسه صلح جعلی می کند.

 

وی پاکستان را ناتوان از این می داند که طالبان را وادار به مذاکرات صلح کند و می افزاید: یک کشور می تواند در کشوری دیگر ایجاد ناامنی کند، گروههایی را تقویت و حمایت کنند تا در آن کشور ایجاد ناامنی کنند اما این بدین معنا نیست که برعکس این قضیه هم امکان دارد. یعنی آن گروه را وادار کنند که به صلحی راضی شوند که این کشور می خواهد. ممکن است عده ای از آن گروهها این خواست را قبول کنند اما اکثریت آن را نپذیرند. این موضوع در بسیاری از کشورهای دنیا اتفاق افتاده است. پس نباید تصورها بر این باشد که پاکستان همه چیز را در کنترل خود دارد.

 

این کارشناسی سیاسی در پایان گفت: هدف مذاکرات صلح چیست؟ پاکستان آن را به راه انداخت که طالبان را دو دسته بسازند. گروه کوچکی از آن با دولت افغانستان صلح می کنند اما گروه بزرگی از آنها از این جریان بیرون می مانند و آنها باید به داعش بپیوندند.

موضوع : اخبار