اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

این روزها افغانستان شاهد بزرگترین کنفرانس، کنفرانس لندن است. با توجه به کنفرانس های متعدد در سیزده سال و استفاده نکردن خوب افغانستان از این موقعیتها، آیا امیدواری ها به خاطر بهره برداری خوب از این کنفرانس موجود است یا نه؟

 

محمدامین فرهنگ عضو کابینه پیشین در برنامه «بازنگاه» گفت: ما افغانها نباید راجع به آینده خود همیشه بدبین باشیم. کشور ما بیشتر اوقات مواجه با حالاتی بوده که برای مردم مایوس کننده بود اما این مایوسی نباید به بدبینی مبدل شود. باید به اندازه ای واقع بینانه خوش بین باشیم. در سیزده سال گذشته هم کارهایی انجام شد. بعد از واقعه ی ۱۱ سپتامبر زمانی که به کابل آمدیم از صفر شروع کردیم. کابل هیچ نداشت. حتی در خانه هایی زندگی می کردیم که شیشه نداشته و پلاستیک گرفته بودیم. آب، برق و گاز نداشت و در سرک ها موتر وجود نداشت.

 

این تحلیلگر امور سیاسی با توجه به اهمیت کنفرانس لندن افزود: در حکومت جدید، معیارقضاوت همین کنفرانس لندن است که زمامدار افغانستان با جامعه ی بین الملی برای اولین بار می نشیند و راجع به اینکه ادامه ی کمکها به افغانستان چگونه باشد و چطور موثرتر واقع شود و چطور قوه ی جذب سرمایه در افغانستان توسط سرمایه گذاری ها در بخش هایی که بیشترین احتیاج به انتشار دارند و وضع اقتصادی افغانستان را بهتر می سازند، چطور صورت بگیرد. باید ببینیم که این حکومت چه می کند.

 

فرهنگ، به مقایسه دوره های گذشته پرداخته گفت: در دوره ی گذشته ظرفیت کم بود، باید به ظرفیت سازی توجه می شد. در جایی که ظرفیت نباشد، پول که وارد شود ضایع شده و باعث فساد می شود. در این قسمت حکومت گذشته ناکام ماند. پولهای بسیار هنگفتی مصرف شد اما ظرفیت لازمی که بتواند کمکهای سرسام آورجهانی را جذب کند و به طرف بخشهای تولیدی و زیربنایی سوق دهد نداشت. حکومت جدید در مقابل این چالش قرار دارد، باید این زیربنایی که خلا آن موجود است، را تکمیل کند و شرایط را طوری آماده بسازد که این کمکهایی که جامعه بین المللی می دهد، مثل گذشته بازگردانده نشود. این یکی از چالشهایی است که حکومت جدید در مقابلش قرار دارد.

 

وی عنوان کرد: ما نباید توقع داشته باشیم که حکومت در ۵ سالی که پیش رو دارد افغانستان را به خود کفایی برساند اما امکانات آن موجود است و باید برای آن اقدام شود و حداقل آن را به جایی برساند. تا بتواند در این ۵ سال در بستر و مسیری درست از خود کفایی قرار بگیرد. و اگر بتواند مواردی که این مسیر را تهدید می کند مانند مواد مخدر و فساد اداری و هراس افکنی کاری بس بزرگ انجام داده است.

 

فرهنگ وعده های داده شده را واهی خوانده اظهار داشت: از بین وعده های زیادی که داده می شود همه ی آنها عملی نمی شود، همانطور که هیچ جای دنیا نشده است. کسی که برای یک مقام کاندید است برای مردم وعده می دهد. مخصوصا در جامعه ای که مردم از زمامداران قبل مایوس هستند، هرچه که وعده داده شود تاثیر مثبتی دارد. طرف دیگر موضوع این است که هنگامی که این زمامدار وارد عمل می شود، همه متوجه این قضیه هستند که وعده هایی که داده بود چه شد. چرا به همه ی آنها وفا نمی شود. جامعه ی جهانی هم انتظار این را ندارد که تعهداتی که داده شده در ظرف پنج سال برآورد ه شود. آنها منتظر این هستند که ما قدمهای نخستین را به سمت انکشاف مثبت بگذاریم و باقی را به زمان بسپریم. امروزه تکنولوژی و زمینه های انکشاف چنان پیشرفت کرده که این کار بسیار راحت شده است. دولت با استفاده از این تکنولوژی به راحتی می تواند به این وعده ی خود جامعه ی عمل بپوشاند.

 

وی اتلاف وقت در حاشیه کنفرانس لندن را بی فایده خوانده گفت: در کنفرانس لندن کشورهایی که به اوضاع افغانستان اعتماد دارند، حاضر هستند در دهلیزها در بیرون کنفرانس دید و بازدید هایی صورت بگیرد، اما اطمینان ندارم که اینطور دید و بازدید ها برای اوضاع داخلی افغانستان مفید باشد و کشور آرام شود، این کار چه در دوره ی حکومت گذشته و چه در دو ماه حکومت جدید صورت می گرفت و می گیرد. مسافرتها و صحبتها جریان دارد. چنانچه پیشتر گفته شد باید خوش بین باشیم اما خوشبینی باید واقع بینانه باشد.

 

فرهنگ در پایان به عدم صداقت کشورهای خارجی اشاره کرفده افزود: یقین دارم برخی کشورها مانند پاکستان می خواهند دولت افغانستان را متشنج کنند اما همه اینها بر می گردد به اینکه زمامداران جدید تا چه اندازه وحدت ملی خود را حفظ می کنند و به هم دست همکاری می دهند ودیگر اینکه چقدر آنها می توانند از اعتماد جامعه بین المللی استفاده کنند و کمکها را به طرف خود جذب کنند.