اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

وضعیت نامطلوب بغلان روزها است که برای همه محسوس است. همه بر این اعتقاد هستند که سپردن دندغوری به مخالفان مسلح این اوضاع را به وجود آورده است. چرا حکومت این کار را کرد تا این اوضاع به وجود آید؟ آیا این کار آگاهانه بوده است؟

عبدالمنان شیوای شرق، روزنامه نگار، در برنامه «آماج» گفت: بحث دولتداری بحث ایجاد یک برنامه درست و مدون است. اساساً دولت داری یک پروسه تاریخی و یک فرآیند علمی و عقلانی است. دولتمردان ما از آغاز جلسه بن به این طرف، دچار خطاهای استراتژیک در امر دولت سازی و سامان سیاسی در افغانستان شدند.

وی، دولت افغانستان را دولتی بی برنامه در زمینه های حکومتداری می داند و می گوید: بحث توسعه اقتصادی، رسیدن به رفاه، داشتن یک دولت پویا و در حال اقتدار و مباحثی مانند ملی شدن و ایجاد دولت وحدت ملی مباحثی بود که دولتمردان ما از آن آگاهانه یا غیر آگاهانه فروگذاشت کردند. برخورد دولتمردان ما با زیربناهای بزرگ توسعه اقتصادی، که انرژی برق هم بخشی از این توسعه اقتصادی است، برخوردی سطحی بوده است. دولت گذشته و دولت حالا متاسفانه در یک فقدان استراتژی یا برنامه دولت داری در افغانستان به سر می برند. ما به لحاظ علمی و عقلانی نتوانستیم توسعه سیاسی را در افغانستان به بار آوریم، همه کشورهایی که پس از منازعه، چه در حال جنگ هستند، یا کشورهای جهان سوم هستند، برای گزار از یک وضعیت عقب ماندگی و توسعه نیافتگی برنامه های بسیار مشخصی دارند که مدیران ارشد یا سیاست گذاران آن جامعه و حتی جریانهای سیاسی مخالف آن، یک راهکار مشترک دارند که پافشاری شان روی عملی شدن آن راهکارهای مشترک زمینه را برای توسعه سیاسی در یک جامعه فراهم می کند.

شیوای شرق، تمام اجزای حکومت را در خیانت های ملی دخیل دانسته و افزود: حکومت به عنوان صلح طلبی، یک ولسوالی یا شهرستان را در اختیار مخالفان قرار می دهد. این کار، خیانتی بزرگ به مردم افغانستان است. این نشان می دهد که سیاست گذاران نهادهای امنیتی افغانستان،رییس جمهور افغانستان و کسانی که در امر تامین امنیت مسوول هستند و برای کارهای بزرگ برنامه ریزی می کنند در فقدان برنامه به سر می برند. یا اینکه آن ستون پنجمی که بسیاری ها از آن یاد می کنند، از خود رییس جمهور آغاز تا گلاب منگل ختم می شود.

این روزنامه نگار اضافه کرد: هیچ منطقی سازگار نیست که کشوری که با دشمنانش در حال جنگ است، یک وزارت، یک قسمت از خاک کشور را به دشمن بسپارد. پشت این برنامه، یک استراتژی، یک پلان تاکتیکی، برای دشمن سازی و جابجایی جنگ و انتقال جنگ است.

شیوای شرق معتقد است حالا عملیات در بغلان نوعی توجیه تفاهمنامه با طالبان است و بیان داشت: هم اکنون مرادعلی مراد، به عنوان یک جنرال نترس، با نیروهای خود در حال عملیات نظامی است، ولی این عملیات زمانی صورت گرفته است که آقای منگل فرصت لازم را در اختیار دشمن قرار داده، دشمن موضع و استحکام گرفته و تجهیزات فراهم کرده است. دشمن، نقشه جنگ و تاکتیک جنگ خود را پیاده کرده است و حتی زمینه عملی سازی آن را نیز فراهم کرده است. حالا نیروهای عملیاتی ما توانایی آن را ندارند که این منطقه ای را که خود به دست دشمن سپرده اند پس بگیرند.

وی، با بیان این ضرب المثل که هرچه بگندد نمکش می زنند، وای از آن روز که بگندد نمک، گفت: رییس جمهور غنی خود یک رییس جمهور تقلب کار و قانون شکن است، داکتر عبدالله مشروعیت ندارد، هیچ نهادی در این کشور مشروعیت ندارند. بنابراین کسانی که خیانت هم می کنند، هیچ کسی برای مجازات و مکافات آنها وجود ندارد.

شیوای شرق، آمریکا و دولت افغانستان را دخیل در ناامنی های کشور دانسته و افزود: جان مکین درتازه ترین واکنش هایش، سال ۲۰۱۶ را در افغانستان، سالی بسیار نابه سامان خواندند. در نظر آنها افغانستان هنوز یک کشور بسیار خطرناک است. موضع گیری های آمریکا در چند سال اخیر، شک انگیز و چند پهلو بوده است. دولتمردان افغانستان هم، از تمام فرصت های بزرگی که هم به لحاظ حمایت های نیروهای ناتو در افغانستان و هم به لحاظ فرصت های دیگری که در منطقه وجود داشت کوتاهی کردند و تدبیری در این زمینه نداشتند. علاوه بر آن هم کرزی و هم اشرف غنی هیچ کدام، افکار ضد طالبانی ندارند و افغانستان قربانی این تفکر است.

موضوع : اخبار