اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

چندین روستای فاریاب به دست طالبان افتاده است. در پی شدت گرفتن نبردها در ولایت فاریاب تنها چهل روستا در شهرستان المار ولایت فاریاب به دست طالبان سقوط کرد. یکی از نمایندگان این ولایت هشدار داده است که اگر نیروهای کمکی به این ولایت فرستاده نشود احتمال سقوط ولایت به دست طالبان وجود دارد. دامنه ناامنی و بحران در شمال هر روز در حال گسترش است. ازبدخشان تا فاریاب از چند ماه پیش زنگ خطر امنیت به صدا در آمده است. مسوول این ناامنی ها کیست؟ چرا دولت ناامنی ها را مهار نمی کند؟

 

امان الله پیمان نماینده مردم بدخشان در مجلس در برنامه «فراخبر» گفت: تا زمانی که آمریکایی ها و جامعه جهانی به اهداف خود که دست یابی به آسیای میانه است نرسند، این بحران هایی که هم اکنون در شمال کشور وجود دارد، ادامه خواهد داشت. این بحران و شکل گیری داعش و انجام ندادن هیچگونه عملیاتی علیه داعش همه مدیریت شده و برنامه ریزی شده است. در اینجا طالبان هم نقش برجسته تری نسبت به داعش دارند.

 

وی نبود حکومتی قوی را عامل ناامنی ها دانسته و گفت: در افغانستان چیزی به نام دولت و حکومت وجود ندارد. حکومتی که چند سر، چند رهبر، چند تیم داشته باشد نمی تواند حکومتی واقعی تشکیل دهد. هنوز حکومت در سال اول خود به سر می برد همه چیزش چور و چپاول شده است. هم اکنون در جنگ، فرزندان افغانستان مانند برگ درخت می ریزند و شهید می شوند و هنگامی که تجهیزات نیاز باشد تا آنها بتوانند نجات پیدا کنند این تجهیزات مهیا نمی شود. متاسفانه در راس قدرت و ادارات افغانستان، یک مجموعه بی کفایت و بی هویت حاکمیت ملت ما را به دوش گرفته است که هیچگونه کارایی مثبتی ندارند. فقط می توانند باعث عقبگرد و نابودی کشور شوند. اگر حکومت می خواهد طالبان در جنگ موفق شوند، این را آشکار و صحیح به نماینده ها و مردم بگویند که ما بدانیم و بیشتر از این قربانی ندهیم.

 

پیمان راهی را که حکومت برای رسیدن به صلح در پیش گرفته را اشتباه ارزیابی کرده و گفت: دولت افغانستان به انتظار خیرات نشسته است. منتظر این هستند که کشوری دیگر مانند پاکستان پیدا شود و آنها را با طالبان بر سر یک میز بنشاند و صلحی بیاید و بعد از آن در صفا و آرامش زندگی کنند. درست است ما به مذاکرات صلح و بعد از آن به صلح نیاز داریم و هر کسی در افغانستان خواهان صلح است اما باید دید که این مساله بیست و چند سال است که تجربه می شود و به نتیجه نمی رسد. راه بیست و چند ساله را چطور دوباره برویم؟ این طالب کسی است که به هیچ صراطی مستقیم نیست. کسی است که در مسجد که محل عبادت است، زن و فرزندان ما را می کشد. در برابر این طالب جز جنگ و زدن و کشتن چیز دیگری جایز نیست.

 

وی ادامه داد: متاسفانه حکومت در برابر طالبان چنین اقدامی نمی کند. هم اکنون من گروهی محلی برای مبارزه با طالبان دارم. با کمبود تجهیزات که مواجه شدم حکومت هیچ همکاری نکرد، پیشنهاد دادم که تجهیزات را از دولت می خرم باز هم قبول نکردند.

 

این نماینده مجلس در خصوص دلیل عدم هماهنگی ها و نرساندن تجهیزات در عملیات از سوی دولت اظهار کرد: گاهی بهانه های شکست ها در عملیات به نبود وزیر دفاع تعبیر می شود. اگر وزیر دفاع نداریم، همه مسوولان دیگر در وزارت دفاع هستند و کار می کنند. تعداد زیادی رییس در این زمینه داریم، رییس ستاد ارتش مشترک ملی داریم، همچنان جنرال های زیادی داریم که همه کارهای امنیتی را می توانند انجام دهند اما متاسفانه هیچ هماهنگی و هیچ مسوولیتی در این افراد دیده نمی شود. دلیل اینکه این عدم هماهنگی و عدم رساندن تجهیزات وجود دارد می تواند این باشد که یا طالب در آنجا رخنه کند، آنجا را بگیرد و آنها به اهداف استراتژیک مشترک خود با طالبان برسند یا اینکه توانمندی ندارند. اگر توان ندارند بیایند و اعلام کنند که امکانات، پول و تجهیزات نداریم نمی توانیم در مقابل دشمن مبارزه کنیم تا مردم همه در کنار دولت بایستند و دشمن را از پای درآورند اما اگر اهداف دیگری وجود دارد مردم را اینگونه در فاریاب، بدخشان و شهرهای دیگر قربانی نکنند و تکلیف را مشخص کنند.

موضوع : اخبار