آنگونه که از شواهد بر می آید گروه تروریستی داعش نفوذش را در برخی نقاط افغانستان گسترش داده، هرچند که برداشتهای متفاوتی از میزان حضور و قدرت داعش وجود دارد. به نحوی که یکی از نمایندگان داعش در پاکستان ادعا کرده که این گروه توانسته بیعت بیش از ۱۰ هزار مبارز افغانستانی را در مناطق قبایلی به دست بیاورد ولی داکتر عبدالله می گوید این تهدیدها اغراق آمیز است.

 

قطعا موضوع حضور داعش در افغانستان نه به آن شوری است که پاکستانیها می گویند و نه به آن بی نمکی که داکتر عبدالله مدعی است. اما یک چیز مسلم است که داعش تهدیدی برای ایجاد صلح و ثبات برای دولت جدید است و در این میان پاکستان مهمترین نقش را دارد.

 

همان پاکستانی فرمانده نیروهای ارتش آن در شهر پیشاور می گوید: گروه تروریستی داعش به هیچ وجه تهدیدی برای این کشور نیست چرا که برای ارتش پاکستان فقط نام تروریستها تغییر کرده و فقط برخی از فرقه های طالبان به گروه تروریستی داعش پیوسته اند، اما ارتش به خوبی اوضاع را تحت کنترل دارد و قادر به مقابله با تمام گروه های تروریستی است.

 

به بیان دیگر داعش برای پاکستان نه تهدید است و نه دشمن ولی همین تغییر پرچم برای افغانستان بسیار خطرناک است و اشرف غنی باید برای مقابله با این گروه تروریستی دست به دامن اسلام آباد شود تا هم از گسترش داعش در افغانستان جلوگیری شود و هم طالبان به جای پیوستن به این گروه، به مذاکرات صلح روی بیاورند.

 

این در حالی است که به گفته ی آگاهان مسایل سیاسی کشور، ناامنی با اقتصاد پیوند عمیقی دارد و ناامنی ها در افغانستان، بیشتر انگیزه و جنبه اقتصادی دارد و امنیت در کشور تنها از راه نظامی و اعمال خشونت قابل تامین نیست؛ بلکه بایستی بسترهای اقتصادی آن از این سرزمین برچیده شود.

پیشنهاد بعدی:  عربستان، پاکستان و آمریکا: حامیان تروریسم

 

به بیان دیگر امنیت از رهگذر ارایه خدمات مناسب، تامین نیازهای شهروندان و کم‎کردن فاصله دولت از ملت قابل تامین است، نه تنها از راه به ‎کارگیری قدرت و بازگرداندن شبه نظامیانی که معلوم نیست اصل و نسبشان به کجا بر می گردد به آغوش ملت!!!

 

قطعا فقر، بیکاری، افزایش تولید مواد مخدر، افزایش اعتیاد به مواد مخدر، اوج‎گیری فساد اداری، تحقق نیافتن وعده‎های رییس جمهور پیشین، آشفتگی و سردرگمی سیاسی ناشی از نبود یک موضع سیاسی ثابت و سنجیده، سبب شده تا روز به روز دیوار دوری مردم از دولت به طول و پهنای خود بیفزاید.

 

مشاهده همین وضعیت فعلی کشور و مشکلات موجود در آن که بعد از گذشت هفت ماه هنوز کابینه ای از آن وجود ندارد، بهانه‎های خوبی به دست طالبان می‎دهد تا به سیاه‎نمایی و منفی‎بافی بیشتر رو آورند و با این کار به تزلزل و کاهش مشروعیت در ماه های آغازین دولت وحدت ملی دامن بزنند.

 

اشرف غنی و عبدالله باید بدانند که هر نابسامانی‎ می‎تواند دست‎مایه تبلیغاتی مناسبی برای طالبان باشد و نارضایتی مردم از دولت، شانس و شرایط سربازگیری و افزایش نفوذ اجتماعی طالبان یا همان داعش جدید را تقویت ‎کند.

 

در حالی که با درک مشکلات و تامین نیازهای مردم، می‎توان حس اعتماد نسبت به دولت را تقویت کرد؛ و این موضوع از یک سو می‎تواند سبب سرخوردگی طالبان شود و از جانب دیگر می‎تواند نوید بخش نهادینه‎شدن‎ نظم نوین و مردم ‎سالار در کشور قرار گیرد.

 

هرچند همه اینها زمانی محقق می گردد که آمریکا و متحدانش افغانستان را به حال خود وا گذارند و بگذارند که همه امور به دست خود مردم و دولت افغانستان حل و فصل گردد. امری که با طمع سیری ناپذیری کاخ سفید و پاکستان و آل سعود، امکانش بسیار دور از تصور است.

پیشنهاد بعدی:  افغانستان پایتخت داعش می شود
موضوع : اخبار