اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

در جدید ترین اسناد به دست آمده از زندان ابوغریب، اطفال عراقی توسط نظامیان امریکایی وادار به تعرض به مادران خود می شدند.

در حالی که حدود یک دهه از فجایع نظامیان امریکایی در زندان ابو غریب می گذرد و مردم عراق، به خصوص بازماندگان قربانیان، نتوانسته اند، فجایع رخ داد در این زندان را به فراموشی بسپارند، روز گذشته راپور جدیدی از فجایعی که به دست نظامیان امریکایی در این زندان به وقوع پیوسته، توسط و مطبوعات امریکایی نشر شد تا از یک سو داغ بازماندگان قربانیان این جنایات هیچ گاه التیام نیابد و از سوی دیگر، ابعاد جدیدی از عمق جنایات این زندان فاش شود، جنایاتی که عاملان آن بر مُـلکی برخاسته بودند که خود را مهد تمدن و دمکراسی و سردمدار دفاع از حقوق توصیف می کند.

محافل آگاه رسانه ای جهان روز گذشته افشا کردند که وزارت دفاع امریکا موسوم به پنتاگون تمام تلاش خود را به کار می برد تا مانع افشای فلم بسیار محرمانه و در عین حال فضاحت باری شود که بُعد تازه و جدیدی از جنایات غیر انسانی شود که تاریخ بشریت اگر نگوییم به خود ندیده، بی تردید به ندرت دیده است و بازیگران آن را نظامیان امریکایی در زندان ابو غربب تشکیل می دهند.
به گفته این محافل رسانه ای‌، از جمله سیمور هرش پنتاگون تاکنون با مخفی نگهداشتن این فلم از پخش شکنجه های ضبط شده در آن و افشای ابعادی جدید از فاجعه ضد بشری نظامیان این کشور در زندان مخوف عراق جلوگیری کند.

به گواه این روزنامه نگاران معروف صحنه هایی که در این فلم به تصویر کشیده شده در زندان مخوف ابو غریب گرفته شده، زندانی که مهمترین و اصلی ترین بازداشتگاه امریکایی ها در عرق طی سال های اشغال نظامی این کشور و مقر اصلی نگهداری و شنکجه باشنده گان عراقی در این مقطع زمانی شمرده می شد و به دلیل شدت شکنجه های اعمال شده در آن و شیوه های غیر انسانی و توهین آمیز به کار گرفته شده در آن از سوی نظامیان امریکایی خیلی زود در جهان معروف شد.

بر اساس گفته شاهدان مستنداتی که طی یک دهه گذشته درباره نحوه شکنجه زندانیان و شرایط بسیار بد و اهانت بار نگهداری زندانیان توسط نظامیان امریکایی مستقر در زندان در ابو غریب ارایه شده، در برابر آنچه در این فلم ثبت و مستند سازی شده هیچ شمرده می شود.
سیمور هرش با بیان اینکه در تمام طول این سال ها تلاش شده بود، این فلم به بیرون درز پیدا نکند، افزود، این امر غیرممکنی است و دیر یا زود بلاخره جامعه جهانی از فجایع ثبت شده در این فلم آگاه می شد.

سیمور هرش که به مناسبت نشر راپور سالیانه شکنجه در امریکا و ارایه آن به مشرانو جرگه این کشور، در سندیکای آزادی های مدنی در امریکا سخنرانی می کرد، بخشی از سخنرانی خود را به نگاهی کلی به آنچه در این فلم محرمانه پنتاگون مستند سازی شده بود، اختصاص داد.

هرش در این بخش از سخنرانی خود، گریزی به فجایع به تصویر کشیده شده در این فلم می زند و می گوید: در این باره باید بگویم، مسایل و قضایا از آنچه تاکنون نقل کرده ام، بسیار اسفبارتر هستند، به حدی که می توانم بگویم، شما هیچ چیز از آنچه در ابو غریب گذشته نمی دانید . در آنجا زنانی بودند که ممکن است، برخی از شما حاضران درباره آنها شنیده بودید که نامه هایی برای شوهران خود که آنها نیز در ابو غریب در بازداشت بودند، می فرستادند و یا به هر طریق ممکن با آنها تماس می گرفتند و التماس می کردند که بیاید و به خاطر فلان تعرض و هتک حرمتی که به آنها صورت گرفته بود و شرایط روحی و روانی بسیار غیر انسانی و اهانت باری که در آن به سر می بردند، به هر طریق ممکن جان شان را بگیرند و آنها را از آنچه در آن بسر می بردند، نجات دهند.

هرش می افزاید: واقعا می دانید، چه برسر این زنان می آمد که اینگونه به شوهران خود التماس و استغاثه می کردند؟ .. مسلما خیر .. اما من به شما می گویم .. این زنان با پسران جوان و نوجوان و حتی در مواردی که در فلم هم نشان داده شده، با پسران کم و سن سالی بازداشت شده بودند که مقابل کمره ها اقدام به تجاوز و تعرض به آنها می کردند.
فاجعه بارترین و دردناک ترین صحنه این فلم صدای ضجه ها و گریه های این پسران جوان و نوجوان بود که به شدت وحشت زده و ترسیده بودند .. تردید ندارم، حکومت هایتان صدای ضجه ها و استغاثه های این اطفال و نوجوانان را ضبط کرده و در اختیار دارد .. و ایمان دارم، آن ضجه ها و التماس ها، عاملان این جنایات را رسوا خواهد کرد.

هرش می افزاید: وقتی فلم فاجعه قتل عام مای لای که به دست امریکایی ها طی جنگ ویتنام رخ داد، به اقتضای شغلم مجبور شدم، ببینم، مثل هر انسانی آنچه از فجایع بشری در این فلم به تصویر کشیده شده بود، مرا آزرده خاطر کرد، لذا به مشاهده صحنه هایی کم و بیش اکتفا کرده و آن را کنار گذاشتم و در پایان راپوری که باید درباره آن کشتار تهیه می کردم، با نوشتن این جمله که عاملان این جنایت هیچ تفاوتی با قربانیان آن ندارند و همچون قربانیان جنایت قربانی خواهند شد.

اما آنچه در ابو غریب رخ داد، فراتر از تمام آن جنایات بود. چراکه به گفته سیمور هرش ، آشکار گردید، زنانی که از سوی این پسران، نوجوان و جوان قرار گرفتند، مادران آنها بودند.
به گفته وی در طول زنده گی ممکن است، با اتفاقات و رخ دادهای ناخوشایندی مواجه شوید، اما شک ندارم، تاکنون در طول زنده گی خود صحنه ای دردناک تر از این نمی توانید، مشاهده کنید که فرزندان یک مادر زندانی در برابر کمره به وی تجاوز کنند.

این در حالی است که روزنامه انگلیسی گاردین تاکنون راپور هایی نشر کرده بود که در آنها شاهدان اذعان می کردند، شاهد تجاوز خشونت آمیز و تعرض وحشیانه نظامیان و افسران امریکایی به نوجوان و جوانان عراقی بوده که در زندان ابو غریب در بازداشت بسر می بردند.

حدودا 10 سال قبل از برملا شدن رسوایی ابو غریب در رسانه های ارتباط جمعی، روزنامه گاردین گواهی یک شاهد عینی که در آن مقطع زمانی در زندان ابو غریب در بازداشت به سر می برد را نشر کرد که برای خبرنگار گاردین نقل کرده بود که شاهد یکی از این تعرض های وحشیانه و حیوانی بوده است.
این فرد که خود را قاسم حلاس معرفی کرده، در گواهی خویش برای گاردین روایت کرده که فلان نظامی را دیده که در حال تجاوز و تعرض به نوجوانی 15 تا 18 ساله بوده و این طفل به شدت درد می کشیده و برای اینکه صدای ناله ها و درد کشیدن وی به بیرون درز پیدا نکند، اقدام به پوشاندن پشت تمام درب ها و پنجره ها با کمپل کرده بودند. اما صدای ضجه ها و درد کشیدن آن طفل آن قدر بلند بود که حتی بستن درب ها و پنجره نیز نتوانسته بود، از رسیدن آن ضجه ها و ناله ها ممانعت کند.

حلاس می افزاید: وقتی آن صداها به من رسید، از درب زندان خود را بالا کشیده و به پنجره رساندم، آن نظامی امریکایی را دیدم که در حال تعرض به آن طفل بود. نتوانستم صورت آن بچه را بینم چون صورتش رو به در بودی بود که یک نظامی زن امریکایی انجا در حال گرفتن عکس از آن وضعیت بود.

و حالا پس از گذشت چندین سال از آن رسوایی به گمان اینکه تمام آن فاجعه به همانچه که دیدیم و شنیدیم محدود می شده و چه بسا سعی هم می کردیم، خود را تسلی دهیم و حتی فراموش کنیم، امروز ابعاد بسیار وحشتناک تر و فاجعه آمیزتر از آنچه تصور می کردیم، در حال افشا و برملا شدن است.