اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

بعد از سقوط امارت اسلامی طالبان، ما شاهد رشد رسانه های تصویری، صوتی و چاپی می باشیم. رشد و فعالیت آزادانه رسانه  ها یکی از دستاورد های مهم دوره پسا طالبان محسوب می شود.
در دوره مدرن رسانه ها نقش اساسی در نشر و گسترش اطلاعات و بالا بردن سطح آگاهی مردم دارد. در مطالعات توسعه و نوسازی میزان خواندن روزنامه، گوش دادن به رادیو و دیدن تلویزیون و رفتن به سینما از شاخص های توسعه یافتگی محسوب می شود. به دیگر سخن، در جامعه ای که مردم روزنامه می خواند، تلویزیون می بیند، رادیو گوش می دهد و به سینما می رود، توسعه‏یافته است. میزان توسعه یافتگی به کیمیت مخاطبان و کیفیت رسانه ها دارد.
تاریخ فعالیت رسانه ها به دوره حبیب الله خان بر می گردد. از دوره حبیب الله خان تا کنون ما شاهد فراز و نشیب در فعالیت رسانه ها و ایجاد محدودیت بر فعالیت رسانه ها از سوی حکومت بوده ایم. در بیشتر ادوار تاریخی، رسانه ها تریبون برای حکومت بوده است. به دیگر سخن، رسانه ها صدای رسای حکومت بوده است. تنها در دهه دموکراسی ما شاهد فعالیت آزادانه رسانه ها به گونه‏ای نسبی می باشیم. در دوره کمونیست ها، رسانه ها محدود شد و شدیدا از جانب نظام سیاسی سانسور می شد. حکومت اجازه پخش و نشر برنامه های اسلامی و لیبرالی به رسانه ها نمی داد. در دوره مجاهدین فعالیت رسانه ها کم شد. در دوره طالبان، رسانه ها از فعالیت باز ماند. زیرا، آن ها از مخالفین جدی رسانه ها بود. امارت اسلامی طالبان فعالیت رسانه ها را حرام می دانست. دوره پسا طالبان آغاز جدید برای فعالیت رسانه ها بود. در این دوره، محدودیت ها برداشته شد.
درآمد عمده رسانه های چاپی ناشی از تبلیغات و فروش آن است. این دو منبع اساسی و بنیادی برای رسانه های چاپی می باشد. غیر از دو مجرای مذکور هیچ مجرای دیگری وجود ندارد. درآمد ناشی از تبلیغات و فروش آن در بسا موارد نیازمندی مالی رسانه ها را تأمین نمی کند. به همین خاطر، ما در طول بیش از یک و نیم دهه شاهد باز و بسته شدن رسانه های زیادی چاپی بوده ایم. دلیل عمده بسته شدن رسانه های چاپی مشکلات مالی است.
در یک و نیم دهه گذشته، فرهنگ روزنامه خوانی به آن پیمانه رشد نکرده است که فروش روزنامه ها موجب برآوردن نیازمندی های مالی روزنامه ها، هفته ها و ماهنامه ها گردد. شاید فروش روزنامه ها از هزار شماره تنها به ۱۰۰ شماره برسد. باقی آن به صورت رایگان در نهاد های دولتی و خصوصی توزیع می گردد. بنابراین، درآمد رسانه های چاپی محدود به تبلیغات است. با این وجود، تبلیغات به آن پیمانه نیست که بتواند تمام مصارف و مخارج رسانه های چاپی را درآورد. تبلیغات تنها مخارج چاپ رسانه ها را تأمین می کند. از این جهت، مقرره جدید محدودیت جدی بر فعالیت رسانه ها و به خصوص رسانه های چاپی ایجاد می کند.
ارائه تضمین بانکی و پرداخت حق الامتیاز جدا از اینکه موجب بسته شدن بسیاری از رسانه های چاپی می گردد باعث می شود که کسی روزنامه و هفته تأسیس نکند. این مقرره هم فرصت تأسیس روزنامه جدید را از شهروندان عادی می گیرد. تنها سیاستمداران و تجاران قادر به تأسیس روزنامه خواهد بود. این مسئله یک نوع وابستگی تام و تمام به ایجاد می کند. نویسندگان را وابسته به جیب سیاستمداران، تجاران و سرمایه داران می سازد. زیرا، مقرره جدید فرصت تأسیس روزنامه مستقل را از بسیاری ها می گیرد. این مسئله پایان تلخ برای آزادی بیان در رسانه های چاپی است. زیرا، فرصت سخن گفتن را از بسیاری ها می گیرد.
در پایان باید گفت که مقرره جدید نه تنها کمکی به تنظیم فعالیت رسانه ها نمی کند بلکه موجب بستن بسیاری از رسانه ها می شود.

موضوع : اخبار