اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

جنگ و عملیات های نظامی در زمان ها و مکان های مختلف منطق و اهداف خاص خود را دارد. درک منطق جنگ و اهداف جنگ ها و عملیات ها اولین قدم برای مبارزه با دشمن است. به عنوان نمونه جنگ هایی که طالبان در سالهای آغاز حکومت جدید و پس از سقوط طالبان بیشتر برای این بود که این گروه وجود خود را تثبیت کنند. در سالهای میانی گروه طالبان تلاش کردند قدرت خود را افزایش دهند و مناطقی را به عنوان پایگاه های حضور و قدرت خود تثبیت نمایند. در سال های اخیر طالبان بیشترین تلاش خود را برای گسترش حوزه جنگ و انتقال جنگ از جنوب به شمال کشور معطوف ساختند. طالبان در مواقع برای رسیدن به اهداف خود از ابزارهای مختلف نیز استفاده کردند. ماین گذاری و عملیات های انتحاری همراه با شدت و خشونت تمام برای سالهای متمادی از ابزارهای مورد استفاده طالبان در جنگ ها بودند. جالب این است که طالبان با جدیت با هر نوع صلح با دولت افغانستان مخالفت کردند و تن به هیچ مذاکره ای با دولت افغانستان ندادند.

اما در مقابل دولت افغانستان و دولت های متحد افغانستان که در ائتلاف ضد تروریزم در افغانستان علیه طالبان و القاعده می جنگیدند، نتوانستند در سالهای اول پیروزی شان طالبان را سرکوب کنند. آنها به انحای مختلف به طالبان فرصت دادند تا آنها برگردند. طالبان نیز از خلاء های امنیتی و سیاسی به وجود آمده استفاده کرده و به زودی به صحنه نظامی و سیاسی افغانستان قدم گذاشتند. دولت افغانستان جنگ را به گونه ای پیش برد که نه تنها طالبان از بین نرفتند و تضعیف نشدند بلکه بیشتر از پیش تقویت شدند. پیروزی هایی که دولت افغانستان با حمایت نیروهای نظامی خارجی داشت نیز با تقویت ادارات دولتی پیشتیبانی نشد. از سویی دولت افغانستان از آغازین روزها، به صلح با برداشت ها و تفسیرهای خاص خود می اندیشید و به زودی در کنار جنگ نه چندان موثر با طالبان، استراتژی صلح را در پیش گرفت و تلاش ویژه ای برای کشانیدن طالبان در میز مذاکره را آغاز کرد. تعبیر دولت از صلح با طالبان، به دولت اجازه داد تا پروسه های گوناگونی برای جذب مجدد طالبان روی دست گرفته شود و شوراهای و کمیسیون های مختلفی نیز برای راضی ساختن طالبان برای بر زمین گذاشتن سلاح های شان طرح و اجرا شد. نتیجه این طرح ها تقویت طالبان و گسترش حوزه نفوذ و قدرت طالبان در کشور بود.

پیشنهاد بعدی:  بازی با افکار عمومی و بزرگنمایی تحرکات طالبان

دولت افغانستان بر خلاف منطق جنگی که در این سالها در جریان بود، هر روز بیشتر از دیروز در حالت دفاعی فرو رفت و اتوریته و توان خود را در شاهراه ها و ولسوالی ها از دست داد. دولت همان گونه که در شهرها به سیاست برپا ساختن دیوارهای دفاعی و کانکریتی در مقابل دیوارها و دروازه های اماکن دولتی، سیاسی و دیپلماتیک متوسل شد، در میدان جنگ نیز به کشیدن حصارهای دفاعی به دور خود و دربند ساختن خود در درون این حصارها اقدام کرد. همزمانی این سیاست با تعقیب پروسه صلح، چیزی جز تضعیف دولت و تقویت طالبان در بر نداشت.

طراحان و برنامه ریزان نظامی و امنیتی در کشور، باید درک کنند که منطق این جنگ با فرو رفتن در حالت دفاعی به هیچ صورت همخوانی ندارد. فرو رفتن در حالت دفاعی حتا دوری و انزجار مردم از عملکردهای حکومت را در پی داشته است. دولت باید با طرح عملیات های نظامی قوی و قدرتمند، حد اقل اقتدار خود را در مقابل طالبان حفظ کند و با اجرای عملیات های تهاجمی ضربات کوبنده ای بر دشمنان خود وارد سازد.

اداره شدن نهادهای نظامی و امنیتی با سرپرست ها، با درک منطق این جنگ کاملا متفاوت است. این جنگ با چنین وسعت و شدت، فراتر از آنچه امروز دولت نشان می دهد، نیاز دارد.

موضوع : اخبار