اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

حکومت فعلی افغانستان همچون آلمان، نسبت به سرنوشت مهاجران افغان بی اعتنا می باشد…

 

آلمان که با بحران مهاجران دست به گریبان است و دیگر به مهاجران با نگاهی امنیتی و مالی می نگرد تا بشردوستانه، ادامه کمک ها را مشروط به بازگرداندن مهاجران به افغانستان دانسته است.

 

بزرگترین ضعف دولت وحدت ملی که چشم انتظاری برای کمک ها است، اهرمی شد بر این دولت تا در شرایط ناامنی های گسترده و نداشتن برنامه ای برای پذیرش، خواستار بازگشت مهاجران شود.

 

در این میان هزاران تن از مهاجرانی که در کشور آلمان به سر می برند، قربانی فرصت طلبی این کشور و زیاده خواهی افغانستان می شوند.

 

حال که سند ” برگرداندن مهاجران افغانستانی” میان دولت و اتحادیه اروپا به امضا رسیده است، باید منتظر بحرانی انسانی باشیم که نه تنها دولت در زمان موج مهاجرت که جهان را منقلب کرد، بی تفاوت بود بلکه اکنون به هر مهاجر اخراج شده به عنوان دلارهای می نگرد برای خزانه دولت یا جیب های منتظر!

 

از سوی دیگر کشور با سیل عظیمی از بی جاشدگانی روبه رو است که با آمدن فصل سرما نه سرپناه دارند و غذایی برای خوردن و همچنان که طالبان به مرکز قندوز نفوذ کرده اند، مردم این ولایت بدون آب و غذا در حبس خانه هایشان به سر می برند.

 

بر اساس آمار حکومت، روزانه ۵۰۰۰ مهاجر از مرزهای پاکستان وارد کشور می شوند و با فرارسیدن زمستان نیاز به سرپناه و کمک های غذایی دارند که اقدامی در این خصوص صورت نگرفته است.

پیشنهاد بعدی:  سید حسین عالمی بلخی در ناکجا آباد...

 

معامله دولت بر سر مهاجران نشان می دهد که تفاوتی میان مردمی که در محاصره جان می دهد و مهاجری که در مرزها و آب ها می میرد، نیست و چه در افغانستان و چه هر کشور برای سیاست قربانی خواهند شد.

 

هر چند که نهادهای حقوق بشر ابراز کرده اند که نباید شرطی در قبال کمک ها به افغانستان لحاظ شود اما حکومت چنان از کاهش کمک ها به وحشت افتاده بود که قبل از مصلحت اندیشی، خواستار بازگشت مهاجران شدند.

 

حکومت می توانست همچنان که بحران مهاجران افغانستانی در کشورهای اروپایی را عزت مندانه حفظ کند، به کمک های مالی نیز دست یابد زیرا جامعه جهانی با دانستن واقعیت افغانستان بهتر از دولتمردان، هیچ گاه اقدام به قطع کمک ها نمی کرد.

 

بی اهمیت بودن سرنوشت مردم برای حکومت همان سکوتی است در قبال مهاجرت میلیونی مردم به اروپا و اکنون معامله بر سر همان مردم برای رسیدن به دالرهای بیشتر.

 

و سرنوشت مهاجران در بازگشت چه خواهد شد، سوالی است که نه تنها برای دولت از اهمیت خالی است بلکه در انتظار کمک های هستند تا بر فسادی دیگر رونق بخشند.

موضوع : اخبار