اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

بنابراین، تهدید دانستن طالبان امری است که خیلی دیر صورت گرفته و بایستی زودتر این گروه به عنوان دشمن و تهدید مطرح می شد. این خلأ باعث گردید که طالبان قدرت‌مندتر و قوی‌تر شده و از ظرفیت های بیشتر جهت چالش آفرینی برخوردار شود.

 

گروه طالبان از بدوِ تولد و رشد، رویکردِ سخت و غیر قابل تحملِ را در پیش گرفتند. همه‌ی مجاهدان و مردمان که با آن گروه، همراه و همگام نبودند، کافر و گمراه خوانده شده و فقط یک پیام برای دشمنان‌اش داشتند؛ مرگ. در نخست استاد عبدالعلی مزاری رهبر فقید حزب وحدت را، که از جنگ، بی ثباتی، انحصار سیاسی و نبود روحیه‌ی همدیگرپذیری، به ستوه آمده و ندایِ وحدت و همپذیری را فریاد می کشید، به شهادت رسانید و پس از تصرف کابل، مصؤنیت دیپلماتیک و سیاسی نمایندگی سازمان ملل متحد را که همه به آن پابند هستند، نادیده گرفته و دکتر نجیب‌الله رییس جمهور دولت کمونیستی فروپاشیده شده را که در آن جا پناه گرفته بود، به زور بیرون کرده و به دار آویخت. در دوران که امارت اسلامی طالبانی در کابل حاکم بود و باشنده‌ی ارگ ریاست جمهوری نیز یکی از مولوی های طالبانی و وابسته به مولوی محمد عمر بود، روزهای سخت، دشوار و سیاهِ را بر مردم بی چاره و بی دفاع پایتخت و دیگر کلان شهرها رقم زد. مردم هم به جز از تحمل چاره‌ی نداشته و خار در گلو و خاک در چشم زیستند.

اما پس از توافق سیاسی در بن، تشکیل دولت موقت و انتقالی و تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی که انحصار سیاسی را به زباله دانیِ تاریخ انداخته و از مشارکت سیاسی همه‌ی اقوام و گروه های تباری و نیز از برخورداری همه‌ی مردم از حقوق و وجایب یک‌سان، سخن می زد و می زند، انتظار این بود و توقع جدی که می رفت این بود: حالا که همه‌ی جناح های سیاسی قدرت‌مند و بازیگر در کشور تحت یک چتر به نام جمهوری اسلامی افغانستان گردهم آمده اند، با تقویت قدرت دولت و با همکاری های درازمدت آمریکا و دیگر همکاران بین المللی، با برهم زنندگان نظم و امنیت عمومی از جمله گروه طالبان برخورد شدید، جدی و قاطع صورت خواهد گرفت. ولی پس از این که گروه طالبان دوباره خود را تقویت کرده و نیروهای جنگی‌اش را سازمان دهی کرد، با وجودِ که هزاران سرباز خارجی و سرباز داخلی در برابر ارتش جنگی این گروه می جنگیدند و امروز هزاران سرباز داخلی می جنگند و صدها سرباز خارجی مشوره می دهند، نه تنها تضعیف نشده بلکه قوی تر، نیرومند تر و گستاخ تر شده است. در آغاز، توانایی چالش آفرینی جدی و جنگ رو دررو را نداشته و به نبردهای پارتیزانی و کوچک روی می آورد، اما اکنون وارد نبردهای رو درروی کلان شده و چالش آفرینی می کند.

پیشنهاد بعدی:  طالبان اقتصاد کشور را نشانه گرفته اند!

به نظر می رسد که مشکل در این جا بود که رهبری دولت، اراده‌ی جدی سیاسی جهت سرکوب و سربه نیست کردن گروه طالبان نداشت. به عوض این که طالبان را محکوم کند که چرا در روستاهای کوچک موضع گرفته و مردم ملکی را قربانی می کند، گناه را به گردن نیروهای خارجی انداخته و آنان را نسبت به جنگ در روستاها سرزنش می کرد و حتی متهم به توطئه می کرد که جنگ را عمدا به روستاها می کشانند. برخی از حملات خونین را که طالبان انجام داده و خود به گردن می گرفت، اما، رهبری دولت یا خاموشی و سکوت اختیار کرده و هیچ دَم نمی زد و یا اگر بیانیه‌ای صادر می کرد، سخن را متوجه همکاران خارجی می کرد. بعدها فاش شد که رهبری دولت به گردانندگان نهادهای دفاعی و امنیتی دستور داده بوده که یکی از پایگاه های طالبان مستقر در یکی از مناطق لوگر را هدف گیری نکرده و به حال خود بگذارند. جسد پرخون سرباز ارتش و پولیس ملی در تول بکس موترهای مسافربری با هزاران ترس و لرز منتقل شده و خانواده‌اش تحویل می گرفت، اما جسد یکی از فرماندهان طالبان با هلیکوپتر دولتی با عزت و احترام منتقل شده و به خانواده‌اش سپرده می شد. بنابراین، رویکرد حکومت باعث شد که طالبان قدرت‌مند و توان‌مند شده و ظرفیت چالش آفرینی های بیشتر را بیابند.

دولت جدید نیز با این که نسبت به دولت پیشین، جدی تر و مصمم تر به نظر می رسید، اما، تلاش می شد ذهنیت افکار عمومی به سمت گروه ها و حلقه های غیر از طالبان جهت داده شود. با این که طالبان کندز را تصرف کرد و صدها جنایت و جرم نمود، در همه‌ی ولایت ها دست به عملیات های جدی می زند و به عوض لبیک گفتن به ندای صلح و آشتی سیاسی بر طبل جنگ کُوفته و اکنون عملیات های بهاری‌اش را اعلام می کند، اما حکومت تهدید سازمان القاعده را به صورت جدی مطرح می کند. آیا طالبان تهدید جدی در برابر نظام و دولت است یا القاعده؟ اگر طالبان برای القاعده بستر فعالیت های تخریبی را فراهم نکند، آن سازمان می تواند در کشور فعالیت کند؟.

پیشنهاد بعدی:  حکومت از طالبان حمایت می کند

خبر خوش و مسرت بخش این است که گفته می شود شورای امنیت ملی استراتژی جنگی پنج ساله را تصویب کرده که در آن گروه طالبان به مثابه تهدید جدی در برابر نظام مطرح شده و بر برخورد جدی و قاطع در برابر آن گروه تاکید شده است. این، مهمترین، خردمندانه ترین، واقع بینانه ترین و منطقی ترین تصمیم است که رهبری حکومت وحدت ملی اتخاذ کرده است. ای کاش رهبری دولت پیشین چنین تصمیم واقع بینانه و خردمندانه‌ای را اتخاذ می کرد و به عوض مماشات، جدیت و قاطعیت را حواله می نمود، و ای کاش حکومت وحدت ملی در نخستین و دومین جلسه‌ای امنیتی‌اش چنین تصمیم را اتخاذ می کرد. گرچه در آن مقطع سیاسی، حرف و حدیث های مبنی بر دستور رییس جمهور جهت تهیه و تدوین دکترین امنیتی کشور مطرح شد، اما پس از آن نشانه‌ای دیده نشد. این رویکرد در تعارض با رویکرد صلح خواهی و آشتی جویانه نیست. حکومت باید برهم زنندگان نظم و امنیت عمومی و نیز تخریب کنندگان دارایی های عمومی را هر جریان و گروه که باشد، بایستی سرکوب کند. اما در همین زمان دروازه های گفت و گوی سیاسی را باز گذاشته و به همه صدا زند که هر جریان و گروه که از جنگ، ویرانی و بی ثباتی خسته شده و از تخریب کشورش اظهار ندامت می کند، دورازه‌ی گفت و گو به روی شان باز بوده و می توانند با پذیرش بایدها و نبایدهای نظام و فضای سیاسی از زندگی مرفه و آرام بهره برند.

رویکرد جدید در صورت جواب داده و ثمربخش می گردد که چهره های جدی و قاطع در راس هرم رهبری وزارت خانه های مسوول و پیش برنده‌ی جنگ قرار گیرند. کسانی می توانند با رهبری و مدیریت درست توانایی های سربازان ارتش ملی و پولیس ملی و نیز امنیت ملی، طالبان را سرکوب و وادار به گفت و گو نمایند که از تهِ دل بخواهند جنگ کنند. ولی با گماشتن کسانی که اصلا به تروریست بودن طالبان باورمند نبوده و حاضر می شوند بخش های از کشور را به آن ها بسپارند و اصلا به این پی آمد نمی اندیشند که سپردن یک منطقه می تواند کل کشور را بی ثبات کند، هدف تعیین شده به دست نمی آید.

پیشنهاد بعدی:  نبود مدیریت، مهمترین ضعف در جنگ با طالبان

بنابراین، تهدید دانستن طالبان امری است که خیلی دیر صورت گرفته و بایستی زودتر این گروه به عنوان دشمن و تهدید مطرح می شد. این خلأ باعث گردید که طالبان قدرت‌مندتر و قوی‌تر شده و از ظرفیت های بیشتر جهت چالش آفرینی برخوردار شود. ولی اکنون که حکومت وحدت ملی دست به چنین اقدام زده و تصمیم مهم اتخاذ کرده است، امید می رود که با گماشتن چهره های جدی و قاطع و باورمند به جنگ و برخورد با دشمنان کشور، دست‌آوردهای خوبی به دست آید.

 

 

موضوع : اخبار