اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

رییس جمهور همه چیز را به دست خود گرفته است و اجازه نمی دهد هیچ کس دیگر در آنها دخالت کند و خودش هم از پس هیچ کاری بر نمی آید.

 

روز جهانی مهاجرت فرا می رسد و امسال افغانستان بالاترین آمار مهاجرت خود را نشان می دهد. در نتیجه بی ثباتی سیاسی، امنیتی و اقتصادی کشور بیش ازیک میلیون نفر از کشور فرار کردند. حکومت در حالیکه از این روز تجلیل می کند آیا برای جلوگیری از فرار هموطنان از کشور برنامه ای دارد یا بازهم فقط تجلیل است و شعار؟

 

احمدشاه رمضان عضو مجلس نمایندگان در برنامه «خط کابل» گفت: گمان نمی رود دولت برنامه ای مشخص برای جلوگیری از مهاجرت هموطنانمان به اروپا داشته باشد. امسال کشور ما در کنار سوریه بلندترین آمار مهاجرت را داشت.

 

وی معتقد است مردم مجبور شده اند از کشور بگریزند و افزود: رییس جمهور و رییس اجرایی در کمپاین های انتخاباتی شعارهای بسیار خوب و رنگارنگی می دادند اما همینکه حکومت وحدت ملی را شکل دادند هیچ کاری انجام ندادند. اگر بخواهیم پولهای خارج شده توسط یک لک و چهل و هشت هزار مهاجری را که امسال از کشور رفتند، حساب کنیم، هر نفر در حدود پنج تا ده هزار دالر از افغانستان خارج کردند. خانه و کاشانه، زمین و هر چیز دیگری که داشتند فروختند و اینجا را ترک کردند. جوانان و تحصیلکردگان افغانستان که زیربنای هر کشوری را تشکیل می دهند رفته و مهاجر شدند. این وضعیتی که امسال در کشور به وجود آمد ظلم بزرگی بود که در حق هموطنان ما شد.

رمضان در خصوص دلیل اوضاع نا به سامان کشور گفت: رییس جمهور نه تنها در قسمت مهاجرت بلکه در هیچ قسمتی از مسایل کشور برنامه ای ندارد. سال قبل که جامعه جهانی بودجه هایی را برای وزارت داخله و برخی شرکت ها اختصاص داده بود همه در پایان برگردانده شدند چرا که رییس جمهور نتوانست برای آنها برنامه ریزی کرده و از آنها استفاده کند. رییس جمهور همه چیز را به دست خود گرفته است و اجازه نمی دهد هیچ کس دیگر در آنها دخالت کند و خودش هم از پس هیچ کاری بر نمی آید.

 

وی ادامه داد: رهبران ما نتوانستند کشور را درست اداره کنند. در حدود چهارو نیم میلیارد دالر به خاطر بی کفایتی و عدم صلاحیت دولت به تدارکات ملی بازگردانده شد و از افغانستان بیرون شد. از این طرف شرکت هایی که کار می کردند در حالت سقوط قرار گرفتند. به عبارتی دیگر هر قراردادی که در وزارت خانه ای صورت می گیرد و برای ایجاد کار و برای منافع مردم و زیربنای افغانستان است، کاری از پیش نمی برد و به تدارکات ملی برگشت می خورد. این موضوع به این دلیل است که یک نفر می خواهد تمام افغانستان را به تنهایی کنترل کند و به هیچ کدام از وزیران و معاونان خود صلاحیتی نمی دهد.

 

این نماینده مجلس مردم را به حکومت بی اعتماد دانسته و گفت: وقتی رهبران ما حکومت وحدت ملی را تشکیل دادند مردم صد درصد به این حکومت خوشبین و طرفدار آن بودند. بعد ازاینکه دیدند که حکومت نتوانست به وعده های خود عمل کند این اعتماد و اعتبار از میان رفت. امسال جوانانی که ده یا پانزده سال درس می خوانند لیسانس و دکترا می گیرند هیچ جایگاه کار و یا حتی ماموریتی کوچک برای آنها وجود ندارد که از تلاش و استعداد خود استفاده کنند و خرج خانواده خود را بدهند. این جوانان چه باید کنند؟ هیچ کدام از جوانان به شوق اروپا مهاجرت نمی کنند همه آنها مجبور هستند که مهاجرت کنند آنها دیگر در اینجا هیچگونه جایگاهی ندارند که بمانند. درست است که توطیه های خارجی هم برای خارج کردن جوانان از کشور وجود دارد اما رییس جمهور چه کار می کند؟چرا برای کنترل آن اقدامی نمی کند؟ احتمال زیادی هم وجود دارد که توطیه های در این میان وجود داشته باشد تا نخبگان، تحصیلکردگان و سرمایه های ما از کشور فرار کنند.

 

رمضان در پایان گفت: یک سال از حکومت می گذرد و ما در این شرایطی که کشور دارد وزیر دفاع نداریم، کابینه ای داریم که هیچ کاری انجام نمی دهد، پارلمان هر روز آنها را به حضور می خواند هیچ کدام از آنها حضور پیدا نمی کنند، بین شورای امنیت و ریاست امنیت ملی جنجال و درگیری داریم و دولت نتوانسته است آن را رفع کند. مشکل حکومت ما کمبود بودجه نبوده که به اینجا رسیدیم. چرا که سرمایه های خارجی زیادی در قسمت های فواید عامه و انکشاف و دهات وجود داشت که رییس جمهور نتوانست برنامه ای برای آنها طرح و ارایه کند و پولها برگشت خورد. پس این بهانه که رهبران می آورند کاملاً میان تهی است.