اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

پس از تشکیل حکومت وحدت ملی در کشور ثبات سیاسی به عنوان یک مساله ناپایدار مطرح شده است. علاوه بر این که فقدان ها و نارسایی ها در تشکیل یک حکومت خوب احساس می شود، مشکلات زیادی نیز هر روز بر حکومت وحدت ملی فشار وارد می شود تا ساختار حکومت نامتوازن تر جلوه کند.

با این حساب این سوال مطرح می شود که شکل گیری حکومت وحدت ملی با توافقنامه سیاسی میان دو تیم مشکل به وجود آورده است یا این که خود حکومت وحدت ملی با توجه به ساختار ۲ قطبی بودن آن نمی تواند نتیجه مطلوبی از عملکرد خود بگیرد؟ از سویی با توجه به مصلحتی بودن حکومت، قربانی دادن ملت در نتیجه عدم ثبات امنیتی و سیاسی و تحمل وضعیت کنونی کشور مشکل چه می تواند باشد؟

 

محمد اکبری نماینده مردم در خانه ملت در برنامه راه حل در این مورد می گوید: در قانون اساسی افغانستان، نظام حاکم براساس سیستم دموکراسی پیش بینی شده است و زمامداران بر اساس رای وانتخابات، اداره کشور را بر عهده می گیرند که به آن حکومت مردم بر مردم نیز می گویند.

 

وی افرود: در این نظام مردم با رای خود مدیران جامعه و نظام خود را تعیین می کنند اما متاسفانه در آخرین انتخابات ریاست جمهوری حکومتی به وجود آمد که براساس توافق سیاسی و با میانجی گری وزیر خارجه آمریکا شکل گرفت. حکومتی که در حال حاضر مانند اژدهای ۷ سر بر کشور حاکم است.

 

اکبری در ادامه گفت: این حکومت که نتیجه توافق ۲ تیم است بیشتر برای استفاده و بهره سیاسی از این کشور همت گماشته تا این که برای ملت و بهبود نظام و وضعیت امنیتی، سیاسی و اجتماعی کشور کار کنند. برهمین اساس سبب شده است تا حکومت بیشتر به سوی ضعف و فساد حرکت کند. من نیز خوشبین نیستم که این حکومت بتواند بر مشکلات پیروز شود و خدمات بهتر نسبت به حکومت قبلی برای مردم ارایه دهد، چرا که توقع داشتیم نسبت به حکومت قبلی پخته تر عمل کند.

پیشنهاد بعدی:  مردم مایوس تر از پیش هستند

 

وی در رابطه به اینکه آیا مشکل از ساختار دو قطبی حکومت است یا در قدرت طلبی های تیم ها گفت: در هر دو صورت یک نتیجه در پی خواهیم داشت. کسانی که در راس امور قرار دارند آن گونه که شایسته بود در جایگاه خود قرار نگرفته اند. متاسفانه این توانمندی وجود ندارد که قدرتمندان خود را وقف وطن و مردم کنند. آنان کوشش می کنند تا گروه و دارو دسته خود را راضی نگه دارند و از حکومت و موقعیت موجود بیشتر استفاده کنند.

 

استاد اکبری در مورد تاثیر برگشتن قدرتمندان به آغوش اقوام خود و حتی ملیشه سازی آنان بر گسستگی ملت گفت: آنچه که ما به آن نیاز داریم و می تواند کلیدی باشد برای حل خیلی از معماها، اتکای به اخوت اسلامی که خداوند نیز در قرآن کریم ما را برادر یکدیگر خوانده است.

 

وی افزود: ما به زمامدارانی نیاز داریم که بر این اصل و روحیه وحدت ملی باور داشته باشند و نه به عنوان یک حرکت تبلیغاتی عوام فریبانه از ان استفاده کنند. کسانی که گرایش قومی دارند و منافع ملی برای آنان مهم است نمی توانند پراکندگی ها در افغانستان را جمع کنند چرا که بر باور من آنان به فکر منافع شخصی و قدرت طلبی های خود هستند و بیشتر نیز به دنبال افراد و عناصری هستند که تامین کننده خواسته های آنان و منقبت گوی آنان باشد تا پایه های قدرت شخصی آنان را محکم تر کنند.

 

نماینده مردم در خانه ملت در مورد ناگزیر بودن مردم بر تحمل وضعیت کنونی نیز گفت: دو حالت را نهی می کنم. اول این که مردم تسلیم باشد، چیزی نگوید و هر امری را به تقدیر محول کنند که من آن را رد می کنم و حالت دیگر آن که پرخاشگر باشد که این نیز مشکل را بیشتر می کند و سبب تضعیف بیشتر حکومت است. حالت مطلوب این است که مردم آگاه و هشیار باشد، درعین حال که حکومت را حمایت کنند انتقاد گر و اصلاح طلب نیز باشند.

پیشنهاد بعدی:  فقدان دیپلماسی در حکومت...

 

اکبری با توجه به انتقادهایی که صورت گرفته و نتیجه نداده است گفت: بسیاری از افراد هستند که منفعت خود را در وضعیت موجود می بینند و سعی بر پوشاندن نواقص می کنند. اگر اصلاح طلبی ملی و سراسری شود، اکثریت ناراضی با یکدیگر پیوند بخورد و از آگاهی یکدیگراستفاده کنند، معلومات خود را با یکدیگر تبادله کند و نیروهای خود را در کنار یکدیگر بگذارد و درصدد آن باشند تا اوضاع خوب شود قطعا زمامداران غافل نیز آنان را درک خواهند کرد چرا که اگر بیشتر از این به خواسته های مردم اعتنا نکنند اجازه عمل از آنان گرفته می شود و ملت اگر بخواهد قادر به اصلاح زمامداران خودسر، متکبر و مستبد خود خواهند بود.

 

وی همچنین برای بیرون رفت از این وضعیت ملت را دخیل دانسته و گفت: باید میان منافع عمومی و شخصی تفکیک صورت بگیرد. متاسفانه احساس می شود زمامداران بیشتر در جهت اغفال و عوام فریبی کار می کنند. مشکل افراد این است که منافع شخصی خود را بالاتر از منافع عامه مردم می دانند و باید به جایی برسیم که این موضوع بر عکس شود.

موضوع : اخبار