حکومت حکومتی ضعیف است و برنامه ای برای صلح ندارد و به جایی نمی رسد، به دلیل اینکه خواسته های دولت افغانستان در هاله ای از ابهامات قرار دارد و مشخص و مدون نیست دیگر کشورها کمک چندانی نمی توانند به ما کنند.

 

در نهایت این رفت و آمدهای صلح به این منجر خواهد شد که گروهی از طالبان وارد مذاکره شوند و گروه های دیگر آنها تجدید آرایش خواهند کرد و به داعش خواهند پیوست و اهداف حامیان خود را به شکل و نامی دیگر پیش خواهند برد

 

رییس ستاد ارتش پاکستان راحیل شریف به افغانستان سفر می کند و گفتگوهای صلح را از سر می گیرد. آیا این بار پاکستان مانند دفعات قبل به تعهداتی که در این گفتگوها می دهد عمل نمی کند یا این بار گفتگوها متفاوت خواهد بود؟ آیا این رفت و آمدهای جدید نتیجه بخش خواهد بود؟ دولت افغانستان چگونه برخوردی باید با این گفتگوها داشته باشد؟

خلیل رومان نویسنده و پژوهشگر در برنامه «تحول» گفت: این سفر راحل شریف دو پیام دارد. هم نشان می دهند که سلسله مذاکراتی که قطع شده بود دوباره آغاز می شود و شاید پاکستانی ها تلاش کنند که بخشی از طالبان را وادار کنند تا به میز مذاکره بیایند و برای اینکار وقت ها و جاهایی را معین کنند. پیام دیگر هم این است که پاکستانی ها تحت افکار عامه داخلی و بین المللی مجبور هستند که به نحوی نوعی سازش پوشالی از مخالفان دولت افغانستان را نشان بدهند و هم بازی هایی را به راه بیندازند تا هم تا حدی جامعه جهانی و هم افکار داخلی افغانستان را مصروف بسازند.

پیشنهاد بعدی:  تداوم حکومت وحدت ملی به نفع افغانستان نیست!

 

وی در خصوص وجود چند دستگی میان طالبان و بروز مشکل در پروسه مذاکرات صلح اظهار کرد: چند دستگی میان گروه های سیاسی امری طبیعی است. چند دستگی طالبان هم چندان نگرانی ایجاد نمی کند. چند دستگی هم در میان طالبان و هم در حکومت وحدت ملی وجود دارد. هم اکنون صدای صلح خواهی در دولت افغانستان صداها و طرح های مختلفی است و یک دست نمی باشد.

 

رومان در مورد خواست هایی که افغانستان باید از پاکستان داشته باشد بیان کرد: اینکه پاکستان چه تعهداتی می توانند به افغانستان بدهند بستگی به خواست حکومت افغانستان دارد. ما باید از این منظر نگاه کنیم که ما از آنها چه خواسته هایی داریم. خواسته های عامی مانند اینکه ما دو کشور همسایه، مسلمان و فرهنگ مشترک هستیم و باید در صلح باشیم، ما را به صلح و مذاکرات صلح نزدیک نمی کند. خواسته های ما باید مربوط به این باشد که پاکستان ما را به عنوان حیات خلوت خود نگاه می کند، تا هم اینجا بازار فروش اجناسش شود و هم وسیله استفاده در سطح منطقه و جهان شود و هم دولتی را در اینجا ایجاد کند که تبعیت از دولت پاکستان داشته باشد. خواست دولت باید این باشد که دیگر این نگاه به افغانستان نباشد. خواست مردم افغانستان این است که دیگر گروه های تروریستی را ایجاد نکند و به افغانستان نفرستد و آنها را تجهیز و تمویل نکند. این خواست مردم افغانستان است. هرگاه این خواست از سوی دولت افغانستان عملی شود ما با مخالفان خود در داخل کنار آمده و مذاکره خواهیم کرد.

پیشنهاد بعدی:  چرا جرات سخن گفتن با مردم را ندارید؟!

این پژوهشگر حکومت را حکومتی ضعیف می داند و معتقد است برنامه ای برای صلح ندارد و به جایی نمی رسد و گفت: به دلیل اینکه خواسته های دولت افغانستان در هاله ای از ابهامات قرار دارد و مشخص و مدون نیست دیگر کشورها کمک چندانی نمی توانند به ما کنند. مدیریتی که در سالهای اخیر در افغانستان به وجود آمده مدیریتی سالم نیست و حکومتی است که به افغانستان وارد شده است و از میان مردم افغانستان برنخاسته است. رهبران، وزیران و مسوولان این حکومت توسط کشورهای غربی به کشور وارد شده اند و هیچ نوع دلبستگی آنچنانی به مردم و افغانستان ندارند. آنها به عنوان مدیرانی پروازی به اینجا آمده اند که برخاسته از آرای مردم نبوده اند. بنابراین آنها در طرح صلح هم کفایتی ندارند چرا که با تمام وجود بر آن کار نمی کنند. ما حالا نمی دانیم که دولت ما از پاکستان دقیقاً چه می خواهد، از مسایل داخلی چه می خواهد و از مسایل بین المللی چه می خواهد. پس این راه راهی است که به ترکستان می رود و بازهم مانند دفعات قبل فایده ای برای افغانستان و مردم آن نخواهد داشت. رفتن این راهها اتلاف وقت و ایجاد سردرگمی است.

 

وی این رفت و آمدها را برای صلح نوعی بازی می داند و معتقد است گروه طالبان با تغییر نام به فعالیت خود ادامه خواهند داد و اظهار کرد: در نهایت این رفت و آمدهای صلح به این منجر خواهد شد که گروهی از طالبان وارد مذاکره شوند و گروه های دیگر آنها تجدید آرایش خواهند کرد و به داعش خواهند پیوست و اهداف حامیان خود را به شکل و نامی دیگر پیش خواهند برد.

پیشنهاد بعدی:  حکومت باید شکاف ها را بخواباند!

 

وی نظر خود را برای درخواست افغانستان از پاکستان چنین گفت: دولت افغانستان باید در این نشست و دیدار از پاکستان تقاضا کند که بازیهای دوگانه پاکستان در مقابل افغانستان پایان یابد. افغانستان هم در چارچوب قانون اساسی خود مذاکره کند و یکی از اصل های این مذاکره این است که از پاکستان تعهد گرفته شود در یک زمان معین تمام پایگاه های تربیه، تمویل و تجهیز طالبان را از بین ببرند و از حمایت آنها خودداری کنند و در گام دوم آنها را به افغانستان روان کنند. گام سوم این است که با برقراری مذاکرات عدالت به وجود بیاید و ارزش های دو طرف حفظ شود و بالاخره چارچوبی عملی برای صلح انجام شود.

موضوع : اخبار